Η έλευση ενός μωρού υποτίθεται πως φέρνει την απόλυτη ευτυχία σε ένα ζευγάρι. Αν όμως έχεις γίνει γονιός, ξέρεις πολύ καλά πως οι πρώτοι μήνες είναι μια τεράστια δοκιμασία για το ζευγάρι. Σε μια πρόσφατη συζήτηση στο Reddit ένας χρήστης ρώτησε τους άντρες που χώρισαν λίγο μετά την εγκυμοσύνη ή τη γέννηση του παιδιού τους, ποια είναι η δική τους πλευρά της ιστορίας.
Οι απαντήσεις που συγκεντρώθηκαν είναι ειλικρινείς, σοκαριστικές και αποτυπώνουν απόλυτα το πόσο απαιτητική είναι η μετάβαση στη γονεϊκότητα.
Ο πρώτος διαζευγμένος μπαμπάς εστίασε στη συναισθηματική πίεση που βίωσε, λέγοντας: "Η επιλόχειος κατάθλιψη μπορεί να είναι πολύ κακή. Νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένος, αλλά δεν ήμουν. Το να διαχειρίζεσαι αυτά τα συναισθήματα είναι σαν να περπατάς στην άβυσσο. Το μωρό ήταν το εύκολο μέρος."
Μια άλλη μαρτυρία περιγράφει τη διαφορά στην εξέλιξη των δύο συντρόφων: "Ο καλύτερός μου φίλος χώρισε μετά το παιδί. Δεν του άρεσε το πώς άλλαξε η γυναίκα του αφού έκαναν παιδιά. Στη γυναίκα του δεν άρεσε το πώς εκείνος δεν άλλαξε αφού έκαναν παιδιά."
Ένας από αυτούς είπε ότι ήταν επειδή δεν μπορούσε να βγαίνει κάθε Σαββατοκύριακο με τους φίλους του πια, και ένας άλλος είπε ότι δεν είχε χρόνο να παίξει στο PS5
Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις όπου η έλλειψη ωριμότητας βγήκε στην επιφάνεια αμέσως μετά τον ερχομό του παιδιού: "Γνωρίζω προσωπικά τέσσερις τύπους που παράτησαν τη σχέση τους σύντομα μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού. Όλοι τους, χωρίς εξαίρεση, έφυγαν επειδή δεν μπορούσαν να διαχειριστούν το άγχος και την απώλεια του ελεύθερου χρόνου. Ήταν απλά πολύ τεμπέληδες και ανώριμοι για να γίνουν πατέρες. Ένας από αυτούς είπε ότι ήταν επειδή δεν μπορούσε να βγαίνει κάθε Σαββατοκύριακο με τους φίλους του πια, και ένας άλλος είπε ότι δεν είχε χρόνο να παίξει στο PS5. Σε όλες τις περιπτώσεις, το μόνο φταίξιμο των μητέρων ήταν ότι τους ζητούσαν να κάνουν το δικό τους μέρος στη φροντίδα του μωρού."
Άλλος χρήστης μοιράστηκε τη δική του εμπειρία απιστίας: "Είχα έναν φίλο που παντρεύτηκε κοπέλα και έκαναν ένα παιδί. Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του γιου τους, τη συνέλαβε να επικοινωνεί εξωσυζυγικά. Η δικαιολογία της ήταν ότι ένιωθε μόνη όλη μέρα και ότι εκείνος δεν ήταν εκεί για εκείνη. Εκείνος ήταν στη δουλειά, ενώ εκείνη είχε παραιτηθεί από τη δουλειά της για να είναι μαμά στο σπίτι."
Η αλλαγή των προσδοκιών και των συμφωνιών οδήγησε έναν άλλο πατέρα στην έξοδο: "Πήρα διαζύγιο επειδή, μόλις γεννήθηκε η κόρη μας, άρχισε να αποκαλύπτει το πραγματικό της σχέδιο, το οποίο ήταν βασικά να μην εργάζεται καθόλου και να φέρνω εγώ όλα τα χρήματα στο σπίτι. Δεν το ανέφερε ποτέ αυτό όταν σχεδιάζαμε τη ζωή μας μαζί, οπότε ένιωσα προδομένος και εξαπατημένος. Δεν ήθελα να είμαι ένας πατέρας που δουλεύει σκληρά για να μπορεί εκείνη να δημοσιεύει φωτογραφίες στο Facebook σχετικά με το πόσο υπέροχη μαμά ήταν. Αυτό δεν ήταν δίκαιο. Αυτή δεν ήταν η συμφωνία. Δεν ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου με κάποιον που θεωρούσα τόσο εγωιστή, οπότε αποφάσισα να πάρω διαζύγιο."
