Οι επιστήμονες έχουν διεξάγει πολλές έρευνες γύρω από τη γονεϊκότητα και την ευτυχία, οι περισσότεροι όμως έχουν εστιάσει σε γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους ως ζευγάρι. Ωστόσο, σε όλο τον κόσμο, ο αριθμός των μονογονέων που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Για αυτό η επιστήμη άρχισε να εστιάζει και σε αυτούς.
Οι μονόγονεις αντιμετωπίζουν μοναδικές προκλήσεις. Τι είναι αυτό, όμως, που πραγματικά διαμορφώνει τη ψυχολογία τους;
Μια νέα μελέτη με τίτλο "Ευτυχία και Μονογονεϊκότητα: Μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση ενός διαδικτυακού αρχείου ευρημάτων" δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Happiness Studies. Στη μελέτη αυτή, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την επιστήμονα Susanne Elsas από το Γερμανικό Κρατικό Ινστιτούτο Οικογενειακών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Μπάμπεργκ, αξιολόγησε συστηματικά τα ευρήματα από την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων για την Ευτυχία.
Συνολικά, οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν 54 επιστημονικές δημοσιεύσεις που περιλάμβαναν εμπειρικά δεδομένα για την ευτυχία των μονογονέων. Στο σύνολό τους, αναλύθηκαν δεδομένα από περίπου 2,5 εκατομμύρια εθελοντές, γεγονός που καθιστά τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης απίστευτα ισχυρά και αξιόπιστα λόγω του τεράστιου δείγματος.
Τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες;
Αναλύοντας αυτό το τεράστιο σύνολο δεδομένων, οι επιστήμονες κατέληξαν σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τη ζωή και την ψυχολογία των μονογονέων:
Το βασικό εύρημα της μελέτης είναι ότι υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις πως οι μονογονείς είναι, κατά μέσο όρο, λιγότερο ευτυχισμένοι από τους γονείς που μεγαλώνουν μαζί τα παιδιά τους. Μάλιστα, δεν διαπιστώθηκαν διαφορές ανάμεσα σε μόνες μητέρες και μόνους μπαμπάδες – το βάρος είναι το ίδιο και για τα δύο φύλα.
Όταν όμως οι ερευνητές σύκριναν τους μονογονείς με ανθρώπους που δεν έχουν παιδιά, τα αποτελέσματα ήταν πιο μπερδεμένα, με αρκετές μελέτες να δείχνουν ότι οι μονογονείς ήταν τελικά πιο ευτυχισμένοι από όσους δεν είχαν κάνει παιδιά.
Η γεωγραφία και οι παράγοντες της ευτυχίας
Η meta-έρευνα ανέδειξε έντονες περιφερειακές διαφορές ανάμεσα στις μελέτες. Για παράδειγμα, στη Σκανδιναβία, οι μονογονείς δήλωναν πολύ λιγότερο δυστυχισμένοι σε σχέση με άλλες περιοχές (το 80% των μονογονέων εκεί δήλωναν ευτυχισμένοι, σε σύγκριση με μόλις 50% στην υπόλοιπη Ευρώπη). Αυτό προφανώς συνδέεται με το κοινωνικό κράτος και τις παροχές αυτών των χωρών.
Η έρευνα εντόπισε τους εξής καθοριστικούς παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο ευτυχίας ενός μονογονέα:
Πρόσβαση σε φροντίδα παιδιών: Οι μόνοι γονείς που είχαν πρόσβαση σε σταθμούς, νταντάδες ή δομές φροντίδας ήταν πολύ πιο ευτυχισμένοι.
Ισότητα των φύλων: Η μεγαλύτερη ισότητα των φύλων σε μια χώρα είχε άμεσο θετικό αντίκτυπο στην ευτυχία των μόνων μητέρων.
Κοινωνικό δίκτυο και εργασία: Οι μονογονείς που είχαν ένα καλό υποστηρικτικό δίκτυο (φίλους, γιαγιάδες, παππούδες) και μια σταθερή δουλειά ένιωθαν πολύ καλύτερα.
Συντροφικότητα: Εκείνοι που βρήκαν έναν νέο σύντροφο κάποια στιγμή μετά τη γέννηση του παιδιού δήλωναν πιο ευτυχισμένοι από όσους παρέμειναν μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οικονομική άνεση: Όπως είναι φυσικό, οι μονογονείς με υψηλότερα εισοδήματα είναι πιο ευτυχισμένοι από εκείνους που ζουν με το καθημερινό, εξουθενωτικό οικονομικό άγχος.
H μονογονεϊκότητα είναι ένας δύσκολος και συχνά μοναχικός δρόμος, αλλά η ευτυχία δεν είναι άπιαστο όνειρο. Το εισόδημα, η χώρα στην οποία ζούμε, η πρόσβαση σε βοήθεια για τα παιδιά, η ύπαρξη μιας δουλειάς, ένα ζεστό κοινωνικό δίκτυο αλλά και η προοπτική μιας νέας σχέσης είναι τα "κλειδιά" που μπορούν να αλλάξουν πλήρως τις ισορροπίες.
Αν είσαι, λοιπόν, ένας γονιός που τα βγάζει πέρα μόνος του, να θυμάσαι: το ζόρι που νιώθεις μερικές φορές δεν είναι δικό σου λάθος. Είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που χρειάζεται να μας στηρίζει περισσότερο.
Διαβάστε Επίσης
