Τα αποτελέσματα της πιλοτικής έρευνας του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών με τίτλο "Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής στην Εκπαίδευση: Γνώσεις, Πεποιθήσεις, Αντιδράσεις και Δεξιότητες Διαχείρισης των Εκπαιδευτικών" παρουσιάστηκαν στις 21 Μαρτίου 2026, στο πλαίσιο του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Σχολικής Ψυχολογίας, στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Η παρουσίαση έγινε στο συμπόσιο "Η Διασυνδετική Προσέγγιση στο Σχολικό Πλαίσιο για Μαθητές με Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής", από την Καθηγήτρια Φωτεινή Μπονώτη.
Ποιοι συμμετείχαν στην έρευνα
Η έρευνα υλοποιήθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο Κρήτης και εξετάζει τις γνώσεις, πεποιθήσεις, αντιδράσεις και δεξιότητες των εκπαιδευτικών απέναντι στις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής (ΔΠΤ) στο σχολικό περιβάλλον.
Συγγραφείς της εργασίας είναι οι Μ. Τσιάκα, Φ. Μπονώτη, Α. Κορνηλάκη και Α. Πισλή.
Τι είναι οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής
Οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής αποτελούν σοβαρές ψυχικές διαταραχές που συνδέονται με ιατρικές επιπλοκές και επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία, με συχνή εμφάνιση σε παιδιά και εφήβους.
Η μελέτη επισημαίνει ότι μετά την πανδημία COVID-19 έχει καταγραφεί αύξηση των ανησυχιών για την εικόνα σώματος και των συμπτωμάτων διατροφικών διαταραχών, γεγονός που ενισχύει την ανάγκη για έγκαιρη αναγνώριση και πρόληψη στο σχολείο.
Στόχος της πιλοτικής έρευνας
Στόχος ήταν να διερευνηθούν οι γνώσεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με τις ΔΠΤ, οι παράγοντες κινδύνου, η ικανότητα αναγνώρισης προειδοποιητικών σημείων και οι πεποιθήσεις για την αντιμετώπισή τους στο σχολικό πλαίσιο.
Για τη μελέτη αξιοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, το NEDA Educator Toolkit, ένας πρακτικός εκπαιδευτικός πόρος.
Τα βασικά ευρήματα
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι εκπαιδευτικοί διαθέτουν ικανοποιητικές γνώσεις για τις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, ωστόσο η ετοιμότητά τους για ουσιαστική υποστήριξη μαθητών παραμένει περιορισμένη.
Το εύρημα αυτό συνδέεται με χαμηλότερη αυτοπεποίθηση στην παρέμβαση, στην επικοινωνία με μαθητές και γονείς, αλλά και στη διαχείριση σχετικών περιστατικών μέσα στην τάξη.
Διαφορές ανά φύλο και εκπαίδευση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι οι γυναίκες εκπαιδευτικοί, καθώς και όσοι έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση, εμφανίζουν μεγαλύτερη ενημέρωση και καλύτερη ετοιμότητα στην αναγνώριση και υποστήριξη μαθητών με ΔΠΤ.
Η επαφή με άτομα που έχουν Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής συνδέεται επίσης με μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, χωρίς όμως να οδηγεί απαραίτητα σε καλύτερες στάσεις υποστήριξης.
Ο ρόλος της εμπειρίας
Η μελέτη δείχνει ότι τα χρόνια υπηρεσίας δεν βελτιώνουν από μόνα τους ούτε τις γνώσεις ούτε τις στάσεις των εκπαιδευτικών.
Αυτό υπογραμμίζει ότι η επαγγελματική εμπειρία χωρίς στοχευμένη επιμόρφωση δεν επαρκεί για την έγκαιρη αναγνώριση και υποστήριξη μαθητών που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Το σχολείο ως χώρος πρόληψης
Το σχολείο αναδεικνύεται ως κρίσιμος χώρος πρόληψης και έγκαιρου εντοπισμού.
Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εντοπίζουν αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, στην εικόνα σώματος, στην κοινωνική συμπεριφορά ή στη σχολική επίδοση, λειτουργώντας ως πρώτοι παρατηρητές.
Η έρευνα τονίζει την ανάγκη συστηματικής εκπαίδευσης εκπαιδευτικών στην αναγνώριση συμπτωμάτων, στην επικοινωνία με μαθητές και γονείς και στις διαδικασίες παραπομπής για εξειδικευμένη βοήθεια.
Σημασία της εκπαίδευσης και της πρόληψης
Τα σχολικά προγράμματα πρόληψης μπορούν να ενισχύσουν τη γνώση και την αυτοπεποίθηση των εκπαιδευτικών, να δημιουργήσουν ένα ασφαλές περιβάλλον και να μειώσουν την καθυστέρηση στην αναζήτηση βοήθειας.
Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ενημέρωση και η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών είναι καθοριστικής σημασίας για την πρώιμη αναγνώριση και πρόληψη των Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής στο σχολείο.
Δείγμα της έρευνας
Στην πιλοτική έρευνα συμμετείχαν 151 εκπαιδευτικοί:
- 83,4% γυναίκες και 16,6% άνδρες
- 35,1% δημοτικό, 38,4% γυμνάσιο, 26,5% λύκειο
- 90,7% δημόσια εκπαίδευση, 9,3% ιδιωτική
- 73,5% με πάνω από 10 χρόνια υπηρεσίας
- 68,2% είχαν λάβει σχετική εκπαίδευση για ΔΠΤ
- 27,2% ανέφεραν άτομο με ΔΠΤ στο περιβάλλον τους
- 13,9% δήλωσαν προσωπική εμπειρία ΔΠΤ
Διαβάστε Επίσης
