Σκέψου να στέλνεις το παιδί σου στο σχολείο, σε έναν χώρο που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι το πιο ασφαλές καταφύγιο μετά το σπίτι, και να ζεις τον εφιάλτη του τηλεφωνήματος που δεν θέλει κανένας γονιός να ακούσει.
Αυτό ακριβώς έζησαν οι οικογένειες πίσω από το Μαράσλειο, καθώς την περασμένη Παρασκευή (25 Σεπτεμβρίου) ένα σοβαρό ατύχημα παραλίγο να εξελιχθεί σε τραγωδία. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος στο ολοήμερο πρόγραμμα, ένας μαθητής γλίστρησε ή έπεσε στο παιχνίδι του πάνω σε έναν υαλοπίνακα παραθύρου στο ισόγειο. Το τζάμι θρυμματίστηκε, προκαλώντας σοβαρό τέμνον τραύμα στην κοιλιακή χώρα και τον αγκώνα του μικρού μαθητή, ο οποίος διακομίστηκε επειγόντως στο νοσοκομείο και χρειάστηκε νοσηλεία. Ευτυχώς, το παιδί είναι τώρα καλά, αλλά το σοκ παραμένει.
Αν αναρωτιέσαι πώς γίνεται να υπάρχουν ακόμα τέτοιες παγίδες στα σχολεία μας, οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων Μαρασλείου και του 10ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών έχουν τις απαντήσεις—και είναι εξοργιστικές.
Σύμφωνα με τους γονείς, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του esos.gr, στο σχολικό συγκρότημα υπάρχουν ακόμα παλαιά ξύλινα κουφώματα με τζάμια στο ισόγειο, ακριβώς δίπλα στα σημεία που παίζουν καθημερινά τα παιδιά. Χωρίς προστατευτικά πλέγματα, με φθαρμένα και οξειδωμένα μεταλλικά στοιχεία ασφαλείας, και με τζάμια που έχουν ήδη χτυπηθεί και "μπαταριστεί" με προσωρινές λύσεις.
Το πιο εξοργιστικό; Ήδη από τις 20 Μαΐου 2026, ο Σύλλογος Γονέων είχε στείλει επίσημο υπόμνημα συνοδευόμενο από Τεχνική Έκθεση Αυτοψίας στους αρμόδιους φορείς, προειδοποιώντας για την κατάσταση. Και ποια ήταν η αντίδραση; Μόνο η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής και μία σχολική μονάδα μπήκαν στον κόπο να πρωτοκολλήσουν τα έγγραφα. Τέσσερις ολόκληροι μήνες πέρασαν—εκ των οποίων οι τρεις ήταν οι καλοκαιρινοί μήνες που το σχολείο ήταν κλειστό και θα μπορούσαν να είχαν γίνει έργα—και κανείς δεν έκανε τίποτα.
"Να περιμένουμε να σπάσει ο επόμενος υαλοπίνακας; Να περιμένουμε τον επόμενο τραυματισμό;" αναρωτιούνται τώρα οι γονείς με αγανάκτηση, ζητώντας άμεση αυτοψία από μηχανικούς, έλεγχο σε όλα τα κουφώματα, προσωρινά μέτρα προστασίας και ένα ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης.
Η ασφάλεια των παιδιών μας δεν είναι πολυτέλεια, είναι αυτονόητη υποχρέωση όλων όσοι τα προσέχουν όταν περνούν την πόρτα του σχολείου.
