Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες: 5 σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούν οι γονείς

Όροι όπως δυσλεξία, δυσαριθμησία, δυσορθογραφία, δυσαναγνωσία και δυσγραφία ακούγονται όλο και συχνότερα στα σχολικά χρόνια ενός παιδιού. Πολλοί γονείς μαθαίνουν για αυτές τις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες για πρώτη φορά όταν το παιδί τους αρχίζει να δυσκολεύεται στο σχολείο, χωρίς όμως να είναι πάντα ξεκάθαρο τι σημαίνουν και πότε πρέπει να μας προβληματίσουν.

Σύμφωνα με την παιδίατρο-αναπτυξιολόγο Λούλα Βέρμπη, οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες δεν σχετίζονται με τη νοημοσύνη του παιδιού, αλλά με τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες.

Υπάρχουν ορισμένα συνηθισμένα συμπτώματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως "καμπανάκι" για τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

Μηχανική ανάγνωση

Όπως αναφέρει η ειδικός σε βίντεό της: "Πρώτον, το παιδί διαβάζει αργά, χωρίς ρυθμό και χρώμα, συχνά αγνοώντας τελείες, τόνους και κόμματα. Η ανάγνωση μοιάζει μηχανική και κουραστική, τόσο για το ίδιο όσο και για τον ακροατή.

Δεν καταλαβαίνει τι διαβάζει

Δεύτερον, δυσκολεύεται να απαντήσει σε ερωτήσεις που αφορούν το κείμενο που μόλις διάβασε. Ακόμα και αν διάβασε σωστά τις λέξεις, δεν μπορεί να αποδώσει την κεντρική ιδέα ή να εξηγήσει τι κατάλαβε.

Λάθη στην ορθογραφία που επιμένουν

Τρίτον, ενώ γνωρίζει τους ορθογραφικούς κανόνες και πολλές φορές μπορεί να τους εξηγήσει προφορικά, δεν τους εφαρμόζει όταν γράφει. Τα λάθη στην ορθογραφία επιμένουν, παρά τη μελέτη και την εξάσκηση.

Δυσανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας

Τέταρτον, μετά τη Β’ Δημοτικού –όταν αυξάνεται ο όγκος της γραπτής ύλης– ο γραφικός χαρακτήρας αρχίζει να επιδεινώνεται. Τα γράμματα γίνονται δυσανάγνωστα, ακατάστατα ή ανομοιόμορφα, γεγονός που κουράζει το παιδί και επηρεάζει την απόδοσή του.

Δυσκολίες στα μαθηματικά

Πέμπτον, εμφανίζονται δυσκολίες στα μαθηματικά: ξεχνά κρατούμενα, μπερδεύει πράξεις όπως το συν, πλην, επί και δια ή ξεχνά την προπαίδεια, παρότι την είχε μάθει.

Αν παρατηρείς ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα, είναι σημαντικό να μην τα αποδώσεις σε τεμπελιά ή αδιαφορία. Σύμφωνα με την ειδικό χρειάζεται έγκαιρη αξιολόγηση από εξειδικευμένο ιατρό ή αναπτυξιολόγο που μπορεί να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις και ουσιαστικές κατευθύνσεις. Με τη σωστή υποστήριξη, το παιδί μπορεί να βελτιώσει τη μάθησή του, να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του και να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές του.