Ας μιλήσουμε ειλικρινά: Τα παιδικά πάρτι έχουν καταντήσει να κοστίζουν όσο μια μικρή δεξίωση γάμου ή βάφτισης. Ξοδεύουμε τόσα πολλά λεφτά για να οργανώσουμε την τέλεια εκδήλωση, αγχωνόμαστε για κάθε λεπτομέρεια με απώτερο σκοπό να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να κερδίσουμε τον τίτλο του καλύτερου πάρτι της χρονιάς και συχνά ξεχνάμε την ουσία: Τη χαρά των παιδιών!
Μήπως ήρθε η ώρα να βάλουμε φρένο σε μερικές συνήθειες που μας πιέζουν όλους στα παιδικά πάρτι, στερώντας την χαρά και τον ενθουσιασμό από την πιο όμορφη μέρα της χρονιάς;
Διαβάστε Επίσης
Ο ανταγωνισμός του ακριβού δώρου
Έχουμε μπει σε έναν φαύλο κύκλο όπου το δώρο πρέπει να είναι εντυπωσιακό και ακριβό. Όμως, η αξία ενός δώρου δεν είναι η τιμή του. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά ότι το όχι σε έναν αλόγιστο καταναλωτισμό, είναι δείγμα ανεξαρτησίας και κριτικής σκέψης. Το παιδί πρέπει να μάθει να εκτιμά τη χειρονομία και όχι το μέγεθος του κουτιού.
Τα υποχρεωτικά δωράκια στο τέλος
Γιατί έγινε κανόνας ότι κάθε καλεσμένος πρέπει να φύγει με μια σακούλα γεμάτη πλαστικά παιχνιδάκια που θα σπάσουν σε πέντε λεπτά και έξτρα ζάχαρη για το σπίτι; Αυτή η πίεση για τα υποχρεωτικά δωράκια προσθέτει έξτρα κόστος και άγχος στην οργάνωση. Ας δώσουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να πουν ένα ακόμα όχι σε περιττά πράγματα και ας εστιάσουμε στο πιο σημαντικό δώρο που μπορούν να πάρουν μαζί τους, τις αναμνήσεις που μόλις έχτισαν.
Ο υποχρεωτικός επαγγελματίας φωτογράφος και το "στήσιμο"
Πληρώνουμε φωτογράφο για να έχουμε το τέλειο άλμπουμ, τα τέλεια αναμνηστικά αλλά καταλήγουμε να πιέζουμε τα παιδιά να χαμογελάνε με το ζόρι και να χάνουν στιγμές ανεμελιάς και παιχνιδιού. Όταν αναγκάζουμε ένα παιδί να ποζάρει ενώ θέλει να παίξει, αγνοούμε την ανάγκη του για αυτονομία. Το "όχι" του παιδιού στην κάμερα πρέπει να γίνεται σεβαστό, αλλιώς η ανάμνηση που μένει είναι η δυσφορία και όχι η χαρά.
Η "βία" της πινιάτας
Η πινιάτα είναι πλέον must, αλλά συχνά καταλήγει σε έναν αγώνα επιβίωσης στα τέσσερα, για το ποιος θα πρωτοαρπάξει τις περισσότερες καραμέλες. Και μετά κλάμματα, τραβήγματα και φωνές, για το ποιος έχει τα περισσότερα. Αντί για διασκέδαση, το έθιμο της πινιάτας, δημιουργεί άγχος και συγκρούσεις. Είναι η στιγμή να διδάξουμε τον αμοιβαίο σεβασμό και τα όρια: το να μη σπρώχνουμε και το να σεβόμαστε τον χώρο του άλλου είναι πιο σημαντικό από το ποιος θα πάρει το τελευταίο γλειφιτζούρι.
Τα πολλά λεφτά για το "θεαθήναι"
Στολισμοί, catering, animaters, σαπουνόφουσκες, face painting, candy bars... Η οργάνωση μπορεί να τινάξει τον προϋπολογισμό στον αέρα. Συχνά το κάνουμε για να μη φανούμε λιγότερες από τις άλλες μαμάδες, ή να μην σχολιαστεί αρνητικά το παιδί μας στην παρέα. Όμως, μην ξεχνάς πως η αυτοπεποίθηση ενός παιδιού χτίζεται όταν βλέπει τους γονείς του να παίρνουν αποφάσεις, με βάση τις δικές τους αξίες, σεβόμενοι τον εαυτό τους και το τι μπορούν.
Το κυνήγι για το "ευχαριστώ"
Ειδικά όταν κάποιος φέρνει ένα ακριβό δώρο, νιώθουμε την ανάγκη να πιέσουμε το παιδί: "Δώσε ένα φιλί στον θείο!". "Δώσε ένα φιλί στην Ελένη που ήρθε στο πάρτι σου!" Λάθος. Το παιδί πρέπει να έχει τον έλεγχο του σώματός του. Το να σεβόμαστε το όχι του στην επαφή ενισχύει την προσωπική του ασφάλεια. Άσε και τα μικρόβια, που πάνε κι έρχονται από στόμα σε μάγουλο και το αντίστροφο και μετά από κάθε πάρτι έχεις μια σοβαρή υποψηφιότητα για να νοσηλευτείς με ένα κάρο ιώσεις και αρρώστιες.
Μαμάδες, ας χαλαρώσουμε!
Το καλύτερο πάρτι δεν είναι αυτό που κόστισε μια περιουσία, αλλά αυτό στο οποίο τα παιδιά έπαιξαν και γέλασαν με την καρδιά τους. Ένα πάρτι που οργανώθηκε με αγάπη και σεβασμό και στο οποίο ένιωσαν ότι η φωνή τους μετράει και ο χώρος τους γίνεται σεβαστός. Αν όλα τα παραπάνω σε ζορίζουν, ήρθε η ώρα να βάλεις τέλος. Οργάνωσε το πάρτι του παιδιού σου όπως μπορείς και αγαπάς, έχοντας στο μυαλό σου μόνο ένα: Το χαμόγελό του εκείνη την ημέρα!
Διαβάστε Επίσης
