Μια σημαντική ελληνική έρευνα που εξετάζει τον ρόλο των πατέρων στη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας παρουσιάστηκε στις 31 Μαρτίου στην Πράγα, στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής, με τίτλο "Impact of TBT-S Intervention on Fathers of Young Adults with Anorexia Nervosa”.
Η μελέτη, από το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών, φωτίζει μια λιγότερο διερευνημένη πλευρά της θεραπευτικής διαδικασίας: τη συμβολή των πατέρων στην υποστήριξη νεαρών ενηλίκων με διαταραχές πρόσληψης τροφής.
Τι είναι η παρέμβαση TBT-S
Η παρέμβαση TBT-S αποτελεί ένα εντατικό πολυοικογενειακό πρόγραμμα διάρκειας τεσσάρων ημερών, που απευθύνεται σε άτομα με νευρική ανορεξία και στα υποστηρικτικά τους πρόσωπα.
Συνδυάζει τη νευροβιολογική κατανόηση της διαταραχής με την ενεργή συμμετοχή της οικογένειας στη θεραπεία. Στόχος της είναι:
- η καλύτερη κατανόηση της νόσου
- η βελτίωση της οικογενειακής λειτουργικότητας
- η ουσιαστική εμπλοκή των φροντιστών στη θεραπευτική διαδικασία
Γιατί έχει σημασία ο ρόλος των πατέρων
Μέχρι σήμερα, η διεθνής βιβλιογραφία έχει εστιάσει κυρίως στον ρόλο των μητέρων. Η συγκεκριμένη έρευνα έρχεται να αναδείξει μια σημαντική αλλά λιγότερο μελετημένη διάσταση: τη συμμετοχή των πατέρων.
Η νευρική ανορεξία είναι μια σοβαρή ψυχική διαταραχή με σημαντικούς ιατρικούς κινδύνους και έντονο αντίκτυπο όχι μόνο στους ασθενείς αλλά και στις οικογένειές τους. Η ενεργός συμμετοχή των γονέων θεωρείται καθοριστική, καθώς οι φροντιστές συχνά βιώνουν αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση και μπορεί άθελά τους να ενισχύουν συμπεριφορές που συντηρούν τη νόσο.
Ποιοι συμμετείχαν στην έρευνα
Στη μελέτη συμμετείχαν:
- 22 πατέρες νεαρών ενηλίκων με νευρική ανορεξία (μέση ηλικία 56,45 έτη)
- Οι ασθενείς είχαν μέση ηλικία 21,44 έτη
- Ήταν σχεδόν όλες γυναίκες, με έναν μόνο άνδρα στο δείγμα
Ως προς τους τύπους της διαταραχής:
- 31,2% είχαν ψυχογενή ανορεξία περιοριστικού τύπου
- 18,8% υπερφαγικού/καθαρτικού τύπου
- 50,0% άτυπη ψυχογενή ανορεξία
- Ο μέσος Δείκτης Μάζας Σώματος ήταν 18,99.
Πώς αξιολογήθηκαν οι πατέρες
- Οι πατέρες αξιολογήθηκαν πριν και μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης.
- Η αξιολόγηση κατέγραψε:
- την ψυχολογική επιβάρυνση
- το εκφραζόμενο συναίσθημα
- τις συμπεριφορές προσαρμογής ή διευκόλυνσης που σχετίζονται με τη διαταραχή
Τα βασικά ευρήματα
- Μετά τη συμμετοχή στο πρόγραμμα παρατηρήθηκαν:
- Αύξηση στα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης των πατέρων
- Η ερμηνεία των ερευνητών συνδέει το εύρημα με βαθύτερη κατανόηση της σοβαρότητας της νόσου και μεγαλύτερη εμπλοκή στη θεραπεία
- Συσχέτιση της αυξημένης καταθλιπτικής επιβάρυνσης των πατέρων με:
- μείωση της κριτικής στάσης των μητέρων
- λιγότερη υποχώρηση σε συμπεριφορές και κανόνες που "επιβάλλει" η ανορεξία γύρω από τα γεύματα
Τα στοιχεία αυτά ενδέχεται να δείχνουν μια πιο ισορροπημένη κατανομή του συναισθηματικού και πρακτικού φορτίου μέσα στην οικογένεια.
Τι δείχνει η έρευνα
Όταν ο πατέρας μπαίνει πιο ενεργά στη μάχη με την ανορεξία, η οικογένεια βρίσκει καλύτερη ισορροπία Το γεγονός ότι η αυξημένη συναισθηματική επιβάρυνση των πατέρων συνδέεται με λιγότερη κριτική στάση από τις μητέρες και με πιο σταθερή στάση της οικογένειας απέναντι στους κανόνες που επιβάλλει η ανορεξία, δείχνει ότι όταν ο πατέρας εμπλέκεται πιο ουσιαστικά, το βάρος μοιράζεται καλύτερα και η οικογένεια λειτουργεί πιο ισορροπημένα.
Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ο ρόλος των πατέρων στη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, καθώς φαίνεται να διαφοροποιείται ουσιαστικά από εκείνον των μητέρων.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη ανάπτυξης ολοκληρωμένων οικογενειακών παρεμβάσεων που αξιοποιούν ενεργά και τους δύο γονείς στη θεραπευτική πορεία.
