Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά είναι εξαιρετικά ευάλωτα στην αφυδάτωση, καθώς το σώμα τους ανακυκλώνει το νερό και τους ηλεκτρολύτες με πολύ ταχύτερο ρυθμό από ό,τι των ενηλίκων. Η αφυδάτωση μπορεί να συμβεί γρήγορα, συνήθως ως αποτέλεσμα γαστρεντερίτιδας (εμετοί, διάρροιες), υψηλού πυρετού ή παρατεταμένης έκθεσης σε ζέστη. Η ικανότητα του γονέα να αναγνωρίζει τα πρώιμα σημάδια είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών.
Τα κλινικά σημάδια της αφυδάτωσης
Σύμφωνα με την παιδιατρική κλινική της Mayo Clinic και το βρετανικό NHS, η αφυδάτωση χωρίζεται σε ήπια, μέτρια και σοβαρή. Οι γονείς μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση του μωρού παρατηρώντας τα εξής:
Στεγνές πάνες (Μειωμένη ούρηση): Αυτός είναι ο πιο άμεσος δείκτης. Αν το μωρό δεν έχει βρέξει την πάνα του για πάνω από 6 ώρες (ή έχει λιγότερες από 6 υγρές πάνες το 24ωρο), το σώμα του προσπαθεί να συγκρατήσει υγρά.
Ξηρότητα στους βλεννογόνους: Τα χείλη και το εσωτερικό του στόματος του μωρού φαίνονται στεγνά ή κολλώδη. Όταν κλαίει, παράγει ελάχιστα ή καθόλου δάκρυα.
Βυθισμένη πηγή (Μαλακό σημείο στο κεφάλι): Σε περιπτώσεις μέτριας προς σοβαρής αφυδάτωσης, το μαλακό σημείο στην κορυφή του κεφαλιού του μωρού φαίνεται να "μπαίνει" προς τα μέσα.
Αλλαγή στη συμπεριφορά (Λήθαργος ή έντονη ανησυχία): Το μωρό μπορεί να είναι ασυνήθιστα νωθρό, να κοιμάται συνέχεια και να δυσκολεύεται να ξυπνήσει, ή αντίθετα, να παρουσιάζει ακραία ευερεθιστότητα.
Βυθισμένα μάτια και κρύα άκρα: Τα μάτια του φαίνονται σκοτεινά και "βαθουλωμένα", ενώ το δέρμα του στα χέρια και τα πόδια μπορεί να είναι ψυχρό ή να παρουσιάζει ωχρότητα.
Τι πρέπει να κάνετε
Εάν υποψιάζεστε ήπια αφυδάτωση και το μωρό θηλάζει, αυξήστε τη συχνότητα των γευμάτων. Για μωρά που πίνουν ξένο γάλα ή είναι μεγαλύτερα, ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει ειδικά διαλύματα ηλεκτρολυτών (ORS).
Αποφύγετε να δίνετε μεγάλες ποσότητες σκέτου νερού σε βρέφη κάτω των 6 μηνών, καθώς αυτό μπορεί να διαταράξει τα επίπεδα νατρίου στο αίμα τους. Εάν παρατηρήσετε σημάδια ληθάργου ή αν το μωρό δεν κρατάει καθόλου υγρά λόγω εμετών, απαιτείται επικοινωνία με τον γιατρό κι άμεση μεταφορά στο νοσοκομείο.

