Μελέτες από το Harvard University και το University of Pittsburgh προειδοποιούν ότι οι συστηματικές φωνές έχουν παρόμοιες επιπτώσεις στον εγκέφαλο με τη σωματική τιμωρία. Αντίθετα, αν μιλήσεις ψιθυριστά σε ένα παιδί μπορεί να σε προσέξει περισσότερο!
Παραδέξου το: έχεις βρεθεί κι εσύ εκεί. Η ένταση ανεβαίνει, νιώθεις ότι το παιδί δεν σε ακούει και η πρώτη σου αντίδραση είναι να δυναμώσεις τη φωνή σου. Στο μυαλό σου, όσο πιο δυνατά φωνάξεις, τόσο πιο πιθανό είναι να περάσεις το μήνυμά σου. Όμως, η επιστήμη έχει να σου πει κάτι που θα σε εκπλήξει: την ώρα που φωνάζεις, ο εγκέφαλος του συνομιλητή σου –ειδικά αν είναι παιδί– κυριολεκτικά "κατεβάζει ρολά".
Γιατί οι φωνές σου αποτυγχάνουν;
Όταν υψώνεις τον τόνο της φωνής σου, ενεργοποιείς την αμυγδαλή του παιδιού. Είναι το μέρος του εγκεφάλου που διαχειρίζεται τον φόβο και την επιβίωση. Με απλά λόγια, ο άλλος μπαίνει σε κατάσταση "μάχης ή φυγής". Εκείνη τη στιγμή, δεν τον νοιάζει τι λες, αλλά πώς θα αμυνθεί. Έτσι, είτε θα σου φωνάξει πιο δυνατά, είτε θα κλειστεί στον εαυτό του. Το αποτέλεσμα; Μηδέν επικοινωνία.
Το κόλπο του ψιθύρου: Η δύναμη της ηρεμίας
Την επόμενη φορά που θα νιώσεις την ανάγκη να ουρλιάξεις, κάνε το ακριβώς αντίθετο: χαμήλωσε τη φωνή σου μέχρι να φτάσεις στον ψίθυρο. Γιατί αυτό λειτουργεί σαν "διακόπτης" στον καβγά;
- Αναγκάζεις το παιδί να συγκεντρωθεί: Για να ακούσει κάποιος έναν ψίθυρο μέσα στην ένταση, πρέπει να σωπάσει. Η προσπάθεια που κάνει για να σε ακούσει, τον "βγάζει" αυτόματα από την κατάσταση του θυμού.
- Ενεργοποιείς τους κατοπτρικούς νευρώνες: Ο εγκέφαλός μας έχει την τάση να μιμείται τη συμπεριφορά του άλλου. Αν εσύ μείνεις ήρεμος, ο άλλος θα αρχίσει ασυνείδητα να κατεβάζει τους δικούς του τόνους.
- Σπας το μοτίβο: Ένας ψίθυρος εν μέσω καβγά είναι τόσο απρόσμενος, που "παγώνει" τη δυναμική της σύγκρουσης.
Τι λένε οι ειδικοί
Μελέτες από το Harvard University και το University of Pittsburgh προειδοποιούν ότι οι συστηματικές φωνές (η λεγόμενη "σκληρή λεκτική πειθαρχία") έχουν παρόμοιες επιπτώσεις στον εγκέφαλο με τη σωματική τιμωρία. Αντίθετα, ο χαμηλός και σταθερός τόνος φωνής ενισχύει τον προμετωπιαίο φλοιό, το κέντρο της λογικής, επιτρέποντας στον συνομιλητή σου να καταλάβει πραγματικά τι του λες.
Μην περιμένεις τον επόμενο μεγάλο καβγά. Την επόμενη φορά που θα νιώσεις ότι χάνεις τον έλεγχο, πλησίασε, κοίταξε το παιδί στα μάτια και πες αυτό που θέλεις σιγά, σχεδόν ψιθυριστά. Θα δεις ότι η σιωπή που θα ακολουθήσει θα είναι η πιο ήρεμη στιγμή που είχατε εδώ και καιρό.
Διαβάστε Επίσης
