Πόσες φορές έχεις βρεθεί στην πόρτα του σπιτιού, έτοιμος να τρέξεις για τα ψώνια της εβδομάδας, και βλέπεις το παιδί σου να παλεύει με τις ώρες να βάλει τα παπούτσια του; Επειδή ο χρόνος πιέζει και εμείς οι γονείς βιαζόμαστε πάντα, η αυτόματη κίνησή μας είναι να σκύψουμε και να του τα φορέσουμε εμείς. Εκείνη τη στιγμή νιώθουμε ότι απλά λύνουμε ένα πρακτικό πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, όμως, κάνουμε ένα βασικό παιδαγωγικό λάθος.
Όπως εξήγησε η Μαρία Σπηλιωτοπούλου, ιδιοκτήτρια μοντεσσοριανού παιδικού σταθμού, στην εκπομπή "Με το σπαθί τους", αυτή η συμπεριφορά μας δεν δείχνει σεβασμό στον προσωπικό ρυθμό ανάπτυξης του παιδιού. Αντί να το βοηθάμε, του μαθαίνουμε ασυνείδητα ότι "πάντα κάποιος άλλος θα είναι εκεί για να μου βάζει τα παπούτσια μου". Του στερούμε τον χώρο και τον χρόνο να προσπαθήσει.
Τα παιδιά μπορούν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε
Το ίδιο ακριβώς λάθος κάνουμε και με την εκπαίδευσή τους, βάζοντας αυθαίρετα ηλικιακά "κουτάκια". Στο παραδοσιακό σύστημα θεωρούμε, για παράδειγμα, ότι ένα παιδί πρέπει να αρχίσει να μετράει στα τέσσερα. Στο μοντεσσοριανό περιβάλλον, όμως, η εισαγωγή στα μαθηματικά γίνεται ομαλά και φυσικά από τη βρεφική ακόμη ηλικία.
Όταν αφήνουμε το παιδί στα δύο του χρόνια να μετρήσει "δύο κουταλάκια" ή "τρία πιρούνια", του επιτρέπουμε να ανακαλύψει τον κόσμο χωρίς να του βάζουμε φρένο. Έτσι, φτάνοντας στα τέσσερα, μπορεί να κάνει αριθμητικές πράξεις ή ακόμη και πολλαπλασιασμό! Το μυστικό είναι απλό: δεν πρέπει να του λες "είσαι μικρός, θα το μάθεις στο δημοτικό". Πρέπει να του επιτρέπεις να δοκιμάσει.
Η δύναμη της μίξης των ηλικιών
Ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία αυτής της προσέγγισης, όπως επισημαίνει η Μαρία Σπηλιωτοπούλου, είναι η συνύπαρξη παιδιών διαφορετικών ηλικιών στον ίδιο χώρο. Όταν ένα τρίχρονο παιδάκι βλέπει ένα πεντάχρονο να διαβάζει, θα δελεαστεί. Θα πάει στη βιβλιοθήκη και θα ανοίξει ένα βιβλίο, παριστάνοντας ότι διαβάζει και το ίδιο.
Ποια πρέπει να είναι η δική μας αντίδραση εκεί; Σίγουρα όχι να τρέξουμε και να του πούμε: "Άφησέ το, εσύ δεν ξέρεις ακόμα να διαβάζεις, έλα να στο διαβάσω εγώ".
Ας αλλάξουμε νοοτροπία
Ας κάνουμε, λοιπόν, ένα βήμα πίσω. Την επόμενη φορά που θα βιαστείς να κάνεις κάτι αντί για το παιδί σου, σταμάτα για μια στιγμή.
Άφησέ του τον χώρο να προσπαθήσει, να κάνει λάθος και να μάθει με τον δικό του, μοναδικό ρυθμό. Μόνο έτσι θα μεγαλώσουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση και αληθινή ανεξαρτησία.
Διαβάστε Επίσης
