Πρώτη μέρα στο σχολείο: Φράσεις που πρέπει να αποφεύγεις να λες στο παιδί σου το πρωί

Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Είναι Κυριακή βράδυ. Έχεις ετοιμάσει τα ρούχα, τα τετράδια είναι στη θέση τους και, εκεί που όλα φαίνονται έτοιμα, ακούς τη φωνή από το δωμάτιο: "Μαμά, πονάει η κοιλιά μου. Εγώ δεν θέλω να πάω αύριο σχολείο".

Αυτό το κόμπο στο στομάχι τον νιώθεις κι εσύ μαζί του. Το άγχος αποχωρισμού και η αγωνία για τη νέα σχολική χρονιά είναι απόλυτα πραγματικά για τα παιδιά. Δεν το κάνουν για να σε δυσκολέψουν, ο εγκέφαλός τους αντιλαμβάνεται τη μετάβαση από την ασφάλεια του σπιτιού και του καλοκαιριού στη ρουτίνα σαν μια μικρή απειλή.

Οι φράσεις που πρέπει να αποφεύγεις το πρωί

Όταν το παιδί κλαίει ή αρνείται να μπει στην τάξη, η πρόθεση μας είναι να το ενθαρρύνουμε. Ωστόσο, ορισμένες συνηθισμένες φράσεις έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα:

"Μη φοβάσαι, δεν είναι τίποτα": Ακυρώνεις τα συναισθήματά του. Για εκείνον είναι κάτι πολύ σοβαρό. Αντί γι' αυτό, πες: "Καταλαβαίνω ότι σε αγχώνει λίγο, είναι φυσιολογικό, αλλά είμαι εδώ μαζί σου".

"Αν κλάψεις, θα στεναχωρηθώ": Του φορτώνεις μια τεράστια ενοχή ότι τα δικά του συναισθήματα ευθύνονται για τη δική σου ψυχική ηρεμία.

"Τα μεγάλα παιδιά δεν κλαίνε": Το παιδί μαθαίνει να καταπίνει τα συναισθήματά του, κάτι που αργότερα θα μετατραπεί σε σωματοποιημένο άγχος.

Τι να κάνεις

Δημιούργησε ένα σταθερό "mini τελετουργικό" αποχωρισμού: Ένα συγκεκριμένο φιλί, μια ειδική χειραψία (π.χ. τρία χτυπηματάκια στην παλάμη που λένε "σε αγαπώ") και μια αυστηρή, σύντομη αποχώρηση. Όσο πιο πολύ το τραβάς και το ξανασκέφτεσαι στην πόρτα, τόσο μεγαλύτερη αγωνία του μεταδίδεις.

Μίλησε για τα θετικά της ημέρας με συγκεκριμένο τρόπο: Αντί να πεις "θα περάσεις τέλεια", πες: "Ξέρω ότι το πρωί είναι δύσκολο, αλλά ανυπομονώ να γυρίσεις το μεσημέρι να μου πεις ποιον είδες πρώτο στην αυλή". Δίνεις στο παιδί έναν συγκεκριμένο λόγο να περιμένει το τέλος της ημέρας.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (AAP) σχετικά με το άγχος αποχωρισμού και την προσαρμογή στο σχολείο, η συναισθηματική επικύρωση από τους γονείς και η διατήρηση σταθερών ορίων με ηρεμία μειώνουν την κορτιζόλη και ενισχύουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού.