Όταν οι δάσκαλοι των παιδιών μας λυγίζουν: Τι συμβαίνει μέσα στις σχολικές τάξεις;

"Δεν με προετοίμασε κανείς για αυτό": Η δραματική πραγματικότητα των νέων δασκάλων στην τάξη

ΓΡΑΦΕΙ: Αλκμήνη Ντάνου -
Όταν οι δάσκαλοι των παιδιών μας λυγίζουν: Τι συμβαίνει μέσα στις σχολικές τάξεις; istock
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Σκέψου πόσο ενθουσιασμό έχει ένας νέος άνθρωπος όταν αποφασίζει να μπει στην εκπαίδευση. Ο δάσκαλος μπαίνει για πρώτη φορά στη σχολική τάξη με όνειρα, όρεξη για προσφορά και τεράστιο κίνητρο. Και τότε... προσγειώνεται ανώμαλα στην πραγματικότητα.

Το πρόβλημα δεν είναι η αγάπη τους για τα παιδιά ή η θέλησή τους να διδάξουν. Το μεγάλο αγκάθι είναι ότι τα πανεπιστήμια και τα προγράμματα κατάρτισης τους προετοιμάζουν για έναν "αγγελικό" κόσμο που απλά δεν υπάρχει στα σύγχρονα σχολεία.

Τι λένε οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί

Σύμφωνα με έρευνα της καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο του Birmingham, Lorena Salud Gadella Kamstra, περισσότεροι νέοι δάσκαλοι ομολογούν ότι εκπαιδεύτηκαν για ιδανικές συνθήκες. Μπροστά σε απείθαρχα τμήματα ή απρόβλεπτες συμπεριφορές, τα θεωρητικά μοντέλα καταρρέουν.

Συγκεντρώνοντας μαρτυρίες εκπαιδευτικών αλλά και ερευνών, διαπίστωσε ότι οι δάσκαλοι συχνά νιώθουν τέτοιο πανικό τον πρώτο χρόνο, ώστε χάνουν τον ύπνο τους ή σκέφτονται σοβαρά να τα παρατήσουν μέσα στους πρώτους μήνες.

Ανάμεσα σε διοικητικά καθήκοντα, διορθώσεις και προετοιμασία μαθημάτων, δεν μένει χρόνος ούτε για ανάσα, ούτε για να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο.

Η έλλειψη καθοδήγησης

Το αδιέξοδο δεν σταματά στην πρόσληψη. Μόλις μπουν στη σχολική μονάδα, οι δάσκαλοι συχνά νιώθουν τελείως μόνοι.

Σε πολλές χώρες, όπως επισημαίνουν πρόσφατες μελέτες, ελάχιστοι νεοδιοριζόμενοι έχουν στο πλευρό τους έναν έμπειρο μέντορα να τους καθοδηγήσει. Όταν οι μαθητές κουβαλούν τα δικά τους άγχη και τα σχολεία καλούνται να διαχειριστούν σύνθετες κοινωνικές πιέσεις, ποιος στηρίζει τελικά τους δασκάλους;

Πρακτικές λύσεις για να αλλάξει η εκπαίδευση

Οι ειδικοί και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί συμφωνούν πως η λύση δεν είναι η έλλειψη αντοχής, αλλά ο λάθος τρόπος εκπαίδευσης. Τι ζητούν επιτακτικά;

Περισσότερη πρακτική άσκηση: Να βγαίνουν στα σχολεία νωρίτερα και όχι τον τελευταίο χρόνο.

Επαφή με διαφορετικά σχολεία: Για να μαθαίνουν να διαχειριστούν πραγματικές κρίσεις και όχι προσομοιώσεις.

Ουσιαστική καθοδήγηση: Θεσμοθετημένη παρουσία μεντόρων δίπλα σε κάθε νέο εκπαιδευτικό.

Ως γονείς, βλέπουμε συχνά το άγχος ή την κούραση στα μάτια των δασκάλων των παιδιών μας. Ίσως ήρθε η ώρα να καταλάβουμε ότι για να ανθίσει ένα σχολείο, πρέπει πρώτα να νιώθουν ασφάλεια και στήριξη οι άνθρωποι που βρίσκονται στην έδρα.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης