"Είμαι αρκετά έξυπνος;": Η ερώτηση που κάνουν σιωπηλά τα παιδιά μας από τα 5 μέχρι τα 20 τους χρόνια

Πώς μαθαίνουν πραγματικά τα παιδιά μας; Το πολύτιμο μάθημα μιας δασκάλας που ανακάλυψε το κλειδί της μάθησης στα νηπιαγωγεία.

ΓΡΑΦΕΙ: Ιωάννα Χουλιαρά -
"Είμαι αρκετά έξυπνος;": Η ερώτηση που κάνουν σιωπηλά τα παιδιά μας από τα 5 μέχρι τα 20 τους χρόνια istock
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Θυμάσαι την πρώτη φορά που το παιδί σου σε κοίταξε στα μάτια και σε ρώτησε με αθωότητα αν πιστεύεις ότι είναι έξυπνο; Πίσω από αυτή την απλή ερώτηση κρύβεται μια βαθύτερη ανάγκη. Το παιδί αναζητά ασφάλεια. Θέλει να ξέρει αν βρίσκεται σε ένα περιβάλλον όπου μπορεί να προσπαθήσει, να κάνει λάθη και να νιώσει αποδεκτό χωρίς να κριθεί.

Αυτό ακριβώς βίωσε μια έμπειρη εκπαιδευτικός, όπως περιγράφει σε άρθρο της,  η οποία πέρασε είκοσι χρόνια διδάσκοντας ανάγνωση σε μικρά παιδιά, προτού βρεθεί ξαφνικά να διδάσκει φοιτητές σε πανεπιστήμιο. Και η ανακάλυψή της αφορά κάθε γονιό.

Όταν η "αυθεντία" δεν αρκεί

Όπως αναφέρει η Charla D. Chailland στο Inside Higher Ed, sτο ξεκίνημά της στο πανεπιστήμιο έκανε ένα κλασικό λάθος. Άφησε στην άκρη όσα ήξερε από τα μικρά παιδιά και υιοθέτησε το παραδοσιακό, αυστηρό μοντέλο διδασκαλίας. Πίστεψε πως οι τίτλοι σπουδών και οι ατελείωτες διαλέξεις αρκούν για να κερδίσουν το ενδιαφέρον.

Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Οι φοιτητές έμοιαζαν αδιάφοροι, χάνονταν στα κινητά τους και οι αξιολογήσεις της έπεσαν κατακόρυφα. Τότε κατάλαβε πως η σιωπή και η αδιαφορία των 20χρονων έκρυβαν ακριβώς την ίδια ανασφάλεια με τα 5χρονα.

Τα 3 μυστικά που κερδίζουν κάθε παιδί

Επιστρέφοντας στις μεθόδους της προσχολικής αγωγής, η εκπαιδευτικός ανακάλυψε ότι η εικόνα στην τάξη άλλαξε ριζικά. Αυτό που ισχύει για ένα νήπιο, αποδείχθηκε σωτήριο και για έναν ενήλικα:

Η προσοχή κερδίζεται, δεν επιβάλλεται: Ένα παιδί 5 ετών δεν εντυπωσιάζεται από πτυχία. Σε προσέχει μόνο αν του κινήσεις το ενδιαφέρον. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μεγαλύτερα παιδιά που μεγαλώνουν στην εποχή της γρήγορης πληροφορίας.

Μαθαίνουμε μαζί, βήμα-βήμα: Αντί για στεγνή θεωρία, η εκπαιδευτικός εφάρμοσε τη μέθοδο "Κάνω εγώ, κάνουμε μαζί, κάνεις εσύ". Όταν δείχνεις στο παιδί πώς να σκεφτεί και στέκεσαι δίπλα του στην πράξη, η αυτοπεποίθησή του εκτοξεύεται.

Χιούμορ και παραδοχή λαθών: Όταν σταματάς να παριστάνεις τον "παντογνώστη" και χτίζεις μια αληθινή, ζεστή σχέση, το παιδί χαλαρώνει και ανοίγεται στη μάθηση.

Τι σημαίνει αυτό για τους γονείς

Είτε το παιδί σου πηγαίνει τώρα στον παιδικό σταθμό είτε ετοιμάζεται για τις πανελλήνιες, οι συνθήκες της μάθησης παραμένουν ίδιες.

Δεν αρκεί να του πεις "διάβασε" ή "πρόσεχε".

Χρειάζεται να νιώσει ότι είσαι σύμμαχός του, ότι καταλαβαίνεις τη δυσκολία του και ότι το δωμάτιο –όπως και η σχολική τάξη– είναι ένας ασφαλής χώρος για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Γιατί τελικά, κανείς δεν μαθαίνει αν φοβάται μήπως αποτύχει.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης