Αν δεις τη μητρότητα μέσα από τα social media, θα πιστέψεις ότι είναι μια σειρά από όμορφες στιγμές: Καθαρά σπίτια, χαμογελαστά παιδιά, δημιουργικές δραστηριότητες, αγκαλιές. Ναι, όλα αυτά υπάρχουν. Είναι αληθινά. Απλώς δεν είναι όλη η πραγματικότητα.
Πραγματικότητα vs social media
Υπάρχουν και οι στιγμές που δεν ανεβαίνουν ποτέ. Το σπίτι που είναι ακατάστατο για τρίτη μέρα. Ο καφές που έχει κρυώσει πριν προλάβεις να τον πιεις. Το παιδί που φωνάζει και εσύ που νιώθεις ότι δεν έχεις άλλο χώρο μέσα σου για να ανταποκριθείς.
Υπάρχουν οι στιγμές που φωνάζεις και μετά νιώθεις τύψεις. Οι στιγμές που σκέφτεσαι "δεν τα κάνω καλά". Οι στιγμές που θέλεις απλώς να μείνεις για λίγο μόνη σου και νιώθεις ενοχές γι’ αυτό. Αυτές οι στιγμές δεν είναι για τα social. Και όμως, είναι η πραγματικότητα.
Γιατί η "καλή πλευρά", δεν κάνει πάντα καλό
Το δύσκολο είναι ότι όταν εκτίθεσαι μόνο στην "καλή" πλευρά των άλλων, αρχίζεις να αμφισβητείς τη δική σου. Νομίζεις ότι οι άλλες τα καταφέρνουν καλύτερα. Ότι έχουν περισσότερη υπομονή, περισσότερη ενέργεια, περισσότερη οργάνωση.
Αλλά η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή: Όλοι έχουμε και τις δύο πλευρές. Και τις καλές και τις δύσκολες.
Η μητρότητα δεν είναι ούτε τέλεια ούτε χαοτική. Είναι και τα δύο. Είναι οι αγκαλιές και οι φωνές. Είναι η σύνδεση και η εξάντληση. Είναι η χαρά και η αμφιβολία.
Και ίσως το πιο σημαντικό είναι να το θυμάσαι αυτό όταν περνάς μια άσχημη μέρα. Ότι δεν είσαι μόνη. Ότι δεν κάνεις κάτι λάθος. Ότι αυτή η δυσκολία είναι μέρος της εμπειρίας. Η μητρότητα, εξάλλου, δεν είναι εικόνα, είναι ζωή. Και η πραγματική ζωή δεν ανήκει στα social media.