Για κάποιους, το παιδί ήταν το μόνο θετικό σε έναν ήδη τελειωμένο γάμο: "Ο γάμος είχε τελειώσει πριν μείνει έγκυος. Ήταν ένα ατύχημα, αλλά είμαι τόσο ευγνώμων γι' αυτό επειδή, αν δεν είχε μείνει έγκυος, δεν θα είχα ποτέ παιδί. Λατρεύω να είμαι μπαμπάς, και η κόρη μου κι εγώ είμαστε πολύ κοντά."
Η άνιση κατανομή των ευθυνών οδήγησε έναν άλλον πατέρα στην εξάντληση: "Έτσι, ευθύς εξαρχής, εγώ και η πρώην μου δεν έπρεπε ποτέ να είμαστε μαζί. Είχαμε διαφορετικές ηθικές αξίες, αρχές και πιστεύω. Θέλαμε διαφορετικά πράγματα από τη ζωή, και εκείνη είχε πολλά ανεπίλυτα τραύματα που δεν δούλευε πάνω σε αυτά. Βγαίναμε για περίπου τέσσερα χρόνια και παντρευτήκαμε. Κάναμε ένα παιδί ένα χρόνο και τέσσερις μήνες μετά τον γάμο, και πρόσφατα πήραμε διαζύγιο. Εργαζόμασταν και οι δύο σε δουλειές πλήρους απασχόλησης, αλλά εκείνη δούλευε περισσότερες ώρες. Κατέληξα να κολλήσω με όλες τις δουλειές του σπιτιού. Ήμουν μόνος με το παιδί μας όλη την ώρα, και επιπλέον, υιοθέτησε γάτες και έναν σκύλο ενώ είμασταν παντρεμένοι. Μου άφησε με όλες τις ευθύνες. Η δικαιολογία της ήταν πάντα: "Εργάζομαι περισσότερο από εσένα." Το σεξ σταμάτησε εντελώς. Ήμουν εξαντλημένος όλη την ώρα και δεν ήθελα καν σεξ. Εκείνη με απάτησε. Στη συνέχεια καταρρεύσαμε". Πλέον νιώθω τόσο χαρούμενος που είμαι έξω από αυτό, ωστόσο, επειδή ενώ το διαζύγιο ήταν σκληρό, νιώθω ότι μπορώ να αναπνεύσω ξανά. Νιώθω επίσης ότι έχω περισσότερη ενέργεια για να είμαι καλός μπαμπάς τώρα αντί για τον εξαντλημένο, δυστυχισμένο άντρα που είχα γίνει. Δεν μισώ την πρώην μου, και πραγματικά ελπίζω, για το καλό του παιδιού μας και της ίδιας, να λάβει τη βοήθεια που χρειάζεται."
Τα παιδιά είναι πολύ δύσκολα. Ο γάμος είναι πολύ δύσκολος. Η ζωή είναι δύσκολη.
Υπάρχουν όμως και ιστορίες αυτοβελτίωσης μετά το λάθος: "Δεν ήμουν καθόλου έτοιμος. Ήμουν ακόμα αλκοολικός και σε άρνηση γι' αυτό. Μια μέρα, μιλήσαμε και καταλάβαμε ότι δεν μπορούσαμε να είμαστε παντρεμένοι πια. Δεν ήμουν σπουδαίος στο να υποστηρίζω ή να είμαι μπαμπάς, και χωρίσαμε όταν ο γιος μου ήταν 2 ετών. Συνήλθα λίγα χρόνια αργότερα, βρήκα κάποιον που με βοήθησε να μάθω ότι το να αντιμετωπίζω τα προβλήματά μου σήμαινε περισσότερα από το να τα πνίγω. Έκοψα το ποτό, έμαθα πώς να είμαι καλός μπαμπάς, και έχω μια φοβερή σχέση με τον γιο μου. Είμαι επίσης σπουδαίος φίλος με την πρώην σύζυγό μου. Η σύζυγός μου είναι επίσης φίλη μαζί της. Τα παιδιά είναι πολύ δύσκολα. Ο γάμος είναι πολύ δύσκολος. Η ζωή είναι δύσκολη. 100% δεν ήμουν έτοιμος. Ευτυχώς, έβαλα το μυαλό μου στη θέση του, αλλά θα μπορούσε να είχε πάει αλλιώς. Ο γιος μου δεν θυμάται τα χρόνια που ήμουν ένας μισός μπαμπάς, αλλά αυτή η ντροπή δεν θα φύγει ποτέ, δεν νομίζω. Σκέφτομαι μερικές φορές πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι αν δεν ήμουν τόσο αποτυχημένος τότε, αλλά τότε δεν θα είχα αυτά που έχω τώρα, και λατρεύω τη ζωή που έχουμε χτίσει όλοι μαζί, συν-γονεϊκότητα και όλα αυτά. Δεν ξέρω. Η ζωή είναι περίεργη μερικές φορές."
Η συναισθηματική απομάκρυνση και η παρουσία τρίτου προσώπου: "Ο παλιός μου προϊστάμενος ήταν παντρεμένος, αλλά μου είπε ότι ποτέ δεν ένιωσε πραγματικά ευτυχισμένος. Έμεινε στη σχέση απλά επειδή ήταν ευκολότερο εκείνη τη στιγμή. Δεν υπήρχαν μεγάλοι καβγάδες, απλά καμία βαθιά αγάπη. Έμεινε έγκυος, και περίπου στους 8 μήνες, την άφησε αφού ερωτεύτηκε μια συνάδελφό μου. Η συνάδελφος ήταν επίσης παντρεμένη, αλλά ο σύζυγός της ήταν ο πιο άχρηστος τύπος. Φαινόταν να πιστεύει ότι επειδή η γυναίκα του τον ερωτευόταν λιγότερο, επιτρεπόταν να αποσυρθεί χωρίς να προσπαθήσει, αλλά ποτέ δεν ξεκίνησε ενεργάνα πάρει διαζύγιο. Απλά περίμενε να τον αφήσει. Ήταν μια αμήχανη στιγμή. Από όσο ξέρω, υπήρχε μια συναισθηματική, αλλά όχι σωματική, σχέση για λίγους μήνες ενώ η γυναίκα του ήταν έγκυος. Υπήρχε πολύς θυμός μετά τη γέννηση, και πήρε λίγο χρόνο για να διαχειριστούν τη συν-γονεϊκότητα. Το έκαναν, όμως, και ο παλιός μου προϊστάμενος και η νέα του σύντροφος είναι παντρεμένοι με παιδιά δικά τους τώρα. Ήταν είδος δύο ανθρώπων που παντρεύτηκαν τα λάθος άτομα αρχικά αλλά τελικά βρήκαν ο ένας τον άλλον."
Η έλλειψη χρόνου για τη σχέση είναι ένας ακόμη ύπουλος εχθρός: "Το πάλεψα, αλλά ξαφνικά η ζωή δεν είναι για εκείνη κι εμένα. Είναι για το παιδί, και είναι τόσο μικρά, και τα αγαπάς τόσο πολύ. Είναι δύσκολο να θυμάσαι να κάνεις χρόνο ο ένας για τον άλλον, και αυτό χτίζει πικρία και συναισθήματα απόστασης. Αν δεν είσαι προσεκτικός, αυτό σαπίζει και μετατρέπεται σε διαζύγιο."
Και τέλος, μια εξομολόγηση από κάποιον που βρίσκεται ακόμα στο χείλος του γκρεμού: "Δεν έχω πατήσει τη σκανδάλη για διαζύγιο ακόμα, αλλά είμαστε στο χείλος από τότε που γεννήθηκε η κόρη μας πριν από 2,5 χρόνια. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν άθλιοι μπαμπάδες εκεί έξω, αλλά το μεγαλύτερο πράγμα είναι ότι το να έχεις παιδιά είναι πολύ δύσκολο. Είναι πολύ χειρότερο από όσο κανείς στην πραγματική ζωή μιλάει ποτέ. Θα έλεγα ότι καταστρέφει εντελώς το 90% των γάμων, και για το άλλο 10%, ο γάμος δεν είναι ο ίδιος όπως ήταν. Πάρε όλα τα προβλήματα που έχεις αυτή τη στιγμή. Τώρα φαντάσου να τα διαχειρίζεσαι ενώ διαχειρίζεσαι τη στέρηση ύπνου και προσθέτοντας μια ολόκληρη νέα σειρά υποχρεώσεων πάνω σε αυτό επειδή είχες ένα παιδί. Είμαι σίγουρος, στο τέλος της ημέρας, οι περισσότεροι άνθρωποι χωρίζουν αφού αποκτήσουν παιδιά επειδή νιώθουν ότι ο άλλος σύντροφος δεν κάνει αρκετά."
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
