Ως γονιός, είναι απόλυτα φυσιολογικό να αναρωτιέσαι συχνά αν οι αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού σου είναι απλά μια "φάση" που θα περάσει ή αν κρύβουν κάτι βαθύτερο. Τα παιδιά περνούν από διάφορα αναπτυξιακά στάδια, το καθένα από τα οποία συνοδεύεται από τις δικές του προκλήσεις. Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στις φυσιολογικές δυσκολίες της ανάπτυξης και σε καταστάσεις όπου ένα παιδί χρειάζεται τη στήριξη ενός παιδοψυχολόγου.
Το να ζητήσεις τη βοήθεια ενός ειδικού δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι έχεις αποτύχει ως γονιός. Αντίθετα, δείχνει ότι έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και προσφέρεις στο παιδί σου τα κατάλληλα εργαλεία για να διαχειριστεί τα συναισθήματά του, πριν αυτά διογκωθούν.
Τα "κόκκινα καμπανάκια" στη συμπεριφορά
Υπάρχουν ορισμένα σημάδια που, αν επιμένουν για αρκετό καιρό, δεν πρέπει να τα αγνοήσεις σύμφωνα με το Child Mind Institute:
Απότομη αλλαγή στη διάθεση και τη συμπεριφορά: Αν ένα συνήθως κοινωνικό και χαρούμενο παιδί κλείνεται ξαφνικά στον εαυτό του, σταματά να ενδιαφέρεται για δραστηριότητες που αγαπούσε ή παρουσιάζει έντονη ευερεθιστότητα χωρίς προφανή αιτία.
Παλινδρόμηση σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια: Για παράδειγμα, αν ένα παιδί που είχε κόψει την πάνα εδώ και καιρό αρχίσει ξαφνικά να βρέχεται ξανά, ή αν παρουσιάσει έντονο άγχος αποχωρισμού που δεν αντιστοιχεί στην ηλικία του.
Διαταραχές στον ύπνο ή το φαγητό: Επίμονοι εφιάλτες, δυσκολία στον ύπνο ή μια ξαφνική, δραματική αλλαγή στην όρεξη (άρνηση φαγητού ή υπερφαγία).
Πτώση στη σχολική επίδοση: Μια ξαφνική και ανεξήγητη δυσκολία στις σχολικές υποχρεώσεις ή παράπονα από τους δασκάλους για προβλήματα συμπεριφοράς στην τάξη.
Σωματικά ενοχλήματα χωρίς ιατρικό υπόβαθρο: Συχνοί πονοκέφαλοι ή στομαχόπονοι που εμφανίζονται κυρίως πριν από το σχολείο ή άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις και για τους οποίους ο παιδίατρος δεν βρίσκει παθολογικά αίτια.
Η διάρκεια και η ένταση έχουν σημασία
Το κλειδί για να αποφασίσεις αν θα απευθυνθείς σε παιδοψυχολόγο είναι η διάρκεια και η ένταση των συμπτωμάτων. Αν παρατηρείς κάποια από τις παραπάνω συμπεριφορές να επιμένει καθημερινά για περισσότερες από 2-3 εβδομάδες και να επηρεάζει τη λειτουργικότητα του παιδιού στο σπίτι, στο σχολείο ή στις σχέσεις του με τους φίλους του, τότε η γνώμη ενός ειδικού είναι απαραίτητη.
Πώς να το συζητήσεις με το παιδί
Αν αποφασίσεις να επισκεφτείτε έναν παιδοψυχολόγο, εξήγησέ το στο παιδί με απλά και θετικά λόγια. Απόφυγε λέξεις που μπορεί να το τρομάξουν ή να το κάνουν να νιώσει ενοχές.
Μπορείς να του πεις: "Θα πάμε να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο που η δουλειά του είναι να βοηθάει τα παιδιά να καταλαβαίνουν τα συναισθήματά τους και να νιώθουν πιο χαρούμενα. Εκεί θα παίξετε, θα ζωγραφίσετε και θα συζητήσετε". Η έγκαιρη παρέμβαση είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να του κάνεις.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
