Κάποτε, προ κρίσης, για πολλούς ήταν αδιανόητο τον Αύγουστο να μην φύγουμε όλοι για κάποιον προορισμό. Θάλασσα ή βουνό δεν είχε σημασία. Το πλάνο έλεγε απλά διακοπές. Ταξίδι. Παραλίες με καθαρή, ζέστη, χρυσαφένια άμμο. Θάλασσα γαλάζια και γραφικά μικρά ασπρόσπιτα. Κάποτε θεωρούσες κατάρα να μείνεις στην Αττική και να πας στην κοντινότερη παραλία. Κάποιοι έλεγαν με στόμφο «εγώ δεν κάνω μπάνιο στην Αττική». Εξοχικά κλειστά που ρήμαζαν από την υγρασία και την αλμύρα. Κήποι που στοίχειωναν από την βλάστηση. Οι κισσοί και οι μπουκαμβίλιες, απεριποίητα αναρριχώμενα φυτά, έπνιγαν τα κλειστά παραθυρόφυλλα. Καγκελόπορτες σκουριασμένες και σπίτια σκοτεινά. Ακόμα και τα κλειδιά αυτών των εξοχικών είχαν χαθεί.

Κάποιοι δεν είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους στο εξοχικό που κληρονόμησαν, δεν ήξεραν καν που είναι.

«Σιγά μην πάμε στο Γραμματικό. Άστο να ρημάξει»  έλεγαν και το εννοούσαν. Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες. Κι η κρίση. Αναθεώρηση απόψεων και πιστεύω. Επαναπροσδιορισμός και επανεκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων, των εγκαταλελειμμένων εξοχικών. Ο προϋπολογισμός των οικογενειών δεν είναι πια αρκετός για βόλτες στο Αιγαίο. Τα παιδιά κινδυνεύουν να μη βρέξουν ούτε τον αστράγαλό τους στην θάλασσα. Τα σπίτια αρχίζουν να συμμαζεύονται όπως, όπως. Το budget μικρό ή ελάχιστο. Πολύ προσωπική εργασία από την μητέρα, τον πατέρα, τους φίλους, για να γίνει το παρατημένο σπίτι δίπλα στην θάλασσα, πάλι κατοικήσιμο. Τα παιδιά πρέπει να πάνε διακοπές.

Φώτισαν γειτονιές σκοτεινές. Γέμισαν τα μπαλκόνια κόσμο. Τι κι αν δεν πάμε στην Πάρο, στην Αμοργό, στην Σκιάθο. Τα παιδιά λίγο νοιάζονται. Μάλλον εμείς οι μεγάλοι έχουμε το πρόβλημα.
– Που θα πάτε φέτος διακοπές;». «Θα περάσουμε το Καλοκαίρι μας στο εξοχικό στη Ραφήνα».
– Καλά, δεν θα πάτε πουθενά άλλου; ερχόταν η δεύτερη ερώτηση σε συνέχεια της πρώτης με τόνο απορίας και εκπλήξεως μαζί. Αυτό το γνωστό «δήθεν».

Ευτυχώς αυτά πέρασαν.

Διαβάστε τη συνέχεια στην επόμενη σελίδα

1
2
Τζώρτζια Βρεττού

Τζώρτζια Βρεττού

Γεννήθηκα στην Αθήνα στα μέσα του καλοκαιριού. Παρόλο που το πατρικό μου είναι στο Χαλάνδρι πήγα σχολείο στην Φιλοθέη. Συνέχισα τις σπουδές μου στο Deeree College of Athens και εν συνεχεία πήρα μεταγραφή για το University of Maryland European Division, στην Ιταλία όπου αποφοίτησα κατέχοντας το Bachelor Degree in Business Administration. Tα χρόνια που έζησα στην Ιταλία, μου χάρισαν φίλους, που ακόμα διατηρώ, γνώρισα μια υπέροχη κουλτούρα και έμαθα απταίστως να μιλώ ως Ιταλίδα. Η εργασιακή μου εμπειρία μεγάλη, σε πολυεθνικές και στα ΜΜΕ. Ανήσυχη λόγω χαρακτήρα, παρακολούθησα πολλά σεμινάρια Ψυχολογίας στο Deeree College of Athens, ελπίζοντας ότι θα καταλάβω καλύτερα τους ανθρώπους αλλά και μένα την ίδια. Πολλά από αυτά που έμαθα στα σχολεία αλλά και στον στίβο της ζωής, προσπαθώ να τα εφαρμόσω στα δύο μου παιδιά. Άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε αποτυγχάνοντας παταγωδώς. Ο αθλητισμός εξακολουθεί να είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Από μικρή αθλήτρια στον Αθλητικό Σύλλογο Φιλοθέης, μετέπειτα στην Κηφισιά στο Ζηρίνειο επιδόθηκα σε διαφορετικά αθλήματα. Εδώ και έξη χρόνια είμαι μέλος του Συλλόγου Bowling Κηφισιάς με ενεργή αθλητική δράση.
Τζώρτζια Βρεττού
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