"Δεν θέλω να πάω σχολείο": Άγχος αποχωρισμού ή άρνηση; Πώς τα ξεχωρίζεις

Το παιδί σου κλαίει κάθε πρωί ή παραπονιέται για πονόκοιλο πριν φύγει για το σχολείο; Μάθε τη διαφορά ανάμεσα στο άγχος αποχωρισμού και την άρνηση για το σχολείο.

ΓΡΑΦΕΙ: Ιωάννα Χουλιαρά -
"Δεν θέλω να πάω σχολείο": Άγχος αποχωρισμού ή άρνηση; Πώς τα ξεχωρίζεις istock
Ο σύνδεσμος αντιγράφηκε στο πρόχειρο
Πρόσθεσε το themamagers.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Η περίοδος της επιστροφής στο σχολείο ή της πρώτης μέρας στον παιδικό σταθμό είναι γεμάτη καινούργιες τσάντες, φρέσκα τετράδια και ενθουσιασμό. Για πολλές οικογένειες όμως, η επιστροφή στα θρανία συνοδεύεται από έναν καθημερινό, εξαντλητικό Γολγοθά: δάκρυα στην πόρτα, πείσματα, ουρλιαχτά και μυστηριώδεις "πονόκοιλους" ή "πονοκεφάλους" μόλις χτυπήσει το ξυπνητήρι.

Ως μαμά, η καρδιά σου σφίγγεται. Είναι απλώς μια δύσκολη προσαρμογή που θα περάσει ή συμβαίνει κάτι σοβαρότερο;

Για να διαχειριστείς την κατάσταση, είναι σημαντικό να κατανοήσεις τη διαφορά ανάμεσα σε δύο έννοιες που συχνά συγχέονται: το άγχος αποχωρισμού και τη σχολική άρνηση.

1. Άγχος αποχωρισμού 

Εμφανίζεται κυρίως σε μικρότερες ηλικίες (παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, πρώτες τάξεις Δημοτικού).

Το πρόβλημα δεν είναι το σχολείο, αλλά η απομάκρυνση από εσένα. Το παιδί φοβάται ότι κάτι κακό θα συμβεί στη μαμά όσο είναι μακριά. Μόλις περάσει η πρώτη δύσκολη ώρα και το παιδί μπει στην τάξη, συνήθως ηρεμεί, παίζει και περνάει όμορφα.

2. Σχολική άρνηση

Εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερα παιδιά (Δημοτικό, Γυμνάσιο) και είναι μια πιο σύνθετη κατάσταση.

Το πρόβλημα είναι το ίδιο το σχολικό περιβάλλον. Το παιδί νιώθει τεράστια δυσφορία για αυτό που συμβαίνει μέσα στο σχολείο (φόβος για χαμηλούς βαθμούς, δυσκολία με τους συμμαθητές, σχολικός εκφοβισμός, αισθητηριακή υπερφόρτωση).

Το παιδί μπορεί να παραμείνει ανήσυχο και θλιμμένο καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Η Child Mind Institute παρέχει αναλυτικό οδηγό για τους γονείς σχετικά με τη διαγνωστική προσέγγιση και τη διαχείριση της άρνησης για το σχολείο στα παιδιά.

Πώς να το διαχειριστείς με ψυχραιμία

Μην ακυρώνεις τα συναισθήματά του: Αντί για "Έλα τώρα, δεν είναι τίποτα", πες: "Βλέπω ότι νιώθεις άγχος σήμερα και καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο. Είμαι εδώ για σένα".

Γίνε "ντετέκτιβ": Κάνε συγκεκριμένες ερωτήσεις σε ήρεμο χρόνο (π.χ. το απόγευμα): "Ποιο κομμάτι της ημέρας στο σχολείο σου φαίνεται πιο δύσκολο;".

Συνεργάσου με τους εκπαιδευτικούς: Ενημέρωσε αμέσως τη δασκάλα. Οι εκπαιδευτικοί βλέπουν τη συμπεριφορά του παιδιού όταν εσύ φεύγεις και μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι σύμμαχοί σου.

Κράτα σταθερά όρια: Όσο δύσκολο κι αν είναι, η παραμονή στο σπίτι επιδεινώνει το άγχος την επόμενη μέρα. Η συνέπεια χτίζει ασφάλεια.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης