Παιδιά-βέλκρο, κολλάνε πάνω σου σαν το γνωστό "σκρατς" των παπουτσιών. Και τα δύο μου παιδιά ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Τα είχα και τα έχω συνεχώς πάνω μου από την ώρα που ανοίγουν τα μάτια τους μέχρι τη στιγμή που τα κλείνουν. Κρέμονται από τα πόδια μου σαν μικρά μαιμουδάκια, λένε "μαμά" ίσως και 100 φορές τη μέρα, δεν κοιμούνται αν δεν πούμε την καληνύχτα μας, είναι διστακτικά σε κάθε πρώτη τους φορά και με αναζητούν όλη μέρα μέσα στο σπίτι για το παιχνίδι, τις σκέψεις τους κάνοντάς με να νιώθω ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη γη. Συχνά πυκνά συγγενείς με "κατηγορούν", ότι εγώ ευθύνομαι γι'αυτό και πως δεν έχω δικαίωμα να παραπονιέμαι, αφού δεν τα "άφησα" λεπτό από την αγκαλιά μου. Κι αναρωτιέμαι πότε η αγάπη και η αγκαλιά βρίσκονται κατηγορούμενες για κάποια από τις συμπεριφορές των παιδιών μας;
Διαβάστε Επίσης
Μαμά, αν έχεις κι εσύ ένα παιδί-βέλκρο σε καταλαβαίνω. Όσο κι αν απολαμβάνεις τα μικρά χεράκια τους να αναζητούν συνεχώς την αγκαλιά σου, το βλέμμα σου να ανακουφίζει κάθε αγωνία, αλλά και να παραδίνονται μέσα στα χέρια σου, πολλές φορές γίνεται ιδιαίτερα κουραστικό. Αυτή η πολύ απαιτητική φάση λέγεται από τους ειδικούς ότι στην πραγματικότητα είναι ένδειξη υγιούς και ασφαλούς δεσμού.
Σε συζητήσεις με άλλες μαμάδες μπορείς να βρεις ανακούφιση σχετικά με την κούραση που προσθέτουν στην καθημερινότητα τα μωρά "αυτοκόλλητα", καθώς μοιράζεσαι τις ίδιες εμπειρίες. Εκεί καταλαβαίνεις πως δεν είσαι η μόνη και πως υπάρχουν κι άλλες μαμάδες εκεί έξω, που νιώθουν το ίδιο ασφυκτικό πνίξιμο και εξάντληση, έχοντας δυο μικρά μωρά που θέλουν συνεχώς την προσοχή σου ή την αποκλειστική επαφή μαζί σου.
Ωστόσο καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, αυτές οι στιγμές αποθηκεύονται στα "αγαπημένα" και παραμένουν μια γλυκιά ανάμνηση, χωρίς αυτό το βάρος που σε δυσκολεύει σήμερα.
Τι λένε οι ειδικοί
- Ένα παιδί βέλκρο δεν προσπαθεί να σε χειριστεί ή να κάνει τη ζωή σου δύσκολη. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στη σελίδα του εκδοτικού οίκου του Πανεπιστημίου Cambridge, η συμπεριφορά αυτή είναι φυσιολογική και δείχνει ασφάλεια. Η προσκόλληση είναι μηχανισμός επιβίωσης. Η φυσική εγγύτητα με τον γονέα/φροντιστή διασφαλίζει την ασφάλεια του μωρού. Αυτή η ανάγκη εντείνεται γύρω στους 6-9 μήνες, καθώς το μωρό έρχεται σε επαφή με περισσότερους ανθρώπους.
- Μια ακόμα μελέτη που πραγματοποιήθηκε στον American Psychological Association, την κύρια επιστημονική και επαγγελματική οργάνωση για την ψυχολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με διεθνή αναγνώριση, τα μωρά "αυτοκόλλητα" έχουν υγιή, ασφαλή δεσμό με τον γονέα τους. Ο ασφαλής δεσμός είναι η βάση για υγιή ανάπτυξη.
Πρακτικές συμβουλές για τους γονείς
- Απόλαυσε τον χρόνο μαζί τους. Αντί να μειώσεις την επαφή, χρησιμοποίησε τον χρόνο αυτό για να ξεκουραστείτε ή να είστε απλά μαζί.
- Δημιουργήστε ρουτίνες: Ένα προβλέψιμο πρόγραμμα μειώνει το άγχος του παιδιού και αυξάνει την αίσθηση ασφάλειας.
- Μικρά βήματα στη διαχείριση αποχωρισμού: Ξεκίνησε με 30 δευτερόλεπτα μακριά, μετά ένα λεπτό, κ.ο.κ., ώστε το παιδί να συνηθίσει σιγά-σιγά.
- Σαφής επικοινωνία: Εξήγησε τι νιώθεις και πότε θα επιστρέψεις. Ακόμα και αν το παιδί δεν καταλαβαίνει πλήρως, αυτό χτίζει την εμπιστοσύνη.
- Φροντίδα εαυτού: Εκμεταλλεύσου μικρές στιγμές, όπως όταν το παιδί κοιμάται, για να ξεκουραστείς ή να χαλαρώσεις.
Θυμήσου: Φάση είναι θα περάσει
Η γονεϊκότητα με ένα παιδί-βέλκρο είναι δύσκολη, αλλά προσωρινή. Αγκάλιασε τη στιγμή, ζήτησε υποστήριξη, φρόντισε τον εαυτό σου και μην ξεχνάς μεγαλώνουν τόσο γρήγορα που όταν πια δεν θα θέλουν εκείνα, θα είσαι εσύ εκείνη που θα τα αναζητάς συνέχεια!
Διαβάστε Επίσης
