Πριν γίνεις γονιός, παρακολουθούσες άλλους γονείς στο σούπερ μάρκετ ή στην παιδική χαρά να φωνάζουν διάφορα κλασικές ατάκες και έλεγες με απόλυτη σιγουριά μέσα σου: "Εγώ ποτέ δεν θα μιλήσω έτσι στο παιδί μου. Εγώ θα του εξηγώ τα πάντα με ηρεμία, διάλογο, ενσυναίσθηση και απόλυτη ψυχολογική κατανόηση". Ένιωθες ότι εσύ θα βρεις το μυστικό της σύγχρονης gentle ανατροφής.
Και κάπως έτσι, φτάνεις στο σήμερα, όπου βρίσκεσαι να ουρλιάζεις στο διάδρομο: "Σου το είπα δέκα φορές!", "Επειδή το λέω εγώ και τέλος!" ή το αθάνατο "Θα μετρήσω ως το τρία...". Αργά ή γρήγορα, μεταμορφωνόμαστε στις μαμάδες και τους μπαμπάδες μας, όσο κι αν παλεύαμε στην εφηβεία να διαφοροποιηθούμε από αυτούς.
Αυτές οι ατάκες- το ξέρουμε όλοι- βγαίνουν από την απόλυτη εξάντληση, το στρες και τα αυτόματα αντανακλαστικά επιβίωσης μιας δύσκολης καθημερινότητας. Ο εγκέφαλος υπό πίεση καταφεύγει σε έτοιμα, δοκιμασμένα μοτίβα. Οπότε, την επόμενη φορά που θα ξεστομίσεις μια κλασική απαγορευμένη ατάκα, μην αυτομαστιγώνεσαι.
Γέλασε με την καρδιά σου, πάρε μια βαθιά ανάσα και θυμήσου ότι το ζητούμενο δεν είναι η ψεύτικη τελειότητα, αλλά η αγάπη και η ζεστασιά που εισπράττει το παιδί στο τέλος της ημέρας!
Οι 10 ατάκες που ορκιζόσουν ότι δεν θα πεις ποτέ στο παιδί σου
"Όταν γίνεις κι εσύ γονιός, θα με θυμηθείς."
"Θα μετρήσω ως το τρία... Ένα... Δύο..."
"Φόρα ζακέτα, κρυώνω εγώ!"
"Αν πέσεις και χτυπήσεις, μην έλθεις κλαίγοντας."
"Επειδή το λέω εγώ, τέλος."
"Άμα θέλεις να φας γλυκό, φάε πρώτα το φαγητό σου."
"Σου το είπα εγώ; Αλλά δεν με ακούς"
"Μια μπουκίτσα για τη μαμά/τον μπαμπά."
"Δεν με νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι, εσύ δεν είσαι οι άλλοι."
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
"Άλλη μια φορά θα το πω και δεν θα το ξαναπώ!"
