Μία νέα μαμά από την Αυστραλία έρχεται με ένα ποστ στο Facebook, ένα ποστ που έκανε πάταγο και έγινε viral μέσα σε λίγες μόλις ώρες, να δώσει τη δική της απάντηση στα κοινωνικά στερεότυπα που απαιτούν από τις μαμάδες να είναι κάτι μεταξύ της Αντζελίνας Τζολί στο “Μr and Mrs Smith” και της Wonder Woman.

Η Constance Hall από την Αυστραλία ανέβασε στο Facebook μία φωτογραφία που την δείχνει να παίζει με τα παιδιά της και έγραψε:

«Όταν έκανα το πρώτο μου παιδί πήγα στον πατέρα μου και τον ρώτησα πώς στο καλό η γιαγιά μου τα έβγαζε πέρα με 11 παιδιά;. Τότε εκείνος μου απάντησε ότι η γιαγιά μου δεν δεχόταν ούτε τη μισή πίεση από αυτήν που δέχομαι εγώ. Δεν είχε να πάει στην τράπεζα ή στο σούπερ μάρκετ κάθε μέρα, κανείς δεν περίμενε ότι θα είχε αναλογίες μοντέλου αμέσως μετά τη γέννα και ποτέ δεν ζόρισε τα παιδιά της να είναι άψογα σε όλα μέχρι την ηλικία των τριών και να καθαρίζουν το σπίτι. Απλά καθόταν με τα παιδιά της και απολάμβανε τις στιγμές μαζί τους», γράφει η Hall στην αρχή μίας ανάρτησης που συγκέντρωσε 69.000 likes και 14,000 shares.

Η νεαρή μητέρα από την Αυστραλία παρακινεί τις μαμάδες σε όλο τον κόσμο να σταματήσουν να φρικάρουν τόσο πολύ με την ιδέα του ότι πρέπει να είναι τέλειες και ιδανικές σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας τους και να αρχίζουν να περνούν πραγματικά ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια τους.

«Να πάω στο γυμναστήριο, να πληρώσω αυτόν τον λογαριασμό, να μαγειρέψω οργανικό φαγητό… Να βάλεις πλυντήριο, βενζίνη στο αμάξι, να φτιάξεις μεσημεριανό για τα παιδιά γιατί αν παραγγείλεις κάτι απ’ έξω οι γύρω σου θα σε σχολιάσουν αρνητικά», συμπληρώνει η Constance καταλήγοντας πως την στιγμή που σε απασχολούν όλα αυτά θα έπρεπε να επικεντρώνεσαι πραγματικά στα παιδιά σου και να ακούς τις ανάγκες τους, αντί να είσαι συνέχεια αφηρημένη σκεπτόμενη όλες τις υποχρεώσεις που πρέπει να φέρεις εις πέρας.

Η ανάρτηση της Constance.

Oλόκληρο το κείμενο που ανέβασε στο Facebook.

“What happens when we put too much pressure on mothers?

Once after having 1 child I asked my dad how on earth my nanna did it with 11?

My dad responded that she wasn’t given half the pressures I was.

She didn’t have to go to the bank, the supermarket everyday… she wasn’t expected to look a million bucks straight after birth… and she never put pressure on her kids to have reached all of their miles stones by the age of 3 weeks… have the house clean and own a thermomix…

She just hung out with her kids and enjoyed them.

So how do we do it, with all of the pressure we are put under?

Well a lot of us don’t actually enjoy our kids… we are only half present for them all of the time due to the constant pressure to have everything perfect.

To go to the gym, answer that email, pay that bill, cook that organic kale, blend it, get it into a patty so no one knows it’s kale, get to the doctors… The washing! Petrol in the car… colour your god dam greys! Make the kids lunches cos if you order them again you will be JUDGED!

Meanwhile we are losing the time to be present the with our children, half listening to them, preoccupied, nodding along… while our brains are thinking “fuck now Video Easy is taking legal action on that $12 fine”

Yesterday in a seminar we did an experiment… we partnered up and told a story… half way through the story our partners were ordered to stop listening. They looked away, yawned, preoccupied their minds, replied to an email while we were telling them something we believed interesting.

And guess how it made me feel? Boring, embarrassed for not being able to interest anyone, unworthy and insignificant.

Is that what this busy life is making my kids feel?

Today I woke up with a desire to take a deep breath and let it all go… I don’t really care about the new blinds I had ordered… or making the house decent so that my mates don’t think I’ve lost the plot.

But I really care about my time with my kids and how they feel about themselves.

And I’m not going to let outside pressures and “Super mum” ideals take that away from me.

Διαβάστε επίσης:

Μπορούμε να κάνουμε σχεδόν τα πάντα, αλλά δεν είμαστε ούτε η Wonder Woman ούτε η «Μάνα κουράγιο»