Μία από τις μεγαλύτερες και πιο συχνές παρανοήσεις που έχουν δημιουργηθεί με τις αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο και την καθιέρωση της συνεπιμέλειας, αφορά το οικονομικό σκέλος της ανατροφής των παιδιών. Το ερώτημα "Αφού έχουμε συνεπιμέλεια, δεν δικαιούμαι διατροφή;" απασχολεί καθημερινά εκατοντάδες γονείς που βρίσκονται σε φάση διαζυγίου ή διάστασης.
Η γνωστή δικηγόρος Σουζάνα Κλημεντίδη, μέσα από ένα επεξηγηματικό βίντεο για το themamagers.gr καταρρίπτει τους μύθους γύρω από το θέμα.
Δύο διαφορετικά ζητήματα
Όπως επισημαίνει η κ. Κλημεντίδη, η συνεπιμέλεια και η διατροφή είναι δύο εντελώς ανεξάρτητα ζητήματα, τα οποία συχνά συγχέονται λανθασμένα:
Η συνεπιμέλεια αφορά τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας και την από κοινού συμμετοχή των γονέων στις σημαντικές αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή και το μέλλον του παιδιού (π.χ. θέματα υγείας, εκπαίδευσης).
Η διατροφή αφορά αποκλειστικά το υλικό κομμάτι, την κάλυψη των καθημερινών βιοτικών, εκπαιδευτικών και εν γένει αναγκών του παιδιού.
Το δικαίωμα ανήκει στο παιδί, όχι στον γονέα
Μια βασική νομική αρχή που πρέπει να γίνει κατανοητή είναι ότι η διατροφή δεν αποτελεί δικαίωμα του ενός γονέα απέναντι στον άλλον. Σύμφωνα με τα άρθρα 1485 επόμενα του Αστικού Κώδικα (ΑΚ), το δικαίωμα διατροφής ανήκει στο ίδιο το τέκνο. Οι δύο γονείς έχουν εκ του νόμου την υποχρέωση να συμβάλλουν σε αυτή, ανάλογα πάντα με τις δικές τους οικονομικές δυνατότητες. Η ύπαρξη της συνεπιμέλειας δεν σημαίνει αυτόματα ότι η υποχρέωση αυτή διαγράφεται.
Τι συμβαίνει όταν ο χρόνος είναι μοιρασμένος ίσα;
Ακόμη και στις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται πλήρως η εναλλασσόμενη κατοικία και το παιδί περνά ακριβώς τον ίδιο ή σχεδόν τον ίδιο χρόνο και με τους δύο γονείς, η υποχρέωση καταβολής διατροφής μπορεί να υφίσταται κανονικά.
Το δικαστήριο έχει τη δικαιοδοσία να επιδικάσει χρηματική διατροφή σε βάρος του ενός γονέα, εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχει σημαντική διαφορά στα εισοδήματα ή στις γενικότερες οικονομικές δυνατότητες των δύο πλευρών. Στόχος του νόμου είναι το παιδί να μην βιώνει οικονομική ανισότητα και να απολαμβάνει το ίδιο επίπεδο διαβίωσης και στα δύο του σπίτια.
Τα κριτήρια που εξετάζει το δικαστήριο
Για τον προσδιορισμό του ποσού, ο δικαστής εξετάζει εξατομικευμένα κάθε υπόθεση με βάση:
- Τις πραγματικές και τρέχουσες ανάγκες του παιδιού.
- Το επίπεδο διαβίωσης που είχε συνηθίσει πριν τον χωρισμό των γονέων του.
- Τα μηνιαία εισοδήματα και την περιουσιακή κατάσταση του κάθε γονέα.
Συνεπώς, το κρίσιμο κριτήριο δεν είναι ποσοτικό (πόσες ημέρες ή διανυκτερεύσεις περνά το παιδί με τον καθένα), αλλά ποιοτικό και οικονομικό: ποιος καλύπτει και σε ποιο βαθμό τις ανάγκες του. Το παιδί δεν παύει να έχει ανάγκες επειδή οι γονείς μοιράζονται τον χρόνο ανατροφής του.
Δες εδώ όλα τα βίντεο της δικηγόρου Σουζάνας Κλημεντίδη για το TheMamagers.gr
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
