Τα υπερβολικά σημάδια επιθετικότητας του εφήβου είναι απελπισμένες εκκλήσεις για βοήθεια

Κοπάνημα της πόρτας, βρισιές, φωνές, κλοτσιές στον τοίχο, γροθιές στην πόρτα…

Όπως πολύ καλά γνωρίζουν πολλοί γονείς , ο έφηβος που βρίσκεται σε πλήρη έκρηξη θυμού μπορεί να προβεί σε αυτές τις πράξεις αλλά και σε κάποιες άλλες χειρότερες. Όπως είναι λογικό, οι καταστάσεις αυτές, αν γίνονται με κάποια συχνότητα, αγχώνουν ιδιαίτερα τους γονείς.

Υπάρχουν γεννήτορες οι οποίοι ζουν σχεδόν διαρκώς με τον τρόμο ότι ο γιος τους θα εκραγεί πάλι. Οι γονείς έρχονται πολύ συχνά στο ιατρείο μου εξαιτίας αυτού.

Σε τέτοιες καταστάσεις πρωταρχικός μου στόχος είναι να τους κάνω να καταλάβουν ότι όλες οι κρίσεις επιθετικότητας είναι εκδηλώσεις θυμού. Θυμού του εφήβου επειδή αισθάνεται άσχημα, θυμού επείδή δεν ξέρει τι είναι αυτό που του συμβαίνει, θυμού επειδή αισθάνεται μόνος, θυμού εξαιτίας των προβλημάτων αυτοεκτίμησης… τα οποία πολλές φορές ο έφηβος δεν έχει συνειδητοποιήσει. Αν δεν μπορεί να εκ φράσει με λέξεις αυτό που του συμβαίνει, είναι συχνό φαινόμενο να το εκφράζει με αυτού του είδους τις πράξεις. Σε όλους μας συμβαίνει αυτό, εξάλλου.

Όταν ο θυμός μάς ξεπερνάει, τον βιώνουμε σωματικά. Και το σώμα θέλει να τον βγάλει με κάποια αντίδραση. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ενήλικες διοχετεύουμε σε γενικές γραμμές καλύτερα αυτές τις αντιδράσεις και συμβιβαζόμαστε σφίγγοντας τα δόντια ή βγάζοντας ένα μουγκρητό.

Καταλαβαίνω, βέβαια, ότι αυτές οι εκρήξεις θυμού των εφήβων θέτουν σε δοκιμασία την υπομονή και την αντοχή οποιουδήποτε. ‘Ενας έφηβος σε πλήρη κρίση θυμού φωνάζει, βρίζει, κλοτσάει πόρτες και τοίχους, καταστρέφει πράγματα…

Είναι καταστάσεις πολύ βίαιες, γιατί πολλές φορές έχουμε να κάνουμε, για παράδειγμα, με σωματώδη παιδιά με ύψος ένα και ογδόντα, εντελώς ανεξέλεγκτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις το καλύτερο είναι να απαντάτε με σιωπή ή, το πολύ, με λόγια καθησυχαστικά και χαμηλόφωνα. Δεν είναι δυνατόν να έχετε διάλογο με έναν έφηβο τη στιγμή που καταστρέφει μια πόρτα με κλοτσιές ή που φωνάζει. Είναι καλύτερο να περιμένετε, να τον αφήσετε να ξεθυμάνει. Ν’ αφήσετε να τον χαλαρώσει η σιωπή. Να περιμένετε ώστε, σιγά σιγά, η έκρηξη να σβήσει. Υπάρχουν γονείς που απαντάνε κάνοντας χρήση της εξουσίας τους: «Σώπα!», φωνάζουν, για παράδειγμα. Δε λέω ότι δε λειτουργεί κάποιες φορές. Σίγουρα, σε κάποιες περιπτώσεις, ο έφηβος θα αντιδράσει σε αυτή την επίδειξη εξουσίας. Ωστόσο, πολλοί έφηβοι αντιδρούν στη στρα-τηγική αυτή με ακόμα περισσότερη επιθετικότητα.

Πρέπει να προσπαθήσετε να μπείτε στο πετσί του.

Διάβασε τη συνέχεια στην επόμενη σελίδα

Ακολούθησε το TheMamagers στο Instagram

Διαβάστε περισσότερα

Best of network