Η Karen Adam, βουλεύτρια στη Σκωτία, ζει στο Aberdeenshire με τους πέντε γιους της, είναι γιαγιά, φροντίζει τον κωφό πατέρα της, ενώ στο παρελθόν έχει βιώσει την ενδοοικογενειακή βία σε προηγούμενο γάμο της. Έχοντας μεγαλώσει παιδιά σε μια εποχή τεράστιων κοινωνικών αλλαγών, η ίδια εμπνεύστηκε μια συγκλονιστική ομιλία από τις συζητήσεις που κάνει με τους γιους της. Αναλύοντας πώς η σημερινή ψηφιακή εποχή —με το TikTok, τους αλγορίθμους και τους influencers της "Manosphere"— επηρεάζει τα νέα αγόρια, τονίζει ότι η λύση δεν βρίσκεται στο να μετατρέψουμε κάθε αγόρι σε ύποπτο, αλλά στο να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει υγιής αρρενωπότητα.
Η λύση δεν βρίσκεται στο να μετατρέψουμε κάθε αγόρι σε ύποπτο, αλλά στο να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει υγιής αρρενωπότητα
Η παγίδα του να λέμε σε κάθε αγόρι ότι "είναι το πρόβλημα":
Δεν μπορούμε να διακηρύσσουμε ότι η ανδρική βία κατά των γυναικών είναι ένα ανδρικό πρόβλημα, κάνοντας ταυτόχρονα κάθε αγόρι να νιώθει ότι το ίδιο αποτελεί πρόβλημα, επικίνδυνος ή ύποπτος προς έλεγχο, καθώς αυτό μπορεί να τα σπρώξει προς τις τοξικές φωνές που προσπαθούμε να αποφύγουμε.
Η απειλή των σύγχρονων ψηφιακών επιρροών:
Τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό από το παρελθόν, όπου οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και οι influencers του διαδικτύου μιλούν απευθείας στα κινητά τους, καθιστώντας την πρόληψη πιο σύνθετη υπόθεση από μια απλή λίστα απαγορεύσεων.
Ο επαναπροσδιορισμός της υγιούς αρρενωπότητας:
Η αληθινή δύναμη δεν είναι ο έλεγχος των άλλων αλλά ο αυτοέλεγχος, η αυτοπεποίθηση δεν πηγάζει από την αίσθηση δικαιώματος αλλά από τον σεβασμό, η θάρρος σημαίνει να αντιμετωπίζεις τους φίλους σου όταν ξεπερνούν τα όρια, και η ευπάθεια δεν είναι αδυναμία αλλά ειλικρίνεια.
Η καλλιέργεια εσωτερικών ηθικών αξιών:
Ο στόχος δεν είναι ένα αγόρι να μην κάνει κάτι από φόβο μην τιμωρηθεί, αλλά να μην το κάνει επειδή αντιτίθεται στον πυρήνα και την ηθική της ταυτότητάς του (ενσυναίσθηση, σεβασμός, ισότητα).
Η ευθύνη των ανδρών ως πρότυπα:
Χρειάζονται ενεργοί άνδρες (πατέρες, αδέλφια, ηγέτες, καλλιτέχνες) με κύρος στα μάτια των νέων για να κάνουν τον σεβασμό φιλοδοξία και να δώσουν το σωστό παράδειγμα.
Συνέπειες από την πρώτη στιγμή:
Δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο σημείο μιας κακοποίησης ή μιας δολοφονίας για να μιλήσουμε. Η κοινωνία μας πρέπει να τιμωρεί και να αποδοκιμάζει τον μισογυνισμό καθημερινά και πολύ νωρίτερα από το ποινικό δίκαιο.
Η αλλαγή
Αντί να φορτώνουμε διαρκώς τις γυναίκες με στρατηγικές επιβίωσης και διαχείρισης του κινδύνου για το πώς να κυκλοφορήσουν ή να προστατευθούν, η κοινωνία οφείλει να κάνει τη δουλειά νωρίτερα, αλλάζοντας αυτό που δημιουργεί τον κίνδυνο.
Διαβάστε Επίσης
