Πόσες φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να λέει "πάχυνα" ή "πρέπει να ξεκινήσω δίαιτα από Δευτέρα", ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες; Πόσες φορές έχουμε σχολιάσει το σώμα κάποιου άλλου, έστω και χωρίς κακία, την ώρα που τα παιδιά παίζουν δίπλα μας;
Η αλήθεια είναι μία και συχνά την ξεχνάμε: Τα παιδιά ακούν, παρατηρούν και εσωτερικεύουν πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε.
Η Μαρία Τσιάκα, Ψυχολόγος, οικογενειακή-συστημική θεραπεύτρια και Διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, μέσα από ένα επίκαιρο βίντεο για το Themamagers.gr, μας εξηγεί γιατί οι συζητήσεις γύρω από το βάρος και τα κιλά πρέπει να βγουν οριστικά από το "λεξιλόγιο" της οικογένειας.
1. Τα σχόλια για την εμφάνιση εγγράφονται από την πρώτη στιγμή
Πιστεύουμε ότι επειδή ένα παιδί είναι μικρό, δεν καταλαβαίνει. Κι όμως, ο παιδικός εγκέφαλος λειτουργεί σαν σφουγγάρι. Κάθε σχόλιο για τα κιλά, κάθε γκριμάτσα αποδοκιμασίας για το σώμα μας ή το σώμα των άλλων, εγγράφεται βαθιά στον ψυχισμό του παιδιού από την αρχή της ζωής του.
Αυτές οι πρώτες καταγραφές δημιουργούν τον "χάρτη" με τον οποίο το παιδί θα βλέπει αργότερα τον εαυτό του.
2. Η αξία του παιδιού δεν μετριέται σε εκατοστά και κιλά
Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου το βάρος αποτελεί κεντρικό θέμα συζήτησης, μαθαίνει κάτι πολύ επικίνδυνο: να αξιολογεί την ίδια του την αξία με βάση το σώμα του.
Αντί να νιώθει ασφάλεια για το ποιο είναι, για τις ικανότητες, την καλοσύνη ή τη δημιουργικότητά του, αρχίζει να πιστεύει ότι η αποδοχή των άλλων εξαρτάται από τον δείκτη της ζυγαριάς.
3. Το δικό μας άγχος μετατρέπεται σε δικό τους άγχος
Η σχέση που έχουμε εμείς οι ενήλικες με το σώμα και το φαγητό μας είναι συχνά περίπλοκη και γεμάτη ανασφάλειες. Όταν όμως εκφράζουμε αυτό το άγχος δυνατά, το μεταφέρουμε αυτούσιο στις πλάτες των παιδιών μας.
Το άγχος του γονέα γίνεται αυτόματα άγχος του παιδιού, στρώνοντας μερικές φορές το έδαφος για μελλοντικές διατροφικές διαταραχές ή χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Αλλάζουμε το αφήγημα μέσα στο σπίτι.
Σταματάμε να μετράμε θερμίδες και κιλά. Μιλάμε στα παιδιά για δύναμη, για ενέργεια και για τη φροντίδα του σώματος, και όχι για βάρος.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να αγαπούν το σώμα τους γι' αυτά που μπορεί να κάνει –να τρέχει, να κολυμπάει, να αγκαλιάζει– και όχι για το πώς φαίνεται.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
