Ο θυμός είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα συναισθήματα. Συχνά, ως γονείς, τρομάζουμε όταν βλέπουμε το παιδί μας να κοκκινίζει, να ουρλιάζει, να χτυπάει τα πόδια του κάτω ή ακόμα και να πετάει πράγματα. Η πρώτη μας αντίδραση είναι να προσπαθήσουμε να "σβήσουμε" αυτή την έκρηξη, ζητώντας του να σταματήσει αμέσως. Όμως, ο θυμός δεν είναι ένα "κακό" συναίσθημα, είναι μια φυσιολογική, υγιής και απαραίτητη ανθρώπινη αντίδραση.
Το πρόβλημα δεν είναι ο ίδιος ο θυμός, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το παιδί επιλέγει να τον εκφράσει. Επειδή ο παιδικός εγκέφαλος βρίσκεται ακόμα υπό κατασκευή, τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν λεκτικά τη ματαίωση ή την αδικία που νιώθουν, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε σωματικές εκρήξεις.
Ο θυμός είναι αυτό που φαίνεται
Για να βοηθήσεις το παιδί σου, πρέπει πρώτα να καταλάβεις ότι ο θυμός είναι συνήθως η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω κρύβονται άλλες καταστάσεις και συναισθήματα που το παιδί δυσκολεύεται να αναγνωρίσει, όπως η κούραση, η πείνα, ο φόβος, η ζήλια, η απογοήτευση ή η αίσθηση ότι δεν το ακούει κανείς.
Πρακτικές τεχνικές διαχείρισης τη στιγμή της κρίσης
Διατήρησε τη δική σου ψυχραιμία: Αυτός είναι ο χρυσός κανόνας. Αν απαντήσεις στον θυμό του παιδιού με δικό σου θυμό, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να ρίξεις λάδι στη φωτιά. Ο εγκέφαλός του χρειάζεται να καθρεφτιστεί στη δική σου ηρεμία για να μπορέσει να ρυθμιστεί ξανά.
Δημιουργήστε ένα "συμβόλαιο ασφάλειας": Ξεκαθάρισε από νωρίς ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά, αλλά όλες οι συμπεριφορές δεν είναι. "Είναι απόλυτα δικαίωμά σου να είσαι θυμωμένος, αλλά δεν επιτρέπεται να χτυπάς ή να σπας πράγματα".
Μάθε του τρόπους εκτόνωσης: Δείξε στο παιδί εναλλακτικούς, ασφαλείς τρόπους για να βγάλει την ένταση από το σώμα του. Μπορεί να σφίξει ένα μπαλάκι anti-stress, να σκίσει ένα παλιό χαρτί, να χτυπήσει ένα μαξιλάρι ή να πάρει βαθιές αναπνοές (κάντε μαζί το παιχνίδι "μυρίζω το λουλούδι για εισπνοή και σβήνω το κεράκι για εκπνοή").
Η συζήτηση γίνεται μετά την έκρηξη: Ποτέ μην προσπαθήσεις να κάνεις μάθημα λογικής στο παιδί την ώρα που ουρλιάζει. Εκείνη τη στιγμή, το λογικό μέρος του εγκεφάλου του είναι "εκτός λειτουργίας". Περίμενε να ηρεμήσει πλήρως και μετά συζητήστε τι συνέβη και πώς θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει διαφορετικά την επόμενη φορά.
Διδάσκοντας στο παιδί σου να αναγνωρίζει και να αποδέχεται τον θυμό του, του προσφέρεις ένα ανεκτίμητο εφόδιο για όλη του τη ζωή: τη συναισθηματική νοημοσύνη.
Διαβάστε Επίσης
