Τα video games έχουν ενοχοποιηθεί για πολλά αλλά οι επιστήμονες πλέον κάνουν περισσότερο λόγο για τον χρόνο που απασχολούνται τα παιδιά και το περιεχόμενο των παιχνιδιών και λιγότερο για την απόλυτη απαγόρεύση τους. Εξάλλου, μελέτη του αμερικάνικου Institutes of Health έδειξε ότι παιδιά που έπαιζαν διαδικτυακά παιχνίδια είχαν καλύτερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης και ελέγχου παρορμήσεων, χωρίς να εμφανίζουν κλινικά προβλήματα συμπεριφοράς.
Το μυστικό, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν είναι απλώς η διάρκεια αλλά το είδος του παιχνιδιού. Όπως επισημαίνει η μελέτη, δεν έχουν όλα τα διαδικτυακά παιχνίδια την ίδια επίδραση: Κάποια ενισχύουν τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία, ενώ άλλα βασίζονται στον γρήγορο ανταγωνισμό και μπορεί να κουράζουν περισσότερο. Τα παιχνίδια που θεωρούνται πιο "safe" είναι συνήθως όσα ενθαρρύνουν τη σκέψη, την εξερεύνηση και την επικοινωνία.
Τα safe παιχνίδια
- Δημιουργικά παιχνίδια τύπου sandbox, όπου το παιδί χτίζει κόσμους και ιστορίες, ενισχύουν τη φαντασία και την επίλυση προβλημάτων.
- Συνεργατικά παιχνίδια με κοινό στόχο βοηθούν στην κοινωνικότητα και στη διαχείριση συναισθημάτων μέσα στην ομάδα.
- Puzzle και strategy games βελτιώνουν την προσοχή, τη μνήμη εργασίας και τη λογική σκέψη.
- Παιχνίδια με ανοιχτό gameplay (που δεν έχουν αυστηρή, γραμμική εξέλιξη ή έναν μόνο τρόπο να τα παίξεις) στα οποία το παιδί δεν ακολουθεί μόνο συγκεκριμένες αποστολές, μπορεί να εξερευνήσει ελεύθερα, να δημιουργήσει, να χτίσει ή να πάρει δικές του αποφάσεις μέσα στο παιχνίδι.
- Παιχνίδια χωρίς έντονη βία θεωρούνται πιο κατάλληλα για μικρότερες ηλικίες, γιατί δίνουν χώρο για δημιουργική εξερεύνηση αντί για ένταση.
Όρια και ισορροπία
Έρευνες δείχνουν ότι η υπερβολική χρήση ή ο εθισμός στα games μπορεί να επηρεάσει την προσοχή και τη μάθηση, γι’ αυτό χρειάζεται ισορροπία και όρια. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν είναι μόνο ο χρόνος μπροστά στην οθόνη που μετρά, αλλά και το αν το παιδί κοιμάται επαρκώς, παίζει εκτός σπιτιού και έχει κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Μια πρακτική που προτείνεται συχνά είναι η δημιουργία "συμφωνίας gaming" μέσα στην οικογένεια: Συγκεκριμένες ώρες παιχνιδιού, διαλείμματα και συζήτηση για το περιεχόμενο. Όταν το παιδί συμμετέχει στη διαμόρφωση των κανόνων, είναι πιο πιθανό να τους τηρήσει και να μάθει να αυτορυθμίζεται. Παράλληλα, η συν-παρακολούθηση - το να δείχνει το παιδί στους γονείς το παιχνίδι που παίζει - βοηθά τους ενήλικες να καταλάβουν καλύτερα τον ψηφιακό του κόσμο και να παρέμβουν μόνο όταν χρειάζεται.
Αυτό που πρέπει να θυμούνται οι γονείς, είναι ότι το gaming γίνεται πραγματικά safe όταν συνοδεύεται από συζήτηση, κοινό χρόνο και σαφείς κανόνες,όχι όταν απαγορεύεται.
