Πρέπει τελικά το παιδί να "τελειώνει το πιάτο" του;

Η ψυχολόγος και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, Μαρία Τσιάκα εξηγεί γιατί δεν ισχύει η φράση των γιαγιάδων μας "η τελευταία μπουκιά είναι η δύναμή σου".

Πρέπει τελικά το παιδί να "τελειώνει το πιάτο" του;
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

"Μην αφήσεις την τελευταία μπουκιά, είναι η δύναμή σου", μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας και οι μαμάδες μας. Και πλέον όταν το παιδί μας δεν τελειώνει όλο το φαγητό που έχει στο πιάτο του αγχωνόμαστε. "Φάε όλο το φαί σου" λέμε. 

Μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι το άδειο πιάτο σημαίνει υγεία και καλή ανατροφή, όμως η σύγχρονη επιστήμη έρχεται να ανατρέψει αυτή την παλιά νοοτροπία, δείχνοντας ότι η πίεση μπορεί να κάνει κακό στη σχέση του παιδιού με το φαγητό.

Η Μαρία Τσιάκα, Ψυχολόγος, οικογενειακή-συστημική θεραπεύτρια, Ιδρύτρια και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών απαντά στο Themamagers στο αιώνιο ερώτημα των γονιών: "Πρέπει τελικά να τελειώνει το πιάτο του;"

Όπως λέει "Ο σεβασμός στον κορεσμό χτίζει αυτορρύθμιση".

1. Το παιδί γεννιέται με το δικό του "φρένο"

Κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο έχοντας μια θαυμαστή, φυσική ικανότητα: ξέρει ακριβώς πότε πεινάει και πότε πρέπει να σταματήσει επειδή χόρτασε. Το σώμα του του στέλνει ξεκάθαρα μηνύματα. Όταν εμείς επιμένουμε να φάει "άλλη μια κουταλιά για τη μαμά", παραβλέπουμε αυτό το φυσικό ένστικτο.

2. Η πίεση μπερδεύει τα σήματα του σώματος

Όταν πιέζουμε ένα παιδί να αδειάσει το πιάτο του, δημιουργούμε σύγχυση. Το παιδί αρχίζει να μην εμπιστεύεται το δικό του σώμα που του λέει "σταμάτα, χόρτασες" και ακούει μόνο την εξωτερική φωνή του γονιού που λέει "συνέχισε". Μακροπρόθεσμα, αυτή η πίεση μπερδεύει τα σήματα της πείνας και του κορεσμού, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικές διατροφικές δυσκολίες.

3. Το "άδειο πιάτο" δεν ισοδυναμεί με υγεία

Πρέπει να αποσυνδέσουμε την υγεία του παιδιού από την εικόνα ενός καθαρού πιάτου. Ένα παιδί που αναγκάζεται να φάει όλη τη μερίδα του χωρίς να τη θέλει, δεν τρέφεται απαραίτητα σωστά, απλώς μαθαίνει να υπερκαταναλώνει φαγητό ενάντια στις ανάγκες του.

Η συμβουλή της ειδικού: "Μικρότερες μερίδες και δυνατότητα για λίγο ακόμα είναι πιο βοηθητική τακτική".

Αντί, λοιπόν, να γεμίζουμε το πιάτο του εξαρχής, είναι προτιμότερο να του βάζουμε μια μικρή ποσότητα. Αν το παιδί πεινάει κι άλλο, θα μας το ζητήσει μόνο του. Με αυτόν τον απλό τρόπο, το τραπέζι σταματά να είναι πεδίο μάχης και γίνεται ένας χώρος όπου το παιδί μαθαίνει να ακούει και να σέβεται το σώμα του.

Δες εδώ όλες τις συμβουλές της Μαρίας Τσιάκα, - Ψυχολόγου, οικογενειακής-συστημικής θεραπεύτριας, Ιδρύτριας και Διευθύντριας του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών

Δες εδώ όλα τα βίντεο της Μαρίας Τσιάκα- Ψυχολόγου, οικογενειακςή-συστημικής θεραπεύτριας, Ιδρύτριας και Διευθύντριας του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης