Συνήθως αναρωτιόμαστε πότε είμαστε οι γονείς έτοιμοι για το δεύτερο παιδί, αλλά η μεγάλη αυτή αλλαγή θα επηρεάσει αρκετά το μεγαλύτερο παιδί. Εκτός από το "πότε είμαι έτοιμη" καλό είναι να αναρωτηθούμε "πώς θα προετοιμάσουμε το παιδί" ώστε να έχουμε μια ομαλή καθημερινότητα στην εγκυμοσύνη και στη λοχεία αλλά και για να χτίσουμε σταδιακά μια δυνατή αδελφική σχέση ανάμεσα στα παιδιά μας.
Η εγκυμοσύνη στο δεύτερο παιδί φέρνει τεράστια συγκίνηση στους γονείς, αλλά για το πρωτότοκο παιδί μπορεί να μοιάζει με απειλή. Μέχρι αυτή τη στιγμή, ο κόσμος του περιστρεφόταν γύρω από αυτό. Ξαφνικά, καλείται να μοιραστεί τον χρόνο, την προσοχή και την αγκαλιά σου.
Πότε όμως ένα παιδί είναι συναισθηματικά έτοιμο για αυτή την αλλαγή και πώς μπορείς να το βοηθήσεις να προσαρμοστεί ομαλά;
Η ηλικία μετράει, αλλά η προετοιμασία μετράει περισσότερο
Δεν υπάρχει "χρυσή ηλικία" στην οποία ένα παιδί είναι εγγυημένα έτοιμο να υποδεχτεί ένα αδελφάκι. Η αντίδρασή του σύμφωνα με τους ειδικούς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αναπτυξιακό του στάδιο:
Κάτω των 2 ετών: Το μικρό παιδί δεν κατανοεί πλήρως την έννοια του "νέου μωρού". Θα παρατηρήσει τις αλλαγές κυρίως όταν το μωρό έρθει στο σπίτι.
Από 2 έως 4 ετών: Αυτή είναι η ηλικία με τη μεγαλύτερη δυσκολία προσαρμογής, καθώς τα παιδιά είναι ακόμη στενά δεμένα με τη μαμά και δυσκολεύονται να μοιραστούν.
Άνω των 5 ετών: Τα μεγαλύτερα παιδιά κατανοούν καλύτερα την κατάσταση, αλλά μπορεί να νιώσουν παραμελημένα αν όλη η προσοχή των ενηλίκων στραφεί στο νεογέννητο.
Πρακτικοί τρόποι για μια ομαλή μετάβαση
Η συναισθηματική ετοιμότητα δεν συμβαίνει μαγικά, καλλιεργείται μέρα με τη μέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Μίλησε με ρεαλισμό: Απέφυγε να λες "θα έρθει ένα αδελφάκι για να παίζετε", γιατί το νήπιο περιμένει έναν έτοιμο συμπαίκτη και απογοητεύεται όταν βλέπει ένα μωρό που μόνο κλαίει και κοιμάται. Εξήγησέ του πώς θα είναι στ' αλήθεια η καθημερινότητα με ένα νεογέννητο.
Κάνε το συμμέτοχο, όχι υπεύθυνο: Δώσε του μικρούς, διασκεδαστικούς ρόλους (π.χ. να διαλέξει τις κάλτσες του μωρού), χωρίς να το πιέζεις να γίνει ο "μεγάλος και υπεύθυνος" από τη μια μέρα στην άλλη.
Σταθερότητα στις ρουτίνες: Απόφυγε να κάνεις μεγάλες αλλαγές στη ζωή του (όπως η διακοπή της πάνας ή η μετακόμιση σε δικό του δωμάτιο) ταυτόχρονα με την άφιξη του μωρού. Κάνε τις αλλαγές είτε πολύ νωρίτερα είτε αρκετά αργότερα.
Η φυσιολογική φάση της ζήλιας και της παλινδρόμησης
Μην τρομάξεις αν το παιδί σου αρχίσει να ζητάει πάλι μπιμπερό, αν αρχίσει να βρέχει το κρεβάτι του ή αν παρουσιάσει ξεσπάσματα θυμού. Η παλινδρόμηση είναι ο τρόπος του να σου πει: "Χρειάζομαι να επιβεβαιώσω ότι είμαι ακόμα σημαντικός για εσένα".
Αντί να το μαλώσεις, αφιέρωσέ του αποκλειστικό, ποιοτικό χρόνο καθημερινά -έστω 15 λεπτά όπου θα είστε μόνο οι δυο σας, χωρίς το μωρό και χωρίς τηλέφωνα. Αυτό το μικρό παράθυρο προσοχής θα του δώσει τη συναισθηματική ασφάλεια που χρειάζεται.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
