Έχεις νιώσει ποτέ τύψεις επειδή έδωσες στα παιδιά δημητριακά για βραδινό; Επειδή φώναξες όταν έχασες την υπομονή σου ή επειδή απλά ήθελες λίγο χρόνο μόνη σου; Μια νέα έρευνα έδειξε ότι το 91% των μητέρων υποφέρουμε από "mom guilt" και πολύ συχνά το αντιμετωπίζουμε σαν προσωπικό μας ελάττωμα. Η Dr. Kyra Bobinet, κορυφαία νευροεπιστήμονας, εξηγεί σε άρθρο της: "Οι τύψεις δεν είναι η αλήθεια για το ποια είσαι ως μάνα. Είναι απλώς ένα μικρό κομμάτι του εγκεφάλου σου που κάνει τη δουλειά του... με υπερβολικό ζήλο!".
Δες πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός και πώς θα τον σταματήσεις.
Διαβάστε Επίσης
Ήξερες ότι στο μυαλό σου έχεις έναν "ανιχνευτή αποτυχίας";
Βαθιά μέσα στον εγκέφαλό μας υπάρχει μια μικρή περιοχή που ονομάζεται χαλινός. Είναι σαν ένα εσωτερικό σύστημα συναγερμού που είναι φτιαγμένο για να εντοπίζει πότε κάτι πήγε στραβά: ένα λάθος, μια απόρριψη, μια στιγμή που δεν τα καταφέραμε. Όταν αυτός ο συναγερμός χτυπάει, ρίχνει αμέσως τη διάθεσή μας, την ενέργειά μας και την αυτοπεποίθησή μας. Αυτό το "άδειασμα" που νιώθεις αφού χάσεις την υπομονή σου με το παιδί; Αυτό ακριβώς είναι.
Αυτό το σύστημα υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους. Στις μητέρες, όμως, γίνεται ασήκωτο. Γιατί; Επειδή η βιολογία μας είναι προγραμματισμένη να συνδέει την ευτυχία του παιδιού με τη δική μας, και επειδή η κοινωνία έχει δημιουργήσει πρότυπα για τη "μητρότητα" που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει.
"Η μαμά το μεταφράζει ως: "Είμαι κακή μάνα". Στην πραγματικότητα, όμως, είναι απλώς ένα κύκλωμα του εγκεφάλου που αντιδρά επειδή νόμιζε ότι κάπου αποτύχαμε", εξηγεί η Dr. Bobinet.
Γιατί ένα λάθος μας μοιάζει με... καταστροφή;
Ο συναγερμός του εγκεφάλου δεν ξεχωρίζει το μέγεθος του προβλήματος. Αντιδρά στην εσωτερική ιστορία που λέμε εμείς στον εαυτό μας.
Αν η εσωτερική σου φωνή λέει: "Οι καλές μανάδες μαγειρεύουν πάντα υγιεινά, είναι οργανωμένες και δεν χάνουν ποτέ την ψυχραιμία τους", τότε ακόμα και ένα μικρό λάθος μεταφράζεται από τον εγκέφαλο ως απειλή για την ταυτότητά σου. Ο εγκέφαλος δεν τρελαίνεται επειδή έδωσες έτοιμο φαγητό μια μέρα. Τρελαίνεται επειδή σκέφτεσαι: "Αυτό σημαίνει ότι απέτυχα ως μάνα".
Και φυσικά, το scrolling στο Instagram αργά το βράδυ, βλέποντας "τέλειες" μανάδες, απλώς ταΐζει αυτό το κύκλωμα με νέες αποδείξεις ότι δεν είσαι αρκετή.
Το να προσπαθείς περισσότερο, δεν βοηθάει
Πώς αντιδρούν οι περισσότερες μαμάδες στις τύψεις; Προσπαθούν να κάνουν κι άλλα. Περισσότερες δραστηριότητες, περισσότερη κούραση, λιγότερη ξεκούραση.
Η Dr. Bobinet λέει ότι αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος:
- Έχεις πολύ υψηλές προσδοκίες
- Κάνεις λάθη λόγω κούρασης.
- Νιώθεις τύψεις.
- Προσπαθείς να υπερ-προσφέρεις για να εξιλεωθείς.
- Εξαντλείσαι, κάνεις περισσότερα λάθη και οι τύψεις μεγαλώνουν.
Πώς θα "κλείσεις" τον συναγερμό των τύψεων
Ο εγκέφαλος μπορεί να αλλάξει. Η Dr. Bobinet προτείνει 3 συγκεκριμένα βήματα:
- Άλλαξε τον τρόπο που μιλάς στον εαυτό σου: Αντί να λες "Αυτό αποδεικνύει ότι είμαι κακή μάνα", πες: "Αυτό δεν πήγε καλά τώρα, τι μπορώ να δοκιμάσω διαφορετικά την επόμενη φορά;".
- Δες τη μητρότητα σαν πείραμα: Στη μητρότητα δεν υπάρχει "περνάω ή κόβομαι" στις εξετάσεις. Δοκιμάζεις, μαθαίνεις, προσαρμόζεσαι. Δεν είσαι υποχρεωμένη να τα ξέρεις όλα από την πρώτη μέρα. Μαθαίνεις καθώς προχωράς.
- Ο ύπνος και η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια, είναι η προστασία του εγκεφάλου σου. Όταν είσαι ξεκούραστη, ο "συναγερμός" των τύψεων δεν ενεργοποιείται τόσο εύκολα.
"Η φωνή που σου λέει ότι αποτυγχάνεις δεν είναι ο πραγματικός σου εαυτός", καταλήγει η Dr. Bobinet. "Είναι απλώς ένα κύκλωμα του μυαλού σου που βλέπει τη ζωή μέσα από ένα φίλτρο τελειομανίας". Το να νιώθεις ενοχές είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο πολύ νοιάζεσαι και πόσο αγαπάς το παιδί σου – όχι απόδειξη ότι τα κάνεις θάλασσα.
