Σε μια εποχή που τα παιδιά "κατηγορούνται" ότι απομακρύνονται από τα βιβλία και περνούν τον χρόνο τους μπροστά σε οθόνες, δύο 17χρονες κοπέλες αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν δικό τους κόσμο, γεμάτο φαντασία, χρώματα και μηνύματα για τα παιδιά.
Η Κατερίνα Σοφιανού και η Αλεξάνδρα Πιπεράκη έγραψαν και εικονογράφησαν το παιδικό βιβλίο "Όταν αστέρια ενώνονται", μια ιστορία που απευθύνεται σε παιδιά 4 έως 7 ετών και μιλά για τη συνεργασία, την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη να πιστεύουμε στον εαυτό μας.

Με ήρωες ζώα και μια ιστορία που αγγίζει θέματα όπως η διαφορετικότητα και η φιλία, το βιβλίο φιλοδοξεί να δώσει στα παιδιά ένα απλό αλλά ουσιαστικό μήνυμα: Όταν ενωνόμαστε, μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα.
Μιλήσαμε μαζί τους για το πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα, πώς είναι να εκδίδεις το πρώτο σου βιβλίο πριν τελειώσεις το σχολείο και γιατί πιστεύουν ότι κάθε παιδί μπορεί να γίνει το δικό του "αστέρι".
Το βιβλίο σας "Όταν αστέρια ενώνονται" μιλά για τη συνεργασία και την αυτοπεποίθηση. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιστορία; Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που σας έκανε να θέλετε να μιλήσετε για αυτά τα θέματα;

Κατερίνα: Σε όλη μου την παιδική ηλικία ήμουν εκτεθειμένη σε διαφορετικά όνειρα και φιλοδοξίες. Άκουγα παιδιά να λένε πως θέλουν να γίνουν πριγκίπισσες, αστροναύτες, εξερευνητές, οτιδήποτε μπορούσαν να φανταστούν. Μεγαλώνοντας όμως παρατήρησα πως πολλά από αυτά τα όνειρα σβήνουν σιγά σιγά, γιατί η κοινωνία μάς ωθεί σε πιο "ασφαλείς" και περιορισμένους δρόμους. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί να συμβαίνει αυτό. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη μου να μιλήσω για τη δύναμη της πίστης στον εαυτό μας, για τη συνεργασία και για το δικαίωμα κάθε παιδιού να κυνηγήσει το δικό του πεπρωμένο χωρίς όρια.

Αλεξάνδρα: Η ιδέα για το "Όταν αστέρια ενώνονται" γεννήθηκε μέσα από μια πολύ απλή αλλά ουσιαστική σκέψη: ότι κανείς δεν μπορεί να πετύχει πραγματικά μόνος του όσα μπορεί μαζί με άλλους. Θέλαμε να δημιουργήσουμε μια ιστορία που να δείχνει στα παιδιά τη σημασία της συνεργασίας, αλλά και να τους θυμίζει ότι ο καθένας έχει κάτι μοναδικό να προσφέρει. Τα "αστέρια” συμβολίζουν ακριβώς αυτό, διαφορετικές προσωπικότητες που όταν ενώνονται δημιουργούν κάτι πιο φωτεινό. Η συνεργασία μου με την Κατερίνα προέκυψε πολύ φυσικά. Υπήρξε από την αρχή μια κοινή κατανόηση και ένας κοινός στόχος: να φτιάξουμε ένα βιβλίο με ουσία, που να μιλάει στην καρδιά των παιδιών. Μέσα από τη συνεργασία μας, το ίδιο το μήνυμα του βιβλίου έγινε πράξη.
Κατερίνα και Αλεξάνδρα είστε μόλις 17 ετών. Πώς είναι να εκδίδεις το πρώτο σου βιβλίο πριν ακόμη τελειώσεις το σχολείο;
Κατερίνα: Είναι μια πολύ απαιτητική αλλά και όμορφη διαδικασία, που χρειάζεται στρατηγική σκέψη, οργάνωση και πολλή υπομονή. Υπάρχουν πάντα εξωτερικοί παράγοντες που μπορεί να σε καθυστερήσουν ή να δημιουργήσουν δυσκολίες, όμως το σημαντικότερο είναι η ομάδα. Με την Αλεξάνδρα μάθαμε πως όταν υπάρχει καλή επικοινωνία και κοινό όραμα, μπορείς να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο. Στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι που σε βοηθά να δημιουργήσεις κάτι πραγματικά ξεχωριστό.
