Το κλάμα μπορεί να είναι εξαιρετικά αγχωτικό για τους γονείς. Και είναι λογικό που μας αγχώνει: Το κλάμα είναι ο τρόπος του μωρού να τραβήξει την προσοχή και να καλύψει τις ανάγκες του. Όμως, κάποιες φορές, τα μωρά απλώς κλαίνε και συνεχίζουν να κλαίνε, ό,τι κι αν δοκιμάσει κανείς.
Η Sue Smith είναι μια βρετανίδα γιατρός που ίδρυσε το πρόγραμμα ICON με στόχο να βοηθήσει τους γονείς να κατανοήσουν καλύτερα το κλάμα των μωρών. Και όπως γράφει σε άρθρο της στο BBC το κλάμα των μωρών είναι απολύτως φυσιολογικό και οι γονείς οφείλουν να μάθουν ότι μπορούν να το διαχειριστούν με ψυχραιμία.
Όταν το μωρό κλαίει "χωρίς λόγο"
Το κλάμα- ακόμη και το πολύ κλάμα- είναι αναμενόμενο στα μικρά μωρά. Άλλωστε, μόλις έχουν έρθει στον κόσμο και προσπαθούν να προσαρμοστούν σε αυτόν. "Τα μωρά μπορεί να κλαίνε για πολλούς λόγους, αλλά μπορούν επίσης να κλαίνε και χωρίς κάποιον προφανή λόγο", λέει η Sue.
Συνήθως, γύρω στις δύο εβδομάδες, τα μωρά αρχίζουν να κλαίνε περισσότερο χωρίς εμφανή αιτία. Το κλάμα κορυφώνεται περίπου στις έξι με οκτώ εβδομάδες, είναι η περίοδος που τα μωρά κλαίνε περισσότερο από κάθε άλλη, και στη συνέχεια μειώνεται σταδιακά τους επόμενους μήνες.
Η μέτρηση αυτή, μάλιστα, σύμφωνα με την ειδικό, γίνεται με βάση την προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού και όχι την ημερομηνία γέννησης, γι’ αυτό και οι γονείς πρόωρων μωρών συχνά παρατηρούν αυτή την κορύφωση λίγο αργότερα.
Πώς μπορούμε να παρηγορήσουμε ένα μωρό
Όταν οι γονείς ακούν το μωρό τους να κλαίει, το φυσικό ένστικτο είναι να αναζητήσουν την αιτία. Αν δεν υπάρχει κάποιος εμφανής λόγος, το επόμενο βήμα είναι να προσπαθήσουν να το παρηγορήσουν.
Μερικοί συνηθισμένοι τρόποι που μπορεί να βοηθήσουν είναι:
- Ήρεμη κουβέντα
- Σωματική επαφή και χάδια
- Νανούρισμα, τραγούδι ή μουσική
- Αγκαλιά "δέρμα με δέρμα"
- Κούνημα ή μια μικρή βόλτα
- Ένα ζεστό μπάνιο
- Πιπίλα, αν χρειαστεί (για σύντομο χρονικό διάστημα)
Μία ή περισσότερες από αυτές τις μεθόδους μπορεί να λειτουργήσουν μία μέρα και να μην έχουν αποτέλεσμα την επόμενη. Είναι απολύτως φυσιολογικό τα μωρά να συνεχίζουν να κλαίνε, όσο κι αν προσπαθούν οι γονείς.
Όταν το κλάμα δεν σταματά
Όταν το μωρό δεν ηρεμεί με τίποτα, οι γονείς μπορεί να νιώσουν έντονη απογοήτευση, άγχος και φόβο, ειδικά αν είναι μέσα στη νύχτα και συνυπάρχουν πιέσεις από το πρόγραμμά τους.
Το πιο σημαντικό, σύμφωνα με την ειδικό, είναι οι γονείς να βρουν τρόπους να διαχειρίζονται την κατάσταση και να διατηρούν την ψυχραιμία τους. "Εναπόκειται στους γονείς ή σε όποιον φροντίζει το μωρό να ανακαλύψει ποιες στρατηγικές τον βοηθούν", λέει. "Μπορεί να είναι λίγες βαθιές αναπνοές, ένα φλιτζάνι τσάι, ένα τηλεφώνημα σε κάποιον, μια μικρή βόλτα με το μωρό σε μάρσιπο ή να φορέσουν ακουστικά και να ακούσουν μουσική για λίγα λεπτά."
Μπορείς να κάνεις ένα διάλειμμα
Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι επιτρέπεται να πάρουν μια ανάσα. "Αν νιώσετε ότι το στρες ανεβαίνει τόσο ώστε αρχίζετε να αισθάνεστε θυμό προς το μωρό - είτε το κρατάτε πιο απότομα είτε του μιλάτε πιο σκληρά - τότε πρέπει να το αναγνωρίσετε", λέει η Sue.
Μέρος της διαχείρισης είναι να βεβαιωθούμε ότι το μωρό βρίσκεται σε ασφαλές σημείο και δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο, και μετά να απομακρυνθούμε για λίγα λεπτά ώστε να ηρεμήσουμε.
Γιατί είναι σωστό να απομακρύνεσαι για λίγο
Είναι απολύτως φυσιολογικό οι γονείς να νιώθουν εξαντλημένοι και εκνευρισμένοι όταν το μωρό δεν μπορεί να ηρεμήσει. Είναι επίσης φυσιολογικό να περνούν από το μυαλό τους παράλογες σκέψεις, όπως "το μωρό δεν με συμπαθεί" ή ότι "το κάνει επίτηδες".
Όμως, το ταρακούνημα ενός μωρού μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες, όπως τύφλωση, εγκεφαλική βλάβη ή ακόμη και θάνατο. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να ηρεμήσουμε. "Το μόνο που ζητάτε από τον εαυτό σας είναι να διαχειριστεί προληπτικά τα συναισθήματά του και να κάνει κάτι που θα κρατήσει όλους ασφαλείς", λέει η ειδικός και εξηγεί πως "το ζητούμενο είναι να παραμείνετε φροντιστικοί, τρυφεροί και παρόντες, να μη δείτε το μωρό ως εχθρό. Γιατί, όταν είστε εξαντλημένοι και είναι τέσσερις το πρωί, μπορεί πραγματικά να νιώθει έτσι".
