Αν υπάρχει ένα "μυστήριο" που επαναλαμβάνεται σε κάθε σχολική χρονιά, αυτό δεν είναι άλλο από την εξαφάνιση των σχολικών ειδών στο σχολείο: τα μολύβια, οι ξύστρες και οι γόμες κάνουν φτερά από την κασετίνα με τέτοιους ρυθμούς που κάθε εβδομάδα παίρνεις καινούρια. Η αίσθηση ότι τα πράγματα χάνονται χωρίς λόγο κουράζει τόσο εσένα όσο και το παιδί.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι απλώς να αντικαθιστούμε συνεχώς τα χαμένα αντικείμενα. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να βοηθήσουμε το παιδί να αναπτύξει υπευθυνότητα, να μάθει να οργανώνει τον χώρο του και να σεβαστεί την αξία των πραγμάτων του.
4 πρακτικά tips για να μάθεις στο παιδί να προστατεύει τa πράγματά του
Ο κανόνας των "απολύτως απαραίτητων": Ένα παιδί που κουβαλάει στην κασετίνα του είκοσι μολύβια, δέκα γόμες και ολόκληρη τη συλλογή από μαρκαδόρους, είναι αδύνατον να προσέξει τι του ανήκει. Περιόρισε τα πράγματα στα απολύτως βασικά (π.χ. 2 καλά μολύβια, 1 γόμα, 1 ξύστρα, 1 χάρακα). Όταν τα αντικείμενα είναι μετρημένα, το παιδί αντιλαμβάνεται αμέσως αν λείπει κάτι.
Η συνήθεια του "Check-out" της Παρασκευής: Μετάτρεψε την οργάνωση σε παιχνίδι συνείδησης. Κάθε Παρασκευή μεσημέρι, αφιερώστε δύο λεπτά να αδειάσετε την κασετίνα και την τσάντα. "Για να δούμε, τα εργαλεία μας γύρισαν όλα πίσω; Είναι στη θέση τους;". Αυτή η εβδομαδιαία ρουτίνα χτίζει τη μόνιμη συνήθεια της προσοχής και της φροντίδας.
Δίδαξε τη σημασία της επιλογής και της φροντίδας: Εξήγησε στο παιδί με ήρεμο τρόπο ότι κάθε αντικείμενο αγοράζεται με κόπο και χρήματα. Όταν καταλαβαίνει ότι τα μολύβια και τα τετράδια δεν "φυτρώνουν" μαγικά στα ράφια, αλλά χρειάζονται προστασία για να διαρκέσουν, αρχίζει από μόνο του να τα προσέχει περισσότερο στο σχολείο.
Βάλτε κανόνες κοινής χρήσης στην τάξη: Πολλές φορές τα πράγματα χάνονται επειδή τα παιδιά τα δανείζουν στους συμμαθητές τους και ξεχνούν ποιος τα πήρε. Μάθετε στο παιδί να λέει με ευγένεια: "Ναι, να σου δανείσω το μολύβι μου για τώρα, αλλά σε παρακαλώ θυμήσου να μου το επιστρέψεις στο τέλος του μαθήματος".
Η υπευθυνότητα καλλιεργείται σταδιακά
Τα παιδιά δεν χάνουν τα πράγματά τους επίτηδες. Απλώς είναι απασχολημένα με το παιχνίδι, το διάλειμμα και τους φίλους τους.
Με σταθερή καθοδήγηση, χωρίς φωνές και τιμωρίες, αλλά με έμφαση στην οργάνωση και τον σεβασμό, το παιδί θα μάθει να εκτιμά και να προστατεύει τα προσωπικά του αντικείμενα!

