Η στιγμή που κλείνει η πόρτα του παιδικού σταθμού και εσύ μένεις απέξω, είναι μία από τις πιο βαριές στιγμές της μητρότητας. Η καρδιά σου σφίγγεται, οι ενοχές σε κατακλύζουν: "Είναι πολύ μικρό ακόμη", "Μήπως έπρεπε να μείνω κι άλλο σπίτι;", "Είμαι κακή μαμά που θέλω να γυρίσω στη δουλειά μου;" και τις περισσότερες φορές καταλήγεις να κλαις στο τιμόνι διασχίζοντας τη μισή πόλη.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι ότι νιώθεις ενοχές -είναι ανθρώπινο. Το πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά έχουν ένα απίστευτο "συναισθηματικό ραντάρ". Μπορούν να ανιχνεύσουν τον αυξημένο σφυγμό σου, το σφίξιμο στο χέρι σου και την αβεβαιότητα στη φωνή σου πριν καν προλάβεις να πεις "καλημέρα".
Όταν εσύ νιώθεις ενοχή ή φόβο, το παιδί εισπράττει το εξής μήνυμα: "Αν η μαμά φοβάται και ανησυχεί για αυτό το μέρος, τότε σίγουρα αυτό το μέρος είναι επικίνδυνο!". Έτσι, το δικό σου άγχος γίνεται ο δικός του πανικός.
Πώς να κάνεις έναν "καθαρό" και ασφαλή αποχαιρετισμό:
Δούλεψε το δικό σου αφήγημα: Πριν φτάσετε στο σχολείο, υπενθύμισε στον εαυτό σου γιατί επέλεξες αυτόν τον σταθμό. Το παιδί σου δεν εγκαταλείπεται· πάει να κοινωνικοποιηθεί, να παίξει και να αναπτυχθεί σε ένα ασφαλές περιβάλλον.
Σύντομος και σταθερός αποχαιρετισμός: Μην παρατείνεις το μαρτύριο. Μια αγκαλιά, ένα φιλί, μια σταθερή πρόταση ("Η μαμά πάει στη δουλειά και θα έρθει να σε πάρει μετά το φαγητό/τον ύπνο") και φεύγεις. Το να ξαναγυρνάς πίσω επειδή έκλαψε, απλώς ενισχύει την αβεβαιότητα.
Έλεγξε τη γλώσσα του σώματος: Χαμογέλα, κράτα τη φωνή σου σταθερή και ήρεμη. Δείξε του με τη στάση σου ότι εμπιστεύεσαι απόλυτα τους ανθρώπους στους οποίους το αφήνεις.
Όπως επισημαίνει το Child Mind Institute, η αυτοπεποίθηση και η σταθερότητα του γονιού κατά τον αποχαιρετισμό είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για να νιώσει το παιδί ασφάλεια στο νέο του περιβάλλον. Άσε τις ενοχές στην άκρη, μαμά —κάνεις το καλύτερο για το παιδί σου!
Διαβάστε Επίσης
