Την τελευταία μέρα στο Δημοτικό συνειδητοποιείς πόσο γρήγορα μεγάλωσε το "πρωτάκι" σου.
Σήμερα οι σχολικές τσάντες δεν θα έχουν μέσα τετράδια εργασιών, κασετίνες και μισοφαγωμένα τοστ. Θα έχουν μόνο έναν έλεγχο προόδου, ίσως μερικές αναμνηστικές ζωγραφιές και πολλές, πάρα πολλές υπογραφές από συμμαθητές γραμμένες με μαρκαδόρο στο ύφασμα. Σε λίγο χτυπά το τελευταίο κουδούνι.
Για εμάς τις μαμάδες, αυτή η μέρα κρύβει πάντα μια παράξενη, γλυκιά μελαγχολία. Γιατί καθώς βλέπεις το παιδί σου να τρέχει προς την έξοδο του σχολείου, ελεύθερο και έτοιμο για το καλοκαίρι, το μυαλό σου κάνει αυτόματα μια αυθαίρετη βουτιά στο παρελθόν. Τότε στην πρώτη μέρα της Πρώτης Δημοτικού.
Τότε που η τσάντα ήταν μεγαλύτερη από την πλάτη του
Θα θυμηθείς εκείνο το Σεπτέμβρη που το κρατούσες από το χέρι στο προαύλιο. Θυμάσαι πόσο τεράστια φαινόταν η σχολική τσάντα πάνω στη μικρή του πλάτη; Θυμάσαι εκείνα τα μάτια, τα γεμάτα απορία και μια ιδέα φόβου για το άγνωστο; Θυμάσαι που φορούσες γυαλιά ηλίου για να μη δει τα δάκρυα συγκίνησης; Και το άγχος που ένιωθες αλλά και τον ενθουσιασμό...
Τότε το "μεγάλο σχολείο" έμοιαζε με ολόκληρο πλανήτη για το παιδί και η μεγαλύτερη αγωνία μας ήταν αν θα καταφέρει να ανοίξει μόνο του το ταπεράκι με το κολατσιό ή αν θα βρει φίλους στο διάλειμμα. Τότε που επέστρεφε στο σπίτι και κάναμε 10 λεπτά αγκαλιές πριν καν βγάλουμε τα παπούτσια μας.
Ένας κύκλος που κλείνει (ή συνεχίζεται)
Και ξαφνικά, φτάνουμε στο σήμερα.
Έμαθε να διαβάζει, να γράφει, να σκέφτεται.
Έμαθε να λύνει τις διαφορές του στο προαύλιο, να διεκδικεί τη θέση του, να πληγώνεται και να ξαναχαμογελάει.
Μεγάλωσε. Τόσο απλά, τόσο γρήγορα, τόσο ασταμάτητα.
Αν το παιδί σου τελειώνει μια απλή τάξη του δημοτικού, νιώθεις ανακούφιση που άλλη μια χρονιά ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Αν όμως το παιδί σου τελειώνει την ΣΤ' Δημοτικού, τότε η συγκίνηση χτυπάει κόκκινο. Αύριο κλείνει οριστικά το κεφάλαιο της παιδικής αθωότητας. Το πρωτάκι σου έγινε πια ένας έφηβος που ετοιμάζεται για το Γυμνάσιο.
Καλό καλοκαίρι, λοιπόν!
Σήμερα, όταν το παιδί σου επιστρέψει στο σπίτι, κάνε του μια μεγάλη αγκαλιά. Μην γκρινιάξεις για τα λερωμένα ρούχα από το μπουγέλο, ούτε για τα παπούτσια που γεμίσανε άμμο.
Κοίταξέ το καλά. Καμάρωσέ το. Κατάφερε άλλη μια χρονιά, καταφέρατε άλλη μια χρονιά μαζί. Κλείστε τα βιβλία στο πιο βαθύ συρτάρι, ξεχάστε το ξυπνητήρι και αφήστε το καλοκαίρι να ξεκινήσει.
Γιατί το πρωτάκι σου μεγάλωσε, αλλά για σένα θα είναι πάντα εκείνο το μικρό πλασματάκι με την τεράστια τσάντα στην πλάτη.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
