Στη φετινή διοργάνωση του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας, έτρεξε η Γιούλικα Σκαφιδά μαζί με τον γιο της, Άγγελο, στο καρότσι του. Η γνωστή ηθοποιός συμμετείχε στη διοργάνωση στα 5 χλμ το απόγευμα του Σαββάτου 7/11. Μια συμμετοχή με ξεχωριστή σημασία, αφού, όπως αποκάλυψε η ίδια, ο μικρός τρέχει μαζί της από τότε που βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη γιορτή.
Αυτή τη φορά, όμως, η Γιούλικα Σκαφιδά δεν έτρεξε μόνο για την προσωπική της χαρά ούτε απλώς για να μοιραστεί μια όμορφη εμπειρία με το παιδί της. Έτρεξε, όπως η ίδια είπε, για όλες τις μαμάδες. Για εκείνες που στενοχωριούνται, κουράζονται, μένουν άυπνες, αλλά βρίσκουν πάντα τον τρόπο να χαμογελούν και να προσφέρουν μια ζεστή αγκαλιά στους ανθρώπους τους.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το πιο ουσιαστικό μήνυμα της συμμετοχής της.
Για όλες τις μαμάδες που συνεχίζουν, ακόμη κι όταν έχουν εξαντληθεί
"Τρέχουμε για όλες τις μαμάδες που στενοχωριούνται, κουράζονται, είναι άυπνες, αλλά είναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και μια ζεστή αγκαλιά για όλους", ήταν το μήνυμα της Γιούλικας Σκαφιδά.
Μια φράση απλή, αλλά τόσο αναγνωρίσιμη για πολλές γυναίκες. Γιατί η μητρότητα έχει πολλές όμορφες στιγμές, έχει γέλια, τρυφερότητα, μικρά χεράκια που σε αναζητούν και αγκαλιές που μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη την ημέρα σου. Έχει, όμως, και εξάντληση, αμφιβολίες, ενοχές, αϋπνία και εκείνες τις ημέρες που νιώθεις πως δεν έχεις άλλο απόθεμα ενέργειας, αλλά πρέπει να συνεχίσεις.
Προσωπικά, θεωρώ πως αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να θυμόμαστε όταν μιλάμε για τις μαμάδες: δεν χρειάζεται να είναι πάντα δυνατές, χαμογελαστές και διαθέσιμες για όλους. Δεν είναι υποχρεωμένες να τα προλαβαίνουν όλα, να ανταποκρίνονται σε κάθε ανάγκη και να βάζουν διαρκώς τον εαυτό τους τελευταίο. Έχουν κι εκείνες δικαίωμα να κουραστούν, να λυγίσουν, να ζητήσουν βοήθεια και να χρειαστούν μια αγκαλιά.
Μια αγκαλιά που αξίζει και στη μαμά
Η εικόνα της ηθοποιού με τον γιο της στο καρότσι ήταν από μόνη της μια όμορφη υπενθύμιση ότι τα παιδιά μπορούν να γίνουν μέρος των εμπειριών μας, χωρίς να χρειάζεται να περιμένουμε να μεγαλώσουν για να μοιραστούμε μαζί τους όσα αγαπάμε. Το μήνυμά της, όμως, ξεπέρασε τα όρια μιας τρυφερής οικογενειακής στιγμής.
Γιατί, τελικά, όταν λέμε ότι τρέχουμε για τις μαμάδες, καλό είναι να θυμόμαστε πως δεν χρειάζεται να τρέχουν διαρκώς εκείνες για όλους. Χρειάζονται ανθρώπους που θα τις στηρίξουν, θα τις ακούσουν και θα τις φροντίσουν, χωρίς να περιμένουν να το ζητήσουν.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη νίκη της ημέρας: να θυμηθούμε πως πίσω από κάθε μαμά που προσφέρει απλόχερα αγάπη υπάρχει και μια γυναίκα που αξίζει να τη δέχονται, να την προσέχουν και να την αγκαλιάζουν με την ίδια γενναιοδωρία.
