Για τους περισσότερους γονείς, η στιγμή που το παιδί αρχίζει να φέρνει αντιρρήσεις, να προβάλλει επιχειρήματα ή ακόμα και να "αντιμιλάει", θεωρείται η απόλυτη δοκιμασία υπομονής. Μας αρέσει που τα παιδιά μας έχουν άποψη, αλλά δυσκολευόμαστε περισσότερο να μπούμε σε διάλογο για τα όρια, τα "γιατί" και τα "πρέπει. Εξάλλου, διαχρονικά η υπακοή ήταν πάντα το πρότυπο της καλής ανατροφής.
Η αναπτυξιακή ψυχολογία έρχεται να ανατρέψει πλήρως αυτή την παλαιά πεποίθηση, φέρνοντας πολύ καλά νέα για τους γονείς των... αντάρτικων πνευμάτων. Σύμφωνα με μακροχρόνιες επιστημονικές μελέτες, τα παιδιά που έχουν το θάρρος να διαφωνούν ανοιχτά με τους γονείς τους τείνουν να εξελίσσονται σε πιο πετυχημένους, αυτόνομους και συναισθηματικά ισχυρούς ενήλικες. Αυτό που στην καθημερινότητα μοιάζει με ασέβεια, στην πραγματικότητα είναι μια κρίσιμη άσκηση ζωής.
Αυτόνομοι έφηβοι και ενήλικες
Σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου της Virginia όταν ένα παιδί αντιμιλάει –προβάλλοντας κάποιο επιχείρημα και όχι απλώς φωνάζοντας– στην πραγματικότητα εξασκεί την ικανότητα της διαπραγμάτευσης. Μαθαίνει από νωρίς να υπερασπίζεται την άποψή του, να αναζητά επιχειρήματα και να μην δέχεται παθητικά ό,τι του επιβάλλεται από ένα περιβάλλον ισχύος.
Ένα παιδί που έχει μάθει ότι μπορεί να λέει "όχι" στην αυθεντία (δηλαδή στους γονείς του) μέσα σε ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον, αποκτά ισχυρά αντισώματα. Στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας, θα μπορεί πολύ πιο εύκολα να αντισταθεί στους φίλους του όταν εκείνοι το πιέζουν να κάνει κάτι επικίνδυνο, παράνομο ή ενάντια στις αξίες του.
Υψηλότερη αυτοεκτίμηση
Τα παιδιά που νιώθουν ότι η φωνή τους μετράει και ακούγεται στο σπίτι, ακόμα και όταν διαφωνούν, μεγαλώνουν πιστεύοντας βαθιά στον εαυτό τους. Στον επαγγελματικό στίβο του μέλλοντος, αυτοί οι ενήλικες δεν θα γίνουν παθητικοί υπάλληλοι. Αντίθετα, θα είναι εκείνοι που θα διεκδικήσουν αυξήσεις, θα θέσουν υγιή όρια και θα ηγηθούν μεγάλων ομάδων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να επιτρέπουμε την προσβλητική συμπεριφορά μέσα στο σπίτι. Το μυστικό κρύβεται στη διαχείριση: Κάθε φορά που αντιμιλά πρέπει να μετατρέπουμε τη συμπεριφορά σε μια δομημένη συζήτηση.
Αντί του κλασικού "Μη μου αντιμιλάς", δοκίμασε μια διαφορετική προσέγγιση: "Καταλαβαίνω ότι διαφωνείς με την απόφασή μου, αλλά εξήγησέ μου το με ήρεμο τόνο και επιχειρήματα, και εγώ θα σε ακούσω". Με αυτόν τον τρόπο, εκπαιδεύετε έναν μελλοντικό αυτόνομο και πετυχημένο άνθρωπο.
Διαβάστε Επίσης
