Υπάρχει ένας άγραφος νόμος που λέει ότι με το που γράφεις το παιδί στο σχολείο, πρέπει αυτόματα να γίνεις μέλος σε γκρουπ στο Viber, να πίνεις καφέδες με άλλους γονείς και να δημιουργείς ισχυρές φιλίες. Τι γίνεται όμως αν ως μαμά δεν το έκανες ποτέ;
Μια μητέρα στα social media αποφάσισε να σπάσει το ταμπού της "τέλειας σχολικής κοινότητας" και να μιλήσει για την πραγματικότητα: τις παρέες που δεν έγιναν ποτέ, τις παρεξηγήσεις και την ανακούφιση του να "ξεσχολίζεις" με τους δικούς σου όρους. Ένα κείμενο γεμάτο αλήθεια και βαθιές, ειλικρινείς ευχές για το μέλλον των παιδιών μας:
"Βλέπω γονείς, που τα παιδιά μας πηγαίνουν σχολείο μαζί απο 3 χρονών. Παιδικό σταθμό, νήπιο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο...
Και τώρα, τα παιδιά μας γράφουν το τελευταίο μάθημα των πανελληνίων στο σχολείο τους.
Με πολλούς (τους περισσότερους) από αυτούς τους γονείς δεν έχω ανταλλάξει ποτέ ούτε μισή κουβέντα...
Δεν το λέω με υπερηφάνια, δεν χαίρομαι για αυτό το γεγονός, ούτε στεναχωριέμαι όμως κιόλας, δεν μετανιώνω ας πούμε που δεν τους προσέγγισα ποτέ, ούτε κουβαλάω καμιά πίκρα που δε με προσέγγισαν εκείνοι.
Κάποιους δεν τους συμπαθώ καθόλου, κάποιοι μου είναι αδιάφοροι, με κάνα δυο έχω σκεφτεί "χμ ίσως θα μπορούσαμε να έχουμε πιει έναν καφέ μια φορά, αλλα οκ δεν πειράζει που δεν έγινε". Έχω και 2 φίλες που τα παιδιά μας έχουν καλές σχέσεις, δεν είμαι τέρμα μουντρούχα.
Αυτό που θέλω να πω σε όσους έχουν μικρά παιδια στο σχολείο, είναι: μην αγχώνεστε αν δεν ανήκετε σε καμια μαμαδοπαρέα, σε καμία παρέα γονέων. Μπορεί να σας φαίνεται πως είστε η μειοψηφία, δεν ισχύει. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που έχουν παιδιά σε σχολεία δεν εντάχθηκαν ποτέ σε καποιο κύκλο, είτε συνειδητά είτε επειδή δεν έτυχε. Και πολλοί που όντως ήταν σε τέτοιες παρέες, δεν ήταν όλα ρόδινα. Διαφωνίες, παρεξηγήσεις, τσακωμοί των παιδιών, συχνά "σπάνε" αυτές τις παρέες.
Υπάρχουν κai κάποιοι γονείς που παραμένουν φίλοι κai μετα που τελειώνουν τα παιδιά τπυς, δεν είναι συχνό αλλά συμβαίνει.
Όπως και να έχει, τους περισσότερους γονείς που βλέπω αυτή τη στιγμή έξω απο το σχολείο που μόλις μπήκαν τα παιδια μας για τελευταία φορά ως μαθητές, δεν θα τους ξαναδώ και δεν θα μου λείψουν καθόλου, υπήρχε λόγος που ποτέ δεν ανταλλάξαμε κουβέντα ολα αυτά τα χρόνια και καθόλου δεν το μετανιώνω.
Αυτό όμως δε με εμποδίζει να εύχομαι ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ, ΟΛΟΨΥΧΑ, ό,τι καλύτερο για τα παιδιά τους και για τους ίδιους. Να έχουμε όλοι υγεία, τα παιδιά μας να έχουν υγεία, να έχουν τύχη, να βρουν αληθινή αγάπη στη ζωή τους και λόγους να νιώθουν χαρά και ικανοποίηση προσωπικά και επαγγελματικά.
Ουφ...
Ξεσχολίζουμε
Επιτέλους!".
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
