Αν είσαι γονιός μικρού παιδιού, ήδη σε απασχολεί έντονα: Πώς θα μάθεις στο παιδί σου να παίζει όμορφα; Γιατί από τη μία θέλεις να είναι ευγενικό και να μοιράζεται, αλλά ταυτόχρονα θέλεις να έχει την αυτοπεποίθηση να υπερασπιστεί τον εαυτό του όταν κάποιο άλλο παιδάκι δεν του φέρεται καλά.
Μπαίνοντας στη θέση του άλλου
Τα παιδιά συχνά δεν αναπτύσσουν πραγματικές φιλίες μέχρι τα πρώτα χρόνια του δημοτικού σχολείου. Ωστόσο, ποτέ δεν είναι νωρίς για να θέσουμε τις βάσεις για υγιείς σχέσεις. Το κλειδί, σύμφωνα με άρθρο του BBC, είναι να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να σκέφτονται τα πράγματα από την οπτική γωνία των άλλων.
Ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχεις αυτό είναι να συζητάς μαζί τους, βοηθώντας τα να βρουν μόνα τους τη λύση μέσα από απλές ερωτήσεις:
"Πώς πιστεύεις ότι ένιωσε όταν του πήρες το αυτοκινητάκι;"
"Πώς νιώθεις εσύ όταν σου παίρνουν τα παιχνίδια σου;"
"Θέλετε και οι δύο να παίξετε με το τρένο, πώς μπορούμε να το κάνουμε δίκαιο για όλους;"
Μαθαίνοντας να περιμένουν τη σειρά τους
Το να μαθαίνει ένα παιδί να περιμένει τη σειρά του είναι μια δεξιότητα ζωής. Του διδάσκει να σέβεται τις ανάγκες των άλλων. Μπορείς να ξεκινήσεις πολύ νωρίς, παίζοντας απλά επιτραπέζια παιχνίδια στο σπίτι ή ακόμα και κάνοντας εναλλαγές σε διασκεδαστικές δραστηριότητες (π.χ. "τώρα πηδάω εγώ στη λακκούβα με τα νερά, τώρα εσύ"). Όσο πιο συχνά το κάνεις, τόσο πιο φυσικό θα του φαίνεται καθώς μεγαλώνει.
Πότε η διαφωνία γίνεται bullying;
Τα παιδιά θα διαφωνήσουν και θα μαλώσουν, και ως ένα βαθμό αυτό είναι μέρος της ανάπτυξης των κοινωνικών τους δεξιοτήτων. Το όριο όπου η συμπεριφορά παύει να είναι ένας απλός καβγάς και γίνεται εκφοβισμός (bullying), είναι η επαναληψιμότητα. Όταν, δηλαδή, η ίδια άσχημη συμπεριφορά επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά προς το ίδιο παιδί.
Μερικές φορές, καθώς τα παιδιά δημιουργούν τις πρώτες τους παρέες, κάποια γίνονται πιο "αρχηγικά" ή αυταρχικά. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να μάθουμε στα παιδιά τι σημαίνει να είσαι καλός φίλος αλλά και πώς να βάζουν τα όριά τους.
Τι να κάνεις αν υποψιάζεσαι ότι το παιδί σου δέχεται bullying
Οι αλλαγές στη συμπεριφορά είναι ο οδηγός σου. Αν δεις το παιδί να κλείνεται στον εαυτό του, να μην θέλει να πάει στο σχολείο ή στον παιδικό σταθμό, ή αντίθετα, να γίνεται ξαφνικά πιο επιθετικό στο σπίτι, μίλησέ του.
Μην πανικοβληθείς: Ο δικός σου ρόλος είναι να ακούσεις, να ηρεμήσεις το παιδί και να το διαβεβαιώσεις ότι τα πράγματα θα διορθωθούν.
Κράτα σημειώσεις: Φτιάξε ένα ημερολόγιο με τα περιστατικά, ώστε να φαίνεται αν υπάρχει επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Μίλησε στο σχολείο: Αν αυτό συμβαίνει στο σχολείο ή στο νηπιαγωγείο, ενημέρωσε αμέσως τους εκπαιδευτικούς. Είναι δουλειά τους να παρέμβουν.
Μην αντιμετωπίσεις απευθείας τους άλλους γονείς: Είναι πάντα προτιμότερο να μεσολαβεί ένα τρίτο πρόσωπο (π.χ. η δασκάλα), γιατί οι γονείς τείνουν να γίνονται αμυντικοί όταν κάποιος κατηγορεί το παιδί τους.
Κι αν το παιδί μου είναι εκείνο που εκφοβίζει;
Αν υποψιάζεσαι το αντίθετο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να του εξηγήσεις αμέσως ότι η πληγωτική συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή. Κάνε μια σοβαρή συζήτηση μαζί του για το πώς νιώθουν οι άλλοι και για το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και αξίζουν τον σεβασμό μας.
Ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν να λύνουν τις διαφορές τους προέρχεται από το παράδειγμα των ενηλίκων γύρω τους. Αν βλέπουν εμάς τους γονείς να διαχειριζόμαστε τις δικές μας συγκρούσεις με ψυχραιμία και σεβασμό, θα αντιγράψουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά.

