Το φαγητό αποτελεί έναν τρόπο έκφρασης αγάπης και τρυφερότητας ανάμεσα σε εμάς και τους ανθρώπους που αγαπάμε. Για αυτό λέμε το φαγητό της μαμάς ή της γιαγιάς και πλημμυρίζουμε με συγκίνηση. Ένα ζεστό πιάτο μπορεί να γίνει αφορμή για να μοιραστούμε μια ανάμνηση, ένα συναίσθημα ή ακόμη και ένα κομμάτι της ταυτότητας και της κουλτούρας μας.
Τα υλικά που επιλέγουμε αλλά και τα σκεύη που χρησιμοποιούμε στη μαγειρική αντανακλούν στοιχεία του ποιοι είμαστε. Και οι συνταγές δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκες για να έχουν αξία, ακόμη και το πιο απλό φαγητό μπορεί να κουβαλά ιστορίες και συναισθήματα, τόσο για αυτόν που το ετοιμάζει όσο και για εκείνους που το απολαμβάνουν.
Ακόμη και το πιο απλό φαγητό μπορεί να κουβαλά ιστορίες και συναισθήματα
Με το πέρασμα του χρόνου και με κάθε πιάτο που δημιουργούμε, γεμίζουμε σιγά -σιγά το δικό μας βιβλίο αναμνήσεων μέσα από συνταγές. Όσο πιο συχνά μαγειρεύουμε ένα φαγητό, τόσο πιο οικείο γίνεται για εμάς, και όσο περισσότερο το μοιραζόμαστε με αγαπημένα πρόσωπα, τόσο περισσότερο συνδέεται με τη δική μας παρουσία.
Ίσως γι’ αυτό πολλές από τις πιο αγαπημένες μας συνταγές τις συνδέουμε με τη γιαγιά μας. Ένα πιάτο φτιαγμένο από τα χέρια της μπορεί να μας μεταφέρει αμέσως πίσω στην παιδική μας ηλικία ή να μας θυμίσει την αίσθηση αγάπης και φροντίδας που πολλοί αναζητούν. Και παρόλο που τα φαγητά της κάθε γιαγιάς διαφέρουν, όλα έχουν κάτι κοινό: την αγάπη για την οικογένεια και τη ζεστασιά που εκφράζεται μέσα από το φαγητό.
Ο φωτογράφος Gabriele Galimberti, μέσα από το project "In Her Kitchen”, κατάφερε να αποτυπώσει αυτό το συναίσθημα με τον φωτογραφικό του φακό. Μέσα από τις φωτογραφίες του παρουσιάζει γιαγιάδες από διαφορετικές χώρες του κόσμου μαζί με τις αγαπημένες τους συνταγές, τα λεγόμενα "signature dishes”, όπως τα αποκαλεί και ο ίδιος.
Ο διάσημος φωτογράφος δεν λειτούργησε απλώς ως παρατηρητής, αλλά συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία της μαγειρικής σαν μαθητευόμενος. Έμαθε τις συνταγές, πήρε μέρος στην προετοιμασία των φαγητών και φωτογράφισε κάθε στάδιο, ώστε να αναδείξει την αυθεντικότητα των πιάτων.
Η έμπνευσή του προήλθε από μια πολύ προσωπική στιγμή. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του γύρω από τον κόσμο, η γιαγιά του, μαγείρεψε το αγαπημένο του πιάτο. Τότε γεννήθηκε η ιδέα να αναζητήσει γιαγιάδες σε διάφορες χώρες, να τις φωτογραφίσει μαζί με τα φαγητά τους και να μοιραστεί τις ιστορίες τους.
Το βιβλίο περιλαμβάνει απλές συνταγές, μια φωτογραφία του πιάτου και ένα πορτρέτο της γυναίκας που το μαγείρεψε. Παρότι η ιδέα φαίνεται απλή, καταφέρνει να μεταδώσει το μήνυμά της και να ενώσει ανθρώπους από όλο τον κόσμο με επιτυχία.
