Δεν έχει σημασία μόνο πόσα φρούτα και λαχανικά καταναλώνουμε, αλλά και ποια επιλέγουμε.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα νέας έρευνας, η οποία δείχνει ότι η ποιότητα των φυτικών τροφών που εντάσσουμε στη διατροφή μας ενδέχεται να είναι εξίσου σημαντική με την ποσότητά τους.
Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν ερευνητές από την Harvard Medical School και το University of Reading, εξέτασε τις διατροφικές συνήθειες χιλιάδων ανθρώπων στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, εστιάζοντας στην πρόσληψη φλαβανολών, δηλαδή φυτικών ενώσεων με ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση.
Οι φλαβανόλες θεωρούνται ιδιαίτερα ωφέλιμες για την υγεία, καθώς συμβάλλουν στη σωστή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων και συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα. Όπως εξηγεί ο καθηγητής Gunter Kuhnle από το Πανεπιστήμιο του Reading, η επαρκής πρόσληψή τους μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προστασία της καρδιάς και του κυκλοφορικού συστήματος, μεταδίδει το BBC.
Ωστόσο, τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προσλαμβάνουν τις συνιστώμενες ποσότητες. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερους από 30.000 συμμετέχοντες, χρησιμοποιώντας βιοδείκτες στα ούρα για την εκτίμηση των επιπέδων φλαβανολών στον οργανισμό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η ιδανική ημερήσια πρόσληψη κυμαίνεται μεταξύ 400 και 600 mg. Παρ’ όλα αυτά, λιγότερο από το 20% των συμμετεχόντων κατάφερε να φτάσει αυτά τα επίπεδα, ακόμη και μεταξύ όσων κατανάλωναν τις συνιστώμενες πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών ημερησίως.
Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι δεν αρκεί απλώς να τηρούμε τον γνωστό διατροφικό κανόνα των "πέντε την ημέρα". Εξίσου σημαντικό είναι να επιλέγουμε τρόφιμα που είναι πλούσια σε φλαβανόλες.
Ποια φρούτα ξεχωρίζουν
Ανάμεσα στις καλύτερες πηγές φλαβανολών συγκαταλέγονται:
-τα δαμάσκηνα, με περίπου 450 mg φλαβανολών ανά 500 γραμμάρια,
-τα κράνμπερι, με περίπου 300 mg ανά 250 γραμμάρια,
-και τα βατόμουρα, με περίπου 250 mg ανά 200 γραμμάρια.
Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η περιεκτικότητα σε φλαβανόλες μπορεί να διαφέρει σημαντικά ακόμη και μεταξύ φρούτων του ίδιου είδους. Ένα μήλο, για παράδειγμα, ενδέχεται να περιέχει διαφορετική ποσότητα από ένα άλλο, ανάλογα με την ποικιλία, τις συνθήκες καλλιέργειας και τον βαθμό ωρίμανσης.
Γι’ αυτό, η καλύτερη στρατηγική δεν είναι η αποκλειστική κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών, αλλά η ποικιλία και η ισορροπία. Όπως σημειώνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Dr Javier Ottaviani του UC Davis, ακόμη και μικρές καθημερινές επιλογές μπορούν να κάνουν τη διαφορά: "Μια χούφτα βατόμουρα, ένα ολόκληρο μήλο ή ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι στο γεύμα σας μπορούν να αυξήσουν ουσιαστικά την πρόσληψη φλαβανολών".
