"Αν πιστέψεις ότι δεν μπορείς, έχεις ήδη χάσει πριν καν ξεκινήσεις". Δεν είναι απλώς μια φράση, είναι ο τρόπος που σκέφτεται και λειτουργεί ο Μιχάλης Ζαμπίδης. Και ίσως αυτό να εξηγεί γιατί, παρά τις 180 νίκες και τους 18 παγκόσμιους τίτλους, δεν επέτρεψε ποτέ στον εαυτό του να νιώσει άτρωτος. Για εκείνον, η αυτοπεποίθηση είναι απλώς μια "δικλείδα ασφαλείας", όχι κάτι που σε κάνει ανίκητο. Γιατί τη στιγμή που θα πιστέψεις ότι είσαι Σούπερμαν, είναι και η στιγμή που κινδυνεύεις περισσότερο. Κι αυτό θέλουμε να το μάθουμε στα παιδιά μας.
"Πρέπει να είσαι πάντα ενεργοποιημένος και να μην νιώσεις Σούπερμαν, γιατί τότε είναι η ώρα που κινδυνεύεις. Οπότε γι' αυτό πάντα, όπως συνήθιζα να λέω, κοίταζα ψηλά με το κεφάλι χαμηλά. Γιατί η αχίλλειος πτέρνα του πυγμάχου είναι το σαγόνι, οπότε άμα σηκωθεί η μύτη, σηκώνεται και το σαγόνι. Και τότε είναι θέμα χρόνου να πέσεις".
Διαβάζοντας τη συνέντευξή του στο Esquire, συνειδητοποιείς ότι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η δύναμη ή η τεχνική, αλλά η πειθαρχία και η επίγνωση. Μεγαλωμένος με τη λογική ότι "κάνεις αυτό που πρέπει, χωρίς δικαιολογίες", κουβαλά μέχρι σήμερα μια απλή αλλά απόλυτη αρχή: αν είναι να κάνεις κάτι, κάν’ το σωστά.
"Μεγάλωσα μέσα σε μια οικογένεια που διδάχτηκα την πειθαρχία. Διδάχτηκα πως όταν θες να πας παραπέρα στη ζωή σου, πρέπει να προσπαθήσεις σκληρά. Είχα έναν μπαμπά που ήταν σκέτη μηχανή. Πάντα έκανε αυτό που έπρεπε χωρίς να γκρινιάζει. Ποτέ δεν τον άκουσα να λέει "κουράστηκα" ή "πονάω". Απλά σηκωνόταν και έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει. Οπότε λέω έτσι είναι τα πράγματα και έτσι πρέπει να είναι.
Ξέρεις τι; Θυμάμαι πως όταν ήμουν μικρός, μου έλεγε πως αν είναι να κάνεις κάτι, θα πηγαίνεις να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και θα τον ρωτάς: "Μπορώ να το κάνω τέλεια;". Αν δεν πάρεις απάντηση, άστο. Πήρα όλα αυτά τα μαθήματα και κατάλαβα ότι μόνο εάν δουλεύεις, μόνο εάν δίνεις το 100% του εαυτού σου, μπορείς να έχεις τα αποτελέσματα που θέλεις και τις μέγιστες αποδόσεις. Από τότε δεν επαναπαύτηκα ποτέ."
Πλέον είναι πατέρας και η φιλοσοφία του και η πειθαρχία του γίνεται παράδειγμα κι η δύναμή του μεταφράζεται σε παρουσία. Όπως λέει "Αλλάζει η οπτική γωνία, οι προτεραιότητες. Δεν σε νοιάζει τίποτα και απλά βλέπεις ότι έχεις τόσα πολλά να δώσεις. Δεν θα πω την λέξη κούραση γιατί έχω μάθει στα μικρά ότι εμείς δεν κουραζόμαστε! Αφού μου ξέφυγε η λέξη κάποια στιγμή και μου είπε αμέσως η κόρη μου, "Μα μπαμπά, εμείς δεν κουραζόμαστε!". Με δύο παιδιά το κίνητρο έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερο και κοιτάζω να είμαι όσο το δυνατόν πιο σωστός σε όλα τα επίπεδα. Η πατρότητα είναι δώρο Θεού και μου έφερε άλλα δύο: την Αγάπη και τη Σοφία. Διπλή χαρά για μένα".
Όπως εξηγεί τα παιδιά του "έχουν ξεκινήσει και προπονούνται, κυρίως γιατί θέλω να τους περάσω ότι η γυμναστική είναι κάτι που απλά κάνουμε καθημερινά και κυρίως για την υγεία μας".
