Πέμπτη, Απρίλιος 27, 2017

Τότε που δεν συζητούσα με το παιδί μου, γιατί είχα δουλειές

«Δε νιώθω καλά σήμερα, δε θα πάω σχολείο». Έτσι αρχίζει. Και στην αρχή δεν το παίρνεις σοβαρά, λες μέσα σου: Και τι έγινε να μην πάει μία μέρα σχολείο; Και λες ακόμη πιο μέσα σου,...

Όταν μιλάμε γι’ αυτούς που φύγανε, ίσως να μας ακούν

Ο θόρυβος από την υδρορροή του απέναντι κτιρίου ήταν τόσο δυνατός που δεν κατάλαβα αν ήταν αυτός που με ξύπνησε ή η ίδια η βροχή. Κάθε φορά που είναι έντονα τα καιρικά φαινόμενα σκέφτομαι...

«Μαμά δεν νυστάζω» – αυτή η μάστιγα

Μερικά παιδιά αγαπούν τον ύπνο. Το δικό μου, πάλι, καθόλου. Αγαπάει όμως τις ιστορίες κι αυτή είναι «η ιστορία μας».   Ποτέ της δεν αγάπησε τον ύπνο. Σαν βρεφάκι ποτέ, όσο κι αν το ήθελα ή το...

Ένας μήνας στο Νοσοκομείο Παίδων μου έδωσε ένα μάθημα ζωής

Ήταν δεν ήταν τριάμιση ετών, τότε. Η πρωτότοκή μου. Μόλις δύο εβδομάδες στον παιδικό σταθμό. Υψηλός πυρετός και εντονότατος πόνος στο αυτί. Η πρώτη της ωτίτιδα. Μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα αντιβίωσης παθαίνει ρήξη τυμπάνου μα ο...
Προσωπικό αρχείο Μελίτα Κάραλη, φωτό: Γιώργος Καλφαμανώλης

«Μην πας σχολείο, κάνε μου παρέα σήμερα» – η μητέρα μου, Μαλβίνα

Είμαστε οι δυο μας. Λέει «θα τα πάμε μια χαρά», λέω «ανησυχεί». «Το πιστεύεις ότι θα τα καταφέρουμε, ε;» «Φυσικά και το πιστεύω», λέω -είναι μικρή αλλά δε φοβάμαι. Κάθε μεσημέρι περιμένει στη γωνία...

Γονείς του Ικονίου, ακούτε;

Πίνακας του Νόρμαν Ρόκγουελ. Η 6χρονη Ρούμπι Μπρίτζις ήταν το πρώτο μαύρο παιδί που πέρασε το κατώφλι σε σχολείο λευκών. Την συνόδευαν τρεις αστυνομικοί, για να την προστατέψουν. Το πλήθος είχε συγκεντρωθεί για να διαμαρτυρηθεί...

«Μαμά είδα στην τηλεόραση δυο που έκαναν αχ και βαχ» – Τι του λέμε τώρα;

Θέλεις να πούμε σόκιν ιστορίες; Να μοιραστούμε το κοκκίνισμα στο πρόσωπο όταν τα παιδιά μας άρχισαν να μας ρωτούν για το μυστήριο της γέννησης; Η αλήθεια είναι ότι εγώ βρέθηκα απροετοίμαστη. Τελείως απροετοίμαστη μάλιστα και...

Μαμά, εγώ γιατί δεν πήρα τα μάτια σου;

- Μαμά, εγώ γιατί δεν πήρα τα μάτια σου; Καθόμουν στον καναπέ και η κόρη μου, γύρω στα εννέα, είχε γονατίσει μπροστά μου  και με κοίταζε κατευθείαν στα μάτια. - Γιατί εγώ να έχω τόσο συνηθισμένα...

Σε μία περίπτωση ο άνθρωπος χαίρεται που είναι δεύτερος – όταν πρώτος είναι το παιδί του

Από μικρή που ήταν της άρεσε, να προσπαθεί να δει πίσω από το προφανές, να βρει τις αιτίες, να καταλάβει, να παρατηρήσει, να σκάβει μέσα στους ανθρώπους. Το ένιωθες στα μάτια της, που κοίταζαν...

Η γκρίνια της μαμάς που λατρεύουμε να μισούμε

«Όταν κάνεις κι εσύ παιδί, τότε θα καταλάβεις». Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει μεγαλώσει μ’ αυτή την ατάκα. Έλα να τα θυμηθούμε μαζί ένα-ένα. Τότε που αργούσες να επιστρέψεις το βράδυ...

Τα πιο δημοφιλή