Αλεξάνδρα: Η στιγμή που κράτησα το βιβλίο στα χέρια μου για πρώτη φορά ήταν πραγματικά μοναδική. Ένιωσα μια βαθιά συγκίνηση, γιατί ήταν σαν να βλέπω μια ιδέα που υπήρχε μόνο στο μυαλό μου να γίνεται κάτι απτό και αληθινό. Ταυτόχρονα, ένιωσα χαρά και μια μορφή δικαίωσης για όλη την προσπάθεια που είχε προηγηθεί. Είναι διαφορετικό να φαντάζεσαι κάτι και εντελώς διαφορετικό να το βλέπεις τυπωμένο, ολοκληρωμένο, έτοιμο να το διαβάσουν άλλοι άνθρωποι. Υπήρχε και ένα στοιχείο ευθύνης, γιατί συνειδητοποίησα ότι αυτό που δημιούργησαμε μπορεί να επηρεάσει παιδιά. Ήταν μια στιγμή που με έκανε να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό μου και στις δυνατότητές μου, αλλά και να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να κυνηγάς τις ιδέες σου.
Οι ήρωες της ιστορίας είναι ζώα. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τρόπο αφήγησης για να μιλήσετε στα παιδιά για τη διαφορετικότητα;
Τα ζώα είναι μορφές που τα παιδιά αγαπούν και δέχονται πολύ εύκολα. Μέσα από αυτά μπορείς να παρουσιάσεις τη διαφορετικότητα με έναν τρόπο πιο τρυφερό, πιο προσιτό και λιγότερο αυστηρό. Παράλληλα, προσθέτουν μια μαγική και παραμυθένια διάσταση στην ιστορία, που βοηθά τα παιδιά να ταξιδέψουν και να συνδεθούν πιο βαθιά με τα μηνύματα του βιβλίου. Μέσα από διαφορετικά ζώα, διαφορετικές εμφανίσεις και χαρακτήρες, μπορούν να δουν πόσο όμορφη είναι η ποικιλομορφία.
Κατερίνα, γράφεις και δημιουργείς σε πέντε γλώσσες κι είσαι ενεργή σε κοινωνικές δράσεις στηρίζοντας σπίτια παιδικής φροντίδας. Πόσο σε επηρεάζει αυτή η εμπειρία όταν γράφεις ιστορίες για παιδιά;
Το να μιλάω πέντε γλώσσες με έχει βοηθήσει να καταλάβω πόσο ισχυρή δύναμη μπορεί να είναι η γλώσσα ως μέσο ένωσης. Μπορεί ένα παιδί στην Ελλάδα να διαβάζει το βιβλίο στα ελληνικά και ένα άλλο παιδί στο εξωτερικό στα αγγλικά, όμως και τα δύο μπορούν να νιώσουν το ίδιο μήνυμα και την ίδια έμπνευση. Αυτό μου δείχνει πως μπορεί να αλλάζει ο τρόπος επικοινωνίας, όμως η ουσία της ιστορίας παραμένει πάντα κοινή και παγκόσμια.
Παρά το νεαρό της ηλικίας σου, έχεις ήδη δημιουργήσει περιοδικό και τη δική σου επιχείρηση. Πώς βρίσκεις χρόνο για όλα αυτά και για το σχολείο;
Παράλληλα με το σχολείο, η δημιουργία λειτούργησε για μένα σαν ένα καταφύγιο. Η ζωγραφική και η γραφή είναι τρόποι που με ηρεμούν και με βοηθούν να αποφορτίζομαι από το άγχος της καθημερινότητας και των μαθημάτων. Δεν το ένιωσα ποτέ σαν βάρος. Αντίθετα, ήταν μια διέξοδος, μέσα από την οποία μπορούσα να φτιάξω κάτι ουσιαστικό, με διάρκεια, που θα μπορούσα να μοιραστώ με παιδιά και εφήβους σε όλο τον κόσμο.
Αλεξάνδρα, έχεις ασχοληθεί με ζωγραφική, υποκριτική και λογοτεχνία. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά όταν δημιουργείς μια ιστορία;
Για μένα, αυτές οι τρεις μορφές έκφρασης είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Όταν γράφω μια ιστορία, δεν σκέφτομαι μόνο τις λέξεις, αλλά βλέπω εικόνες στο μυαλό μου, σαν να ξεδιπλώνεται μια ταινία. Εκεί έρχεται η ζωγραφική, που μου δίνει τη δυνατότητα να αποτυπώσω αυτές τις εικόνες και να δώσω μορφή στους χαρακτήρες και στον κόσμο τους. Από την άλλη, η υποκριτική με βοηθά να μπω πιο βαθιά στη θέση των ηρώων. Προσπαθώ να καταλάβω πώς σκέφτονται, τι νιώθουν και πώς θα αντιδρούσαν σε κάθε κατάσταση. Έτσι, οι χαρακτήρες γίνονται πιο ζωντανοί και αληθινοί. Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων κάνει τη διαδικασία της δημιουργίας πιο ολοκληρωμένη και ουσιαστική.
