Τι συμβουλεύουν οι ειδικοί για την αγένεια της προεφηβείας, παιδιών δηλαδή 8 με 12 ετών; Να διαχωρίζουμε το συναίσθημα από την πράξη, να μην απαντάμε με ένταση και φυσικά να έχουμε ξεκάθαρα όρια για την κακή συμπεριφορά!
Είναι μια αλλαγή που συχνά συμβαίνει σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη. Ζητάς από το παιδί σου να μαζέψει τα πράγματά του ή να καθίσει στο τραπέζι, κι εκείνο σου απαντάει με έναν ειρωνικό τόνο, ρολάρει τα μάτια του ή σου λέει κοφτά: "Άσε με ήσυχο!". Μπορεί να μιλάει ξαφνικά με αγένεια στη γιαγιά ή στον δάσκαλο στο σχολείο και να κάνει αστεία που είναι προσβλητικά.
Η πρώτη αντίδραση του γονιού είναι η έκπληξη και ο εκνευρισμός. Αναρωτιέσαι αν αυτή η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα μίμησης από κάποιον συμμαθητή στο σχολείο ή αν πρόκειται για τα πρώτα "καμπανάκια" της προεφηβείας.
Η απάντηση των ψυχολόγων και των επιστημόνων της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας είναι ότι συχνά ισχύουν και τα δύο, αλλά ο κύριος οδηγός πίσω από αυτή την αλλαγή είναι η αναπτυξιακή του εξέλιξη.
1. Η επίδραση των συνομηλίκων και η μίμηση
Στις ηλικίες 8 έως 12 ετών, ο κοινωνικός κύκλος του παιδιού αποκτά τεράστια σημασία.
Η ανάγκη να ανήκει σε ομάδα: Το παιδί παρατηρεί πώς μιλούν οι φίλοι του, οι μεγαλύτεροι συμμαθητές ή ακόμα και οι αγαπημένοι του χαρακτήρες σε βίντεο και σειρές.
Δοκιμάζει "ρόλους": Η υιοθέτηση ενός πιο αδιάφορου ή "σκληρού" ύφους είναι συχνά ένας τρόπος να φανεί μεγαλύτερο, πιο ανεξάρτητο ή "cool" στα μάτια των άλλων.
2. Η είσοδος στην προεφηβεία
Αν το παιδί βρίσκεται κοντά στην ηλικία των 9-11 ετών, η αγένεια είναι ένα πολύ συνηθισμένο σύμπτωμα της προεφηβείας.
Η αναζήτηση της ανεξαρτησίας: Το παιδί προσπαθεί να διαχωρίσει την ταυτότητά του από αυτή των γονιών του. Η αντίρρηση και η αμφισβήτηση είναι ο πρωτόγονος τρόπος του να δηλώσει: "Είμαι ξεχωριστό άτομο και έχω τη δική μου γνώμη".
Συναισθηματική υπερφόρτωση: Οι πρώτες ορμονικές αυξομειώσεις επηρεάζουν τη διάθεσή του. Το παιδί νιώθει συχνά εκνευρισμό ή πίεση, αλλά δεν διαθέτει ακόμη τους μηχανισμούς να εκφράσει αυτό το συναίσθημα με ώριμο τρόπο.
Πώς να διαχειριστείς την αγένεια χωρίς να οξύνεις την κατάσταση
Η παιδιατρική κοινότητα συνιστά μια προσέγγιση που συνδυάζει τη σταθερότητα στα όρια με την ηρεμία στη συμπεριφορά.
Διαχώρισε το συναισθήμα από την πράξη: Είναι δικαίωμα του παιδιού να νιώθει θυμωμένο ή κουρασμένο, αλλά δεν είναι αποδεκτό να εκφράζεται με προσβλητικό τρόπο.
Μην απαντάς στην ένταση: Αν φωνάξεις ή απαντήσεις με τον ίδιο ειρωνικό τόνο, το μάθημα που παίρνει το παιδί είναι ότι η αγένεια είναι αποδεκτή όταν είμαστε εκνευρισμένοι.
Θέσε ξεκάθαρα όρια: Πες ήρεμα αλλά σταθερά: "Καταλαβαίνω ότι είσαι εκνευρισμένος, αλλά δεν επιτρέπω να μου μιλάς με αυτόν τον τόνο. Μπορούμε να το συζητήσουμε όταν ηρεμήσεις".
Δίδαξέ του τον σωστό τρόπο: Μην μένεις μόνο στο τι δεν πρέπει να κάνει. Δείξε του πώς μπορεί να διαφωνήσει μαζί σου με σεβασμό (π.χ. "Μπορείς να μου πεις "μαμά, χρειάζομαι 10 λεπτά ξεκούρασης" αντί να μου φωνάξεις").
Διαβάστε Επίσης
