Φτάνετε στην παραλία, η θάλασσα είναι υπέροχη, αλλά το παιδί σου κάθεται με κατεβασμένα τα μούτρα κάτω από την ομπρέλα. "Γιατί δεν μπορώ να έχω το tablet; Όλa τα παιδιά έχουν, μόνο εγώ βαριέμαι!". Κι έτσι, η χαλάρωση της ημέρας αντικαθίσταται από μια ατέρμονη διαπραγμάτευση.
Μετά την ηλικία των 7-8 ετών, τα παιδιά νιώθουν μια "πίεση" να κάνουν ό,τι και οι συνομήλικοί τους, ενώ η εξάρτηση από την ταχεία πρόσληψη ντοπαμίνης που προσφέρουν τα βιντεοπαιχνίδια κάνει τη φυσική ηρεμία της παραλίας να φαίνεται "βαρετή". Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία συνιστά τη δημιουργία ενός "οικογενειακού πλάνου", θέτοντας σαφή όρια στους χώρους και τις ώρες χρήσης των συσκευών, ειδικά κατά τη διάρκεια των οικογενειακών διακοπών.
Πώς μπορείς να διαχειριστείς την γκρίνια χωρίς να ενδώσεις αλλά και χωρίς να τσακωθείτε;
1. Θέσε το πλαίσιο ΠΡΙΝ φύγετε από το σπίτι
Οι κανόνες δεν μπαίνουν την ώρα που το παιδί ζητάει τη συσκευή. Πριν ξεκινήσετε τις διακοπές, κάντε μια οικογενειακή συζήτηση: "Στις διακοπές πάμε για να ξεκουραστεί το μυαλό μας και τα μάτια μας. Το tablet θα μένει στο δωμάτιο. Θα υπάρχει συγκεκριμένη ώρα (π.χ. 1 ώρα το απόγευμα όταν ξεκουραζόμαστε) που θα μπορείς να παίξεις".
2. Ενσυναίσθηση χωρίς υποχώρηση
Αναγνώρισε το συναίσθημά του αντί να ακυρώσεις την επιθυμία του. Πες: "Καταλαβαίνω ότι βλέπεις άλλα παιδιά με tablet και σου λείπει το παιχνίδι σου. Είναι λογικό να το θέλεις. Όμως ο κανόνας μας στην παραλία είναι να παίζουμε με το νερό και την άμμο".
3. Δώσε εναλλακτικές με πρόκληση
Τα παιδιά αυτής της ηλικίας αγαπούν τις προκλήσεις. Αντί για "πήγαινε να παίξεις", δώσε μια συγκεκριμένη αποστολή:
- "Πάρε τη μάσκα και μέτρα πόσα διαφορετικά ψάρια μπορείς να βρεις".
- "Ξεφύλισσε ένα βιβλίο περιπέτειας ή ένα περιοδικό με γρίφους για παιδιά".
- "Πάμε να παίξουμε ρακέτες ή να βρούμε κοχύλια".
Όταν το παιδί καταλάβει ότι το "όχι" είναι σταθερό και συνοδεύεται από διάθεση για ουσιαστική σύνδεση, η αντίδραση καταλαγιάζει και η προσοχή του μετατοπίζεται στη χαρά του παιχνιδιού.
Διαβάστε Επίσης