Συμμετείχες στην ίδρυση μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που δραστηριοποιείται από την Αγγλία στην Ελλάδα. Τι σε έκανε να θέλεις να ασχοληθείς με την προσφορά σε τόσο μικρή ηλικία;
Η ενασχόλησή μου με την προσφορά ξεκίνησε από την επιθυμία να νιώσω ότι μπορώ να συμβάλω θετικά στον κόσμο γύρω μου. Από μικρή ηλικία πίστευα ότι ακόμη και οι μικρές πράξεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη ζωή κάποιου άλλου. Η "συμμετοχή"σε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε στην πράξη τι σημαίνει συνεργασία, αλληλεγγύη και υπευθυνότητα. Πιστεύω ότι η ηλικία δεν είναι εμπόδιο στο να προσφέρεις. Αντίθετα, όσο πιο νωρίς ξεκινάς να νοιάζεσαι για τους άλλους, τόσο πιο πολύ γίνεται μέρος του χαρακτήρα σου.

Ποια ήταν η αντίδραση των πρώτων παιδιών που διάβασαν το βιβλίο; Κατερίνα, υπήρξε κάποιο σχόλιο που σε συγκίνησε;
Όταν διάβασα το βιβλίο σε κορίτσια από ένα καταφύγιο κακοποιημένων παιδιών όπου προσφέρω εθελοντικά, είδα τα πρόσωπά τους να φωτίζονται. Μετά τη συζήτησή μας, κάθε παιδί είχε διαφορετικό αγαπημένο χαρακτήρα, γιατί η καθεμία βρήκε ένα κομμάτι του εαυτού της μέσα σε κάποιον ήρωα. Αυτό ήταν πολύ συγκινητικό για μένα, γιατί κατάλαβα πως η ιστορία μπόρεσε να αγγίξει κάθε παιδί με διαφορετικό τρόπο.
Αλεξάνδρα, αν μπορούσες να δώσεις μια συμβουλή σε άλλα παιδιά ή εφήβους που θέλουν να γράψουν ή να ζωγραφίσουν ένα βιβλίο, ποια θα ήταν;
Η βασική μου συμβουλή σε παιδιά και εφήβους που θέλουν να γράψουν ή να ζωγραφίσουν ένα βιβλίο είναι να μην φοβηθούν να ξεκινήσουν. Συχνά μπλοκαριζόμαστε γιατί θέλουμε το αποτέλεσμα να είναι τέλειο από την αρχή, αλλά η δημιουργία είναι μια διαδικασία που εξελίσσεται. Είναι σημαντικό να εμπιστεύονται τις ιδέες τους, ακόμη κι αν φαίνονται απλές ή διαφορετικές. Κάθε ιστορία έχει αξία όταν είναι αληθινή και βγαίνει από μέσα σου. Επίσης, χρειάζεται υπομονή και επιμονή, γιατί τίποτα δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Το πιο σημαντικό όμως είναι να βρουν ένα άτομο για να το κάνουν μαζί, όπως βρήκα και με βρήκε η Κατερίνα, γιατί όπως όπως είπαν και οι χαρακτήρες του βιβλίου " μόνοι μας μπορούμε πολλά, μαζί μπορούμε τα πάντα".
Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο που σας έκανε να αγαπήσετε το διάβασμα;
Κατερίνα: Η σειρά Harry Potter ήταν αυτή που με έκανε να αγαπήσω πραγματικά το διάβασμα. Μέσα από αυτά τα βιβλία μπορούσα να χαθώ σε έναν άλλο κόσμο, όπου υπήρχε μαγεία και όλα έμοιαζαν δυνατά. Τα έχω διαβάσει ξανά και ξανά, γιατί κάθε φορά ένιωθα πως ταξίδευα σε έναν διαφορετικό τόπο και χρόνο. Παρότι ο κόσμος αυτός ήταν τόσο διαφορετικός από τον δικό μου, μπορούσα πάντα να ταυτιστώ με τους χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους. Πιστεύω πως αυτό κάνει η καλή λογοτεχνία: σε κάνει να ξεχνάς ότι διαβάζεις και να νιώθεις πως ζεις μέσα στις σελίδες.
