Η περίοδος των σχολικών εξετάσεων, από τις ενδοσχολικές του Γυμνασίου και του Λυκείου μέχρι τον μεγάλο μαραθώνιο των Πανελλαδικών, είναι ίσως η πιο φορτισμένη περίοδος της χρονιάς τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Μέσα στο σπίτι, η ατμόσφαιρα συχνά ηλεκτρίζεται. Τα προγράμματα ανατρέπονται, οι ώρες ύπνου μειώνονται και μια μόνιμη ανησυχία πλανάται στο σπίτι.
Σε αυτό το σκηνικό, υπάρχει ένας αόρατος πρωταγωνιστής που συχνά σηκώνει ένα δυσανάλογα μεγάλο βάρος: Ο γονιός! Είναι εκείνος που ξαγρυπνά, που μετράει τις ώρες διαβάσματος, που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες και που, πολύ συχνά, καταλήγει να βιώνει τη διαδικασία των εξετάσεων σαν να γράφει ο ίδιος.
Η παγίδα της ταύτισης
Αυτό το έντονο γονεϊκό άγχος σπάνια μένει κρυφό, όσο κι αν προσπαθούμε να το καλύψουμε πίσω από υποστηρικτικά λόγια ή φροντίδα. Σύμφωνα με μελέτες που έχουν δημοσιευτεί στο Journal of Child and Family Studies, το στρες των γονιών κατά τη διάρκεια ακαδημαϊκών προκλήσεων λειτουργεί ως "συγκοινωνούν δοχείο" με την ψυχολογία των παιδιών.
Η έρευνα δείχνει ότι όταν οι γονείς συνδέουν την προσωπική τους επιτυχία ή την αξία τους με τους βαθμούς των παιδιών τους (ένα φαινόμενο γνωστό ως "γονεϊκή ταύτιση"), οι μαθητές παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά άγχους επιδόσεων και χαμηλότερη αυτοπεποίθηση.
Τα παιδιά δεν πιέζονται μόνο από το ίδιο το γραπτό, αλλά και από τον φόβο μήπως απογοητεύσουν τους ανθρώπους που αγαπούν περισσότερο. Η επιστήμη μας υπενθυμίζει ότι ο ρόλος του γονιού αυτή την εποχή δεν είναι να γίνει ένας αυστηρός επιτηρητής, αλλά ένα ασφαλές λιμάνι όπου η αποτυχία δεν μεταφράζεται σε απόρριψη.
Διαβάστε Επίσης
Πάρε μια ανάσα: Η ζωή δεν κρίνεται σε ένα γραπτό
Αν νιώθεις κι εσύ ότι οι αντοχές σου δοκιμάζονται, αν πιάνεις τον εαυτό σου να εκνευρίζεται με το παραμικρό διάλειμμα του παιδιού ή να ανησυχεί για το μέλλον του με κάθε χαμηλό βαθμό, κάνε ένα βήμα πίσω και πάρε μια βαθιά ανάσα. Οι εξετάσεις είναι απλώς ένας σταθμός, μια δοκιμασία δεξιοτήτων και μνήμης σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δεν ορίζουν την ευφυΐα, τη συναισθηματική νοημοσύνη, τη δημιουργικότητα, ούτε φυσικά την ευτυχία και την επιτυχία του παιδιού σου στη ζωή που απλώνεται μπροστά του.
Αυτό που χρειάζεται το παιδί τώρα που κάθεται πάνω από τα βιβλία δεν είναι ένας ακόμη κριτής, αλλά ένας άνθρωπος που θα του θυμίσει ότι η αξία του παραμένει αναλλοίωτη, ανεξάρτητα από το τι θα γράψει το στυλό του πάνω στο λευκό χαρτί.
Πρόσφερε ένα καθαρό βλέμμα, ένα ζεστό γεύμα, μια αγκαλιά χωρίς λόγια και την απόλυτη βεβαιότητα ότι την επόμενη ημέρα των εξετάσεων ο κόσμος θα συνεχίσει να γυρίζει και εσύ θα είσαι εκεί, περήφανη για την προσπάθειά του και μόνο. Χαλάρωσε τους ώμους, χαμήλωσε τις φωνές και άσε χώρο στην αγάπη να νικήσει το άγχος.
Διαβάστε Επίσης
