Μερικές σκέψεις μου για τη μέθοδο Μοντεσσόρι – και για τις μεθόδους γενικά

Μερικές σκέψεις μου για τη μέθοδο Μοντεσσόρι - και για τις μεθόδους γενικά

Έχω πάντα μία περίεργη αντίδραση όταν ακούω τις λέξεις «μέθοδος», πιστοποίηση, η καλύτερη μέθοδος για το παιδί, κλπ κλπ…όχι επειδή δεν εμπιστεύομαι τις πιστοποιήσεις αλλά απλά γιατί κάθε μέθοδος είναι ανθρώπινο δημιούργημα οπότε αποκλείεται η τελειότητα. Παρόλα αυτά θέλω να ενημερώνομαι, να διαβάζω, να το «ψάχνω» και γενικά να μιλάω με ειδικούς όσο είναι εφικτό.

Το ίδιο έγινε και με τη μέθοδο Μοντεσσόρι. Την άκουγα πριν γίνω μητέρα, την ακούω πολύ περισσότερο τώρα που έγινα μητέρα και θέλησα να μάθω περισσότερα. Έτσι αποφάσισα να δώ ιδίοις όμμασι τί εστί μέθοδος Μοντεσσόρι και πώς εφαρμόζεται στην πράξη. Επισκέφτηκα λοιπόν έναν καινούριο χώρο στο Λουξεμβούργο που δεν είναι ούτε σχολείο Μοντεσσόρι, ούτε παιδικός σταθμός αλλά ένα είδος παιδότοπου και χώρου δημιουργικής απασχόλησης στον οποίο εφαρμόζεται η μέθοδος σε όλες τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα.

Φτάνω ένα Σάββατο πρωί αφού έχω επικοινωνήσει με την υπεύθυνη εξηγώντας ότι θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τη μέθοδο. Ο χώρος είναι πολύ διαφορετικός από έναν συνηθισμένο χώρο δημιουργικής απασχόλησης. Όλα είναι ξύλινα (σχεδόν), οι τοίχοι λευκοί, εκτός από τη γωνία που υπάρχει μια κουζίνα με νεροχύτη, όλα σε μικρό μέγεθος και σε ύψος να μπορεί να φτάνει το μικρό παιδί. Τα κουζινικά είναι γυάλινα και κεραμικά ( μπορούν να σπάσουν δηλαδή) και υπάρχουν ξύλινοι μικροί δίσκοι ατομικοί , πάνω στους οποίους μπαίνουν τα υλικά της κάθε δραστηριότητας. Η υπεύθυνη μου εξηγεί ότι η Μαρία Μοντεσσόρι θεωρούσε ότι τα παιδιά πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα όπως οι μεγάλοι και να τους δίνονται κανονικά σκεύη πχ γυάλινα ποτήρια απλά να τους εξηγείται ότι πρέπει να κρατάνε το ποτήρι με τα δύο χέρια.

Στον πάγκο της κουζίνας λοιπόν την μικροσκοπικής αλλά πέρα για πέρα αληθινής κάθεται ένα κοριτσάκι το οποίο ειναι 2.5 χρονών. Κρατάει στο ένα χεράκι ένα κόκκινο μήλο και στο άλλο χέρι αυτό το εργαλείο που ξεφλουδίζει και μόνη της ξεφλούδίζει το μήλο. Χειρίζεται πολύ καλά αυτό το εργαλείο και τα μικροσκοπικά της χεράκια το καθαρίζουν με μεγάλη δεξιότητα.

Σε ένα άλλο σημείο του χώρου, ένα αγοράκι 3 χρονών έχει πάρει μία σκούπα και ένα φάρασι ( πάλι κανονικά αλλά μικρά σε μέγεθος) και σκουπίζει. Ένα κοριτσάκι 4 χρονών κάνει ασκήσεις αριθμητικής. Ξέρει ήδη να ξεχωρίζει τις δεκάδες και να μετράει μέχρι το 20 με μεγάλη ευχέρεια. Οι εκπαιδευτές μιλούν χαμηλόφωνα και δεν αγγίζουν τα παιδιά παρά μόνο όταν εκείνα το ζητούν.

Γενικότερα παρόλο που ο χώρος έχει αρκετά παιδάκια από 2 εως 5 χρόνων υπάρχει μία απίστευτη ησυχία, δεν ακούγεται γέλιο ή κλάμα, καμία φωνή και όλα τα παιδάκια δείχνουν συγκεντρωμένα σε αυτό που κάνουν. Πλησιάζω το παιδάκι που κάνει ασκήσεις αριθμητικής. Σε κάποια κάνει λάθος αλλά η εκπαιδεύτρια δε το διορθώνει αμέσως. Το αφήνει να βρει μόνο του το λάθος μέσω της παρατήρησης, της επανάληψης του πειραματισμού. Και τα καταφέρνει.

Διαβάστε τη συνέχεια στην επόμενη σελίδα

Ακολούθησε το TheMamagers στο Instagram

Διαβάστε περισσότερα

Best of network