Αλεξάνδρα: Στην παιδική μου ηλικία με σημάδεψαν ιδιαίτερα βιβλία που είχαν έντονη φαντασία αλλά και βαθύτερα μηνύματα. Ήταν ιστορίες που δεν περιορίζονταν μόνο στο να διασκεδάζουν, αλλά σε έκαναν να σκεφτείς, να νιώσεις και να δεις τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. Συγκεκριμένα ένα βιβλίο το οποίο μου έχει μείνει αξέχαστο είναι το "Ήταν ένας ποντικός". Αυτό το βιβλίο μου το διάβαζε η μαμά μου όσο ήταν έγκυος και στα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας. Απο τότε με φωνάζει ποντίκι, κάτι το οποίο έχει μεγάλο βάθος και τις δύο μας. Μέσα από αυτo τo βιβλίο κατάλαβα πόσο δυνατή μπορεί να είναι η αφήγηση και πόσο μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Αυτή η επιρροή έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να θελήσω κι εγώ να δημιουργήσω μια δική μου ιστορία. Ήθελα να προσφέρω σε άλλα παιδιά αυτό που είχα νιώσει κι εγώ ως αναγνώστρια.
Αν ένα παιδί διαβάσει το βιβλίο σας και κρατήσει μόνο ένα μήνυμα, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;
Κατερίνα: Θα ήθελα να κρατήσει πως κανένα όνειρο δεν είναι υπερβολικά μεγάλο και κανένας στόχος δεν είναι ακατόρθωτος. Όταν θέλεις κάτι βαθιά και δουλεύεις καθημερινά με πίστη και επιμονή, πλησιάζεις όλο και περισσότερο σε αυτό. Και όταν το πετύχεις, δεν αλλάζεις μόνο τη δική σου ζωή, αποδεικνύεις και στους άλλους πως είναι δυνατό. Έτσι εμπνέεις κι άλλους ανθρώπους να τολμήσουν να κυνηγήσουν τα δικά τους όνειρα.
Αλεξάνδρα: Πιστεύω ότι το μήνυμα του βιβλίου είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα παιδιά σήμερα. Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχει έντονος ανταγωνισμός και συχνά τα παιδιά συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους άλλους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι εύκολο να ξεχάσουν την αξία της συνεργασίας και της ομαδικότητας. Το βιβλίο προσπαθεί να τους δείξει ότι δεν χρειάζεται να είναι "τέλεια” για να αξίζουν, αλλά ότι μπορούν να πετύχουν πολλά όταν δουλεύουν μαζί και πιστεύουν στις δυνατότητές τους. Η αυτοπεποίθηση και η συνεργασία είναι δύο στοιχεία που μπορούν να τα συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή. Γι’ αυτό θεωρώ σημαντικό να περνάμε τέτοια μηνύματα από μικρή ηλικία, με έναν τρόπο απλό και κατανοητό.
Αν οι ήρωες της ιστορίας σας ζούσαν στον πραγματικό κόσμο, πού θα τους βρίσκαμε;
Κατερίνα: Θα τους βρίσκαμε παντού. Στην πόλη, στο χωριό, στην Ευρώπη, στην Αφρική, σε κάθε γωνιά του κόσμου. Θέλαμε να τους δώσουμε αληθινά χαρακτηριστικά και πραγματικές δυσκολίες, γιατί στην ουσία αυτοί οι ήρωες είναι καθρέφτες όλων μας. Αντιπροσωπεύουν μια συλλογικότητα που γίνεται δυνατή όταν ενώνεται, αλλά αποτελείται από μοναδικά άτομα με ξεχωριστές ιστορίες και χαρίσματα.
Αλεξάνδρα: Αν οι ήρωες της ιστορίας ζούσαν στον πραγματικό κόσμο, πιστεύω ότι θα τους βρίσκαμε παντού γύρω μας. Σε μια σχολική τάξη, σε μια παρέα φίλων, σε ανθρώπους που συνεργάζονται για έναν κοινό στόχο ή που βοηθούν ο ένας τον άλλον χωρίς αντάλλαγμα. Οι ήρωες αυτοί δεν είναι φανταστικοί με την έννοια ότι δεν υπάρχουν, αντίθετα αντιπροσωπεύουν καθημερινούς ανθρώπους που επιλέγουν να πιστεύουν στον εαυτό τους και να λειτουργούν ομαδικά. Με έναν τρόπο, όλοι μπορούμε να γίνουμε τέτοιοι ήρωες, αν αποφασίσουμε να ενώσουμε τα "αστέρια” μας με των άλλων.

