"Αγαπάω το παιδί μου αλλά μισώ τον ρόλο του γονέα"

Η μετάνοια του γονέα (Parental Regret) είναι ένα θέμα ταμπού που προκαλεί βαθιά ενοχή. Πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε σύμφωνα με τους ειδικούς;

"Αγαπάω το παιδί μου αλλά μισώ τον ρόλο του γονέα" istock
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Ας μιλήσουμε για κάτι που δεν συζητάμε ανοιχτά. Το ψιθυρίζουμε οι γονείς στον εαυτό μας με μάτια βουρκωμένα από ενοχή.

Τι συμβαίνει όταν μια μητέρα ή ένας πατέρας παρόλο που αγαπάει ανυπόκριτα το παιδί του, νιώθει ενδόμυχα ότι η απόφασή του να γίνει γονιός ήταν ένα λάθος; Η ψυχολογία το ονομάζει Parental Regret (μετάνοια του γονέα) και το έχει αναλύσει για να το καταλάβουμε καλύτερα. 

Δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς το παιδί σου!

Το μεγαλύτερο μπερδεμα γύρω από το parental regret είναι η εξίσωση της μετάνοιας με την έλλειψη αγάπης. Η ισραηλινή κοινωνιολόγος Orna Donath, η οποία άνοιξε πρώτη τον παγκόσμιο διάλογο με τη μελέτη της "Regretting Motherhood", εξηγεί πως οι γονείς που βιώνουν μετάνοια αγαπούν τα παιδιά τους ως υποκείμενα, αλλά μισούν τον ρόλο του γονέα.

Μετανοούν για τη στέρηση της προσωπικής τους ελευθερίας, την απώλεια της ταυτότητάς τους, τη συντριπτική ευθύνη και την κοινωνική απομόνωση που συχνά συνοδεύει τη σύγχρονη γονεϊκότητα.

Γιατί εμφανίζεται το parental regret;

Οι κύριοι παράγοντες περιλαμβάνουν:

Γονεϊκό Burnout: Η έλλειψη υποστηρικτικού δικτύου (το περίφημο "χωριό" που χάθηκε) φορτώνει τα πάντα στη μαμά.

Μη ρεαλιστικές κοινωνικές προσδοκίες: Η εικόνα της "τέλειας, πάντα χαμογελαστής μαμάς" στα social media δημιουργεί τεράστιο χάσμα με τη σκληρή, καθημερινή πραγματικότητα.

Απώλεια αυτονομίας: Η αίσθηση ότι η δική σου προσωπικότητα, τα όνειρα και οι ανάγκες σου μπήκαν οριστικά στο περιθώριο.

Ψυχολογική καταπόνηση: Η επιλόχειος κατάθλιψη και το χρόνιο άγχος ενισχύουν δραματικά τα συναισθήματα ματαιότητας.

Πώς σταματάμε τις ενοχές;

Αν νιώθεις κάτι παρόμοιο, δεν είσαι κακός γονιός ή άνθρωπος. Είσαι ένας εξαντλημένος άνθρωπος.

Το να αναγνωρίσεις το συναίσθημά σου δεν σε κάνει επικίνδυνη μαμά ή μπαμπά. Αντίθετα, η καταπίεση και οι ακραίες ενοχές οδηγούν σε κατάθλιψη.

Ζήτα εξειδικευμένη βοήθεια: Ένας ψυχοθεραπευτής μπορεί να σου προσφέρει έναν ασφαλή χώρο χωρίς κριτική.

Διεκδίκησε χρόνο για σένα: Η μητρότητα είναι μέρος της ζωής σου, όχι όλη η ζωή σου.

Μίλα ανοιχτά: Η απομυθοποίηση της γονεϊκότητας είναι το πρώτο βήμα για να αναπνεύσουν οι γονείς.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης