Ως γονείς, η αυτόματη επιθυμία μας είναι να βλέπουμε τα παιδιά μας πάντα χαμογελαστά και ευτυχισμένα. Όταν βλέπουμε το μικρό μας να κάθεται σε μια γωνιά με κατεβασμένο το κεφάλι, ή όταν μας λέει με παράπονο "είμαι λυπημένος", η πρώτη μας αντίδραση είναι συχνά να σπεύσουμε να το "διορθώσουμε": "Έλα, μην κάνεις έτσι! Κοίτα τι ωραίο παιχνίδι έχουμε εδώ! Σε λίγο θα σου περάσει!".
Κι όμως, η θλίψη είναι ένα απολύτως φυσιολογικό και απαραίτητο ανθρώπινο συναίσθημα. Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσουμε τη στενοχώρια του παιδιού, αλλά να το μάθουμε πώς να τη διαχειρίζεται.
Γιατί είναι λυπημένο το παιδί;
Η παιδική θλίψη μπορεί να προκληθεί από πράγματα που σε εμάς φαίνονται ασήμαντα, αλλά για εκείνα είναι τεράστια:
- Ένας τσακωμός με τον καλύτερό του φίλο στο διάλειμμα.
- Ένα παιχνίδι που έσπασε.
- Η αίσθηση ότι δεν τα κατάφερε σε κάτι (π.χ. στη ζωγραφική ή σε ένα άθλημα).
- Μεγάλες αλλαγές (απώλεια ενός κατοικίδιου, διαζύγιο, αλλαγή σχολείου).
Πώς να αντιδράσεις σωστά
Αποδέξου το συναίσθημα
Μην πεις "δεν είναι τίποτα". Αντίθετα, πες: "Βλέπω ότι είσαι πολύ στενοχωρημένος. Είναι εντάξει να νιώθεις έτσι. Όλοι οι άνθρωποι λυπούνται μερικές φορές".
Γίνε η ασφάλειά του
Προσέφερε μια αγκαλιά χωρίς να πιέζεις για εξηγήσεις. Πολλές φορές, τα παιδιά δεν έχουν ακόμα το λεξιλόγιο για να εξηγήσουν γιατί λυπούνται. Η σωματική εγγύτητα προσφέρει την ασφάλεια που χρειάζονται.
Άκουσε χωρίς να δίνεις αμέσως λύσεις
Αν το παιδί θέλει να μιλήσει, άκουσέ το προσεκτικά χωρίς να διακόπτεις ή να κρίνεις. Μην προσπαθήσεις αμέσως να λύσεις το πρόβλημα. Πρώτα πρέπει να νιώσει ότι το ακούνε.
Βοήθησέ το να εκφραστεί εναλλακτικά
Αν δυσκολεύεται να μιλήσει, πρότεινέ του να ζωγραφίσει πώς μοιάζει η λύπη του, ή να χρησιμοποιήσετε παιχνίδι ρόλων με κουκλάκια.
Σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών Σχολικής Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών χτίζεται όταν οι γονείς επιτρέπουν την έκφραση όλων των συναισθημάτων (ευχάριστων και δυσάρεστων). Οι ειδικοί τονίζουν ότι η καταπίεση της θλίψης ("οι άντρες δεν κλαίνε" ή "μη γίνεσαι μωρό") μπορεί να οδηγήσει σε εσωτερίκευση των συναισθημάτων και μεταγενέστερες συμπεριφορικές διαταραχές.
Tip για τη μαμά: Θυμήσου ότι η στενοχώρια δεν είναι αποτυχία της δικής σου φροντίδας. Επιτρέποντας στο παιδί σου να είναι λυπημένο, του δίνεις το πιο ισχυρό εφόδιο: την ανθεκτικότητα να διαχειρίζεται τις δυσκολίες της ζωής!
Διαβάστε Επίσης
