Ta tantrum των παιδιών αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ανάπτυξής τους. Σύμφωνα με τηνψυχολόγο Julie Fraga αυτές οι αντιδράσεις σπάνια γίνονται "επίτηδες". Όπως εξηγεί στο CNBC, συχνά λειτουργούν ως ένας τρόπος επικοινωνίας για να εκφράσουν φόβους, αγχή και έντονα συναισθήματα που δυσκολεύονται να διαχειριστούν.
Οι πέντε βασικές προσεγγίσεις που προτείνει η ειδικός για την αντιμετώπιση των tantrum
1. Ηρεμείς πρώτα εσύ
Όταν ένα παιδί βάζει τις φωνές, αντιδρά ή έχει μια κρίση θυμού, η πρώτη και σημαντικότερη κίνηση είναι η αυτορρύθμιση του ίδιου του γονιού. Η Fraga προτείνει να κάνεις μια παύση και να πάρεις πέντε βαθιές αναπνοές από την κοιλιά. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας τους μεγάλους. Εκείνη τη στιγμή, η δική σου εσωτερική ηρεμία λειτουργεί σαν άγκυρα, διδάσκοντάς τους έμπρακτα πώς να τιθασεύουν τα δυνατά συναισθήματα.
2. Αναζητάς την αιτία πίσω από τη συμπεριφορά
Αντί να σπεύσεις να βάλεις τιμωρία ή να λύσεις το πρόβλημα βιαστικά, προσέγγισε την κατάσταση με περιέργεια. Διερεύνησε τι κρύβεται πραγματικά πίσω από την αντίδραση του παιδιού. Για παράδειγμα, το ψέμα μπορεί να πηγάζει από τον φόβο της τιμωρίας, ενώ η άρνηση ενός εφήβου να υπακούσει σε κανόνες συνήθως συνδέεται με την ανάγκη του για μεγαλύτερη αυτονομία.
3. Δίνεις "λέξεις" στα συναισθήματά τους
Πολλές φορές, μια προβληματική συμπεριφορά είναι μια μορφή άμυνας απέναντι σε επώδυνα συναισθήματα, όπως η ενοχή, η νύξη αποτυχίας ή η λύπη. Βοήθησε το παιδί να ονομάσει αυτό που αισθάνεται κάνοντας απλές ερωτήσεις, όπως αν είναι στενοχωρημένο, θυμωμένο ή ανησυχεί για κάτι. Έτσι, τού μαθαίνεις να αναγνωρίζει την εσωτερική του κατάσταση.
4. Παρατηρείς τις δικές σου αντιδράσεις
Αξίζει να αναλογιστείς μήπως το παιδί απλώς αναπαράγει μοτίβα συμπεριφοράς που βλέπει στο σπίτι ή στο σχολείο. Παρατήρησε πώς εσύ ο ίδιος αντιδράς στον θυμό, την αγωνία, τη θλίψη ή τον φόβο, καθώς και τις σωματικές αντιδράσεις που συνοδεύουν αυτά τα συναισθήματα μέσα σου.
5. Ελέγχεις για πιθανές πηγές στρες
Η καθημερινή ή παρατεταμένη πίεση, η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένεια, οι απότομες αλλαγές στη ρουτίνα ή η απλή κούραση επηρεάζουν καταλυτικά τη συμπεριφορά ενός παιδιού. Μια εξαιρετική πρακτική είναι να: ελέγχεις δηλαδή αν το παιδί πεινάει, είναι θυμωμένο, νιώθει μοναξιά ή είναι κουρασμένο. Συχνά, ένα κατάλληλο σνακ, λίγος ύπνος ή απλώς ποιοτικός χρόνος μαζί μπορούν να αλλάξουν εντελώς την τροπή μιας δύσκολης στιγμής.
