Ήταν ένα εντελώς συνηθισμένο απόγευμα Τρίτης. Γύρισα από τη δουλειά κουρασμένη, μπήκα στην κουζίνα να ετοιμάσω το βραδινό και η 4χρονη κόρη μου ζήτησε να ανοίξουμε μια καινούργια πλαστελίνη. Όταν της εξήγησα ήρεμα ότι πρώτα θα φάμε και μετά θα παίξουμε, το δωμάτιο "μεταμορφώθηκε". Έπεσε στο πάτωμα, άρχισε να χτυπάει τα πόδια της και, κοιτάζοντάς με κατευθείαν στα μάτια με κατακόκκινο πρόσωπο, μου φώναξε: "Δεν σε αγαπάω! Είσαι κακιά! Θέλω άλλη μαμά!".
Εκείνη τη στιγμή, παρότι ήξερα θεωρητικά ότι είχε ένα συνηθισμένο ξέσπασμα, ένιωσα την καρδιά μου να σπάει. Το στομάχι μου σφίχτηκε. Πέρασαν από το μυαλό μου χιλιάδες σκέψεις: "Μήπως δεν της αφιερώνω αρκετό χρόνο; Μήπως είμαι υπερβολικά αυστηρή; Γιατί μου κρατάει τόσο κακία;".
Αν σου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο –και πιστεύω ότι έχει συμβεί σε όλες μας–, ανασάνεις βαθιά. Δεν απέτυχες ως μαμά.
Τι σημαίνει πραγματικά αυτή η φράση για το παιδί σου;
Όταν το μικρό σου παιδί (2 έως 6 ετών) ξεστομίζει τέτοιες βαριές κουβέντες, δεν εννοεί αυτό που λέει με την έννοια που το αντιλαμβάνεσαι εσύ ως ενήλικας.
Όπως εξηγούν οι ειδικοί, ο εγκέφαλος του παιδιού σου δεν έχει αναπτύξει ακόμη πλήρως τον προμετωπιαίο λοβό, το κέντρο που ρυθμίζει τις παρορμήσεις. Όταν ακούει ένα "όχι", ο εγκέφαλός του κατακλύζεται από απογοήτευση.
Το παιδί δεν έχει τις λέξεις να σου πει "Μαμά, απογοητεύτηκα πολύ που δεν μπορούμε να παίξουμε τώρα". Αντί γι' αυτό, χρησιμοποιεί την πιο δυνατή φράση που γνωρίζει για να εκφράσει την ένταση της στιγμής.
Για το παιδί σου, το "δεν σε αγαπάω" σημαίνει απλώς "είμαι θυμωμένος μαζί σου αυτή ακριβώς τη στιγμή". Μόλις περάσει το κύμα του θυμού, η αγάπη του για σένα παραμένει ακέραιη.
Γιατί η σωστή αντίδραση ΔΕΝ είναι να θυμώσεις ή να πληγωθείς
Όσο δύσκολο κι αν είναι εκείνη τη στιγμή, η δική σου αντίδραση καθορίζει το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση:
Αν θυμώσεις: Του στέλνεις το μήνυμα ότι τα δικά του συναισθήματα είναι επικίνδυνα και ότι η μαμά χάνει τον έλεγχο όσο κι εκείνο.
Αν δείξεις πληγωμένη ("Με στεναχωρείς πολύ"): Φορτώνεις στο παιδί σου το βάρος να φροντίσει τη δική σου ψυχολογία, κάτι που του προκαλεί άγχος και ενοχές.
Αν το δεις ως σημάδι εμπιστοσύνης: Κι όμως! Το γεγονός ότι το παιδί σου επιτρέπει στον εαυτό του να βγάλει τον πιο άσχημο θυμό του μπροστά σου, σημαίνει ότι νιώθει απόλυτη συναισθηματική ασφάλεια μαζί σου. Ξέρει ότι η αγάπη σου είναι αδιαπραγμάτευτη και δεν θα το εγκαταλείψεις.
Τι έκανα εγώ και πώς να αντιδράσεις κι εσύ
Την επόμενη φορά που θα ακούσεις το "Θέλω άλλη μαμά", δοκίμασε αυτά τα βήματα που ακολούθησα κι εγώ:
Υπενθύμισε στον εαυτό σου: "Είναι απλώς ένα παιδί που θύμωσε. Δεν είναι προσωπικό".
Αναγνώρισε το συναίσθημά του: "Βλέπω πόσο πολύ θύμωσες που είπα όχι στην πλαστελίνη".
Βάλε το όριο με αγάπη: "Είναι εντάξει να είσαι θυμωμένη μαζί μου. Ο κανόνας όμως παραμένει: πρώτα τρώμε. Κι εγώ συνεχίζω να σε αγαπάω, ό,τι κι αν μου πεις".
Πρόσφερε παρουσία, όχι πίεση: Μην πιέζεις για αγκαλιά αν δεν θέλει. Μείνε κοντά μέχρι να περάσει η καταιγίδα.
Λίγα λεπτά μετά το επεισόδιο, η κόρη μου ήρθε στην κουζίνα και με αγκάλιασε σφιχτά σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Το παιδί σου δεν θέλει "άλλη μαμά". Θέλει εσένα, δυνατή, σταθερή και ψύχραιμη, να το κρατάς ασφαλές ακόμα κι όταν το ίδιο χάνει την ισορροπία του!
Διαβάστε Επίσης